Voor schrijvers, door schrijvers

Cursiefje

Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon en  relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 
Aantal gepubliceerde inzendingen: 211
Klik op de profielnaam of -afbeelding van de schrijver voor meer informatie en een overzicht van zijn/haar schrijfactiviteiten.

Straatrumoer

| Eelco Visser

Hij is er weer, de man in zijn geelrode telescoophoogwerker, bezig met de jaarlijkse schoonmaak van de goot. Ik zie hem als ik met de boodschappen aan het stuur aan kom rijden. Stapsgewijs verplaatst hij het bakje langs de rand van de boeiplaat van huis naar huis. Terwijl hij met een schepje de bladeren uit de goot verwijdert, gluurt hij in het voorbijgaan door de ramen van de dakkapellen naar binnen. Op dit vroege tijdstip heeft hij kans een glimp op te vangen van studentes die na een avondje stappen aanstalten maken om, hoewel iets verlaat, naar het college te gaan. Hij weet uit ervaring dat er iets te zien valt, zoals hij ook weet dat dit bij hun buren niet het geval is. Daar wonen de jongens van Vindicat die tot diep in de nacht feestvieren en de buurt wakker houden. Zij hadden hem vorig jaar, na weer een nacht doorzakken in de soos, bij thuiskomst betrapt tijdens het gluren door de ramen.

Terwijl ik mijn fiets aan de zijkant van het huis tegen de muur zet, hoor ik een raam opengaan. De stem van Suus, mijn overbuurvrouw, schalt door de straat: “Hé, wat moet dat.” Daarna een doffe dreun. Ik zie haar in haar roze pyjama voor het geopende slaapkamerraam. Ze heeft de gluurder betrapt en een boek naar zijn hoofd gesmeten. Ze krijst hem toe: “Vuile gluurder, kom je thuis niet aan je trekken?”  De man in de hoogwerker duikt verschrikt weg: “Kalm aan dame, ik maak de goot schoon.”
“Dat zal tijd worden, want mijn lievelingsboek van Thé Lau ligt erin. ‘In de dakgoot’, ga dat maar lezen.” 
Ik kan mijn lach niet onderdrukken. Ze ziet mij staan en zwaait naar mij. Onze Suus, ze is de kwaadste niet. 

Dit artikel delen?

Graag je mening (waardering en/of commentaar) over deze inzending.
Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

Je waardering voor een artikel

Hits: 97

(De gemiddelde waardering is 0 door stem(-men)

Login of registreer (gratis) om een reactie te plaatsen

Tags: Cursiefje
Misschien wil je de volgende inzending ook wel lezen...

Zwarte Piet

Geschreven door Lieven Vandekerckhove. Geplaatst in Cursiefje.
Wat is Zwarte Piet nog als hij niet meer zwart mag zijn? Al vele jaren woedt bij onze noorderburen, en nu ook bij ons, het ‚pietendebat‘. Een zwarte knecht van een blanke h...
Actuele Top 3 van deze rubriek

ZEN

22, mrt, 2020 Diane Thone

In haar blauwbebloemde kleed

30, apr, 2020 Lieven Vandekerckhove

Eerst even de wereld redden

23, apr, 2020 Vera Bijma
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering (1-5 sterren) te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!