Voor schrijvers, door schrijvers

Cursiefje

Aantal gepubliceerde inzendingen: 345

Sportief

Echt sportief ben ik nooit geweest. Als kind heb ik een tijdje op kaatsen gezeten – naast schaatsen en polsstokspringen zo’n beetje dé nationale sport in Friesland – en ik herinner me een blauwe maandag op turnen. En dan met name die ene turnwedstrijd waaraan ik heb meegedaan. Ik stootte namelijk mijn hoofd tegen de bovenste legger van de ongelijke brug. Dit lag overigens niet aan mijn turnprestaties, maar aan mijn lengte. Ik ben inmiddels een vrouw van 1.85 m. En nee, mijn wedstrijdresultaten doen niet ter zake voor dit stukje ;-).

Mijn meest sportieve periode situeert zich in de beginjaren van de relatie met mijn echtgenoot. Nu zijn we natuurlijk allemaal wat ‘sportiever’ in de verliefde, gepassioneerde beginjaren, maar dat bedoel ik niet. Mijn echtgenoot is altijd héél sportief geweest (en is dat nog steeds); hij doet al jaren aan fitness, krachttraining, heeft jaren jiujitsu gedaan, … en zoals dat vaak zo gaat, deed ik in het begin vrolijk met hem mee. Gezellig samen naar de fitness, dat idee. En ik moet zeggen, destijds vond ik het ook écht leuk. Liefde doet rare dingen met een mens.

Dan zijn er nog de keer op keer gestrande pogingen om een verwoed hardloopster te worden. Loopschema van start-to-run afgedrukt, goede sportschoenen gekocht, muziekje erbij, … en gaan met die banaan. Maar de banaan is nog nooit tot de 5 km zonder pauze(s – laten we eerlijk blijven) gekomen. De ene keer was ik zwanger en durfde ik niet meer te gaan hardlopen, de andere keer kreeg ik iets op de longen en kon ik vervolgens de moed niet meer opbrengen. De daaropvolgende keren weet ik de redenen van stoppen al niet meer. Maar die konden altijd worden samengevat als: geen zin. De drang om te sporten, zoals mijn man die zo duidelijk heeft, zit gewoon niet in mij. Ik heb dan ook nul komma nul conditie en als ik een sporadische keer door een goedbedoelende vriendin ben overgehaald om toch eens flink te gaan sporten, heb ik dagen erna nog spierpijn.

Beweging krijg ik overigens wel, hoor. Met een zoontje van zes jaar en het huishouden, zit ik – behalve voor mijn werk – nooit stil. Neem nu deze morgen: ik heb ruim een uur in de tuin gewerkt. Geldt dat ook als sport? Het vóelde bij het rechtkomen in elk geval wel als sport. Kreun. Dat wordt morgen spierpijn.

Dit artikel delen?
Auteur van dit artikel:
© Vera Bijma
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 349
Publicatie op .
Tags: Cursiefje

Geef een waardering voor: "Sportief"

Geschreven door Vera Bijma . Geplaatst in Cursiefje.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

Nu te koop...