Voor schrijvers, door schrijvers

Cursiefje

Terug naar de bron
Inzendingen: 404
Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon, relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 

Terug naar de bron

Tags: Cursiefje

Bron klein

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“Mama, mogen we morgen nog eens naar de bron. Alsjebliiieft?”
Mijn 7-jarige zoontje kijkt me met zijn grote bruine ogen vragend aan. Hij knippert hevig met zijn wimpers en heeft zijn handen in een smeekbede gevouwen. Zie dan maar eens te weigeren.

We staan bij de Minnebron in het Heverleebos in Vlaams-Brabant. Een echte natuurbron waar mensen al sinds jaar en dag gratis drinkwater komen halen. We zien hoe de één een bescheiden thermosfles vult terwijl een ander met een hele steekkar vol jerrycans in de rij staat. Wij hebben geen flessen bij ons, maar willen natuurlijk ook wel even naar dit wonder der natuur kijken. Zoonlief wil niet proeven, maar wel voelen hoe koud het water is dat onophoudelijk uit de buis stroomt. Dan valt zijn oog op de stenen die in het water onder de bron liggen. Met twee handen tegelijk schept hij ze op en onderwerpt ze aan een grondige inspectie. Ineens houdt hij een steen omhoog en roept luid: “Kijk wat ik gevonden heb!”

“Goud?” vragen mijn echtgenoot en ik lachend in koor. Nee, geen goud. Maar wel een mooi glinsterende steen. Uiteraard wil hij nog verder zoeken. Hij steekt zijn handen opnieuw gretig in de met stenen bezaaide bodem. Als ik zie dat hij naast stenen ook stukjes glas opdiept, vind ik het welletjes. Bovendien komen er weer mensen met lege flessen aan.

We stemmen ermee in om de volgende dag nog eens terug te komen. Maar dan gewapend met een schepje, een zeefje en een emmertje. Ik druk hem nog wel op het hart dat hij blij moet zijn met deze ene bijzondere steen. En probeer hem er voorzichtig op voor te bereiden dat er misschien niet nog meer van zulke mooie exemplaren zullen liggen. Maar ik zie aan zijn ogen dat hij er goede hoop in heeft. Ze fonkelen al even hard als de edelstenen en diamanten die hij er denkt te vinden.

De volgende dag is ons mannetje al vroeg wakker. “Wanneer gaan we naar de bron?” vraagt hij om de haverklap. Maar hij zal nog even geduld moeten hebben tot de middag. Terwijl hij zijn ‘goudzoekersuitrusting’ bij elkaar zoekt, maak ik een rugzakje met wat proviand klaar. We willen er sowieso een mooie wandeling van maken.

Dan is het zover. We gaan terug naar de bron. Als we na een half uur rijden de auto parkeren, springt onze goudzoeker zo snel als hij kan naar buiten. Ik heb hem nog nooit zo hard zien lopen. Zelfs ik met mijn lange benen heb moeite hem bij te houden. Goudkoorts zeker?

In een mum van tijd zijn we er. Maar helaas pindakaas, net vóór ons begint een wat oudere man een hele lading kratten met lege flessen met het felbegeerde water te vullen. Ook nu weet mijn zoon me weer te verbazen. Hij wacht heel geduldig zijn beurt af. Met zijn schepje en zeefje in de aanslag staat hij stilletjes toe te kijken. Ondertussen staan er al weer andere mensen achter ons in de rij. Ze kijken vreemd op als zoonlief aan de beurt is en in plaats van flessen te vullen, met een schepje in de bodem begint te graven. Als hij na een paar pogingen niets bijzonders gevonden heeft, stel ik hem voor om wat verderop in het stroompje te gaan zoeken. Dat vindt hij ook leuk, want daarvoor moet hij over een boomstronk in het water stappen. Jammer genoeg vindt hij geen mooie stenen meer.

Wel maken we nog een mooie wandeling door het bos en langs het water, komen we langs een oude, overwoekerde ruïne en balanceren we over dikke boomstammen. Tegen onze verwachting in, geeft zoonlief geen kik over zijn teleurstellende zoektocht. Hij geniet samen met ons van deze prachtige zonnige herfstdag. En zo wordt het toch nog een dag met een gouden randje.   

Dit artikel delen?

Publicatie op .
Hits: 37

geef een waardering voor: "Terug naar de bron"

Geschreven door Vera Bijma . Geplaatst in Cursiefje.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
11.11.20
Feedback:
Wat heerlijk vredig...zo kan het dus ook ;)
Grammatica & Spelling:
Goed
  • Lezenswaardig:
    80%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Emoticons: ;o = wink:d = bigsmile, :-$ = blush, (^) = cake, (h5) = clapping, 8) = cool, ;( = crying, (x) = handshake, :? = thinking, (hartje) = heart
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!