SCHRIJFACTIVITEIT: CURSIEFJE

Bij een cursiefje verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon. Maximaal 750 woorden.

Klik voor alle schrijfactiviteiten in het menu op SCHRIJFACTIVITEITEN.

Tand des tijds

Publicatie: | Annemarie Steenbergen

Het is altijd weer kiezen of delen als het om een bezoek aan de tandarts gaat. Wel een foto, niet een foto? Wel naar de mondhygiëniste, niet naar de mondhygiëniste? Je weet nooit of het allemaal wel echt nodig is. Of je tandarts zelf wel zo kies is, zeg maar, in zijn keuzes om een behandeling wel of niet te doen. Van zijn gepeperde rekening naderhand, sta je namelijk alleen al met een mond vol tanden. Ik bedoel maar.

Totdat je kiespijn hebt.

Praatjes blijken dan ineens toch geen gaatjes te vullen. Hij, de bruut met de boor, wel. Oh God, laat er een gaatje zijn.In zijn agenda dan hé. En liever vandaag dan morgen. Ooo, wat is die pijn irritant. Eigenlijk zou dat woord ‘irritand’ geschreven moeten worden, benadert namelijk beter de harde werkelijkheid.

Zijn assistente vraagt of ik over een kwartier kan komen. Wat dacht ze? Ik loop al op m’n tandvlees, over een kwartiertje met de auto is gewoon een lachertje.

‘Het is al even geleden dat ik u gezien heb, mevrouw van Dijk’. Ik lach maar een beetje , ja precies, als een boer die.....‘Een jaar of drie geleden, zou dat kunnen?’ vervolgt Bob de Bouwer, rommelend met zijn gereedschappen. Ik ben bang dat dit een aflevering van ‘Help, mijn tandarts is klusser’ wordt. Meneer de dokter lijkt in ieder geval tot de tanden bewapend te zijn om mijn dierbare ivoren vrienden onder handen te nemen. ‘Zo te zien moet ik even een tandje bijzetten’, grapt de tandenbeul ook nog. Niet mijn soort humor. 

Vijf kwartier later zijn we vier vullingen rijker. Ik drie stuks in mijn gebit en de tandentiran een bom duiten op zijn bankrekening. En toch voel ik me altijd weer leeg na zo’n bezoek. Ken je dat? Hoe anders was dat vroeger, toen ik voor elk verloren melktandje een kwartje kreeg van de tandenfee. Wat een toesTand tegenwoordig. Moet je betalen voor pijn, verlies en andere rottigheid. Bah!

Na deze bedroevende constatering, besluit ik om m’n tanden er deze ochtend maar even goed in te zetten, dus ik ga langs de bakker voor een gebakje bij de koffie. Misschien onversTANDig, maar wel eerlijk verdiend.

Enthousiast over deze inzending? Deel je enthousiasme op sociale media m.b.v. onderstaande buttons.

Reacties:

Iedere bezoeker kan een reactie geven! Schrijvers stellen je tips en opmerkingen op prijs. Wil je automatisch een bericht ontvangen bij een reactie? Klik op de + boven de reacties.

Ook gratis meedoen aan een schrijfactiviteit? We publiceren je inzending voor minimaal 12 maanden. Meedoen is mogelijk door in te loggen en dan bovenin de pagina op de rode balk te klikken. Nog geen lid? Aanmelden is gratis.