• Cursiefje
  • Blog
  • Column
  • Cursiefje
  • Essay
  • Haiku
  • Poëzie
  • Senryu
  • Limerick
  • Vrij vers
  • 55 woorden
  • Kort verhaal
  • Flitsverhaal
  • Volksverhalen
  • SF & Fantasy
  • Proefstuk
  • Ik, schrijver
  • 3 kleuren
  • Schrijfopdracht
  • Mijn schrijftip
  • Cursiefje

    519 gepubliceerde artikelen.
    Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon, relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 
    Maximaal 750 woorden.
  • Blog

    255 gepubliceerde artikelen.
    Een blog is in feite een persoonlijke webpagina met verhalen over het leven van de schrijver. In een blog vertel je iets aan de lezer waar hij/zij wat aan heeft. Heel vaak is dat iets informatiefs (hoe kun je het beste....) maar het kan ook inspirerend zijn (een persoonlijk verhaal over hoe je omgaat met een scheiding).  Bij een blog hoort een losse en informele schrijfstijl. In een persoonlijke blog draait het erg om de verteller die opschrijft wat hij of zij zelf allemaal meemaakt. Dat kan bijvoorbeeld de dagelijkse beslommeringen als moeder van twee kleine kids (mamablog) zijn.
    Maximaal 1000 woorden. 
  • Column

    433 gepubliceerde artikelen.
    Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.
    Maximaal 750 woorden.
  • Cursiefje

    519 gepubliceerde artikelen.
    Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon, relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 
    Maximaal 750 woorden.
  • Essay

    1 gepubliceerde artikelen.
    Een essay is een beschouwende prozatekst of een artikel over een we­ten­schap­pe­lijk, cul­tu­reel of fi­lo­so­fisch on­der­werp, waarin de schrijver zijn persoonlijke visie geeft op hedendaagse verschijnselen, problemen of ontwikkelingen.
    Maximaal 1000 woorden.
  • Haiku

    276 gepubliceerde artikelen.
    Haiku is een vorm van Japanse dichtkunst waarin de natuur, of iets in de natuur, centraal staat, geschreven in drie regels van 5, 7 en 5 lettergrepen. We accepteren alleen gedichten in tekst en dus geen afbeelding van een gedicht..
  • Poëzie

    1148 gepubliceerde artikelen.
    Poëzie is de kunst van het dichten. Ook is poëzie een verzamelnaam voor gedichten en verzen. Poëzie is een taaluiting waarbij een grote nadruk ligt op vorm, klank en beeldspraak. Het geheel is meer dan de som der delen.
    Toen hem gevraagd werd een definitie van poëzie te geven, zei de dichter Robert Frost: "Poetry is the kind of thing poets write." - Poëzie is wat dichters schrijven .
  • Senryu

    407 gepubliceerde artikelen.
    Senryu is een vorm van Japanse dichtkunst over de onvolkomenheid van de mensen, geschreven in drie regels van 5, 7 en 5 lettergrepen. We accepteren alleen gedichten in tekst en dus geen afbeelding van een gedicht.
  • Limerick

    35 gepubliceerde artikelen.
    Een limerick is een gedicht van vijf regels met het rijmschema a a b b a. In de eerste regel wordt (meestal) een persoon of dier geïntroduceerd met een plaatsnaam die meestal gekozen wordt vanwege het rijm. Voorts heeft een limerick vaak humoristische of dubbelzinnige inhoud. De laatste regel is de clou.
  • Vrij vers

    22 gepubliceerde artikelen.

    Een vrij vers is een gedicht zonder regelmatige strofebouw. De eerste strofe telt bijvoorbeeld zes, de tweede twee, de derde vijf verzen. Het gaat om poëtische teksten die vooral een sfeer oproepen. De strofe in een vrij vers heeft veelal een eenheid van idee. Vrije verzen hebben vaak eveneens geen vast maatsysteem. Het ontbreken van (eind)rijm komt eveneens vrij vaak voor in het vrije vers. Daarentegen komt binnen- en middenrijm veel voor in vrije verzen en soms zelfs voorrijm.

  • 55 woorden

    1034 gepubliceerde artikelen.
    Waarom een verhaal in exact 55 woorden (incl. titel)? Omdat de vorm ons dwingt te schrappen tot de essentie van wat we willen zeggen. “In der Beschränkung zeigt sich erst der Meister”, of anders gezegd, in weer een andere taal: “Less Is More.” Alleen fictie komt in aanmerking. Dus een echt, afgerond prozaverhaal, met een begin, een midden en het liefst een verrassend eind en met één of meerdere personages , moet in exact 55 woorden, inclusief de titel, worden verteld.
  • Kort verhaal

    974 gepubliceerde artikelen.
    Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! 
    Fragmenten uit gepubliceerde manuscripten of vervolgverhalen zijn niet toegestaan en verwijderen we! Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
  • Flitsverhaal

    119 gepubliceerde artikelen.
    Een flitsverhaal is, bij Schrijverspunt, een krachtig en compleet verhaal in het kleinst mogelijk (maximaal 150) aantal woorden. Het moet een begin, midden en einde hebben en bij voorkeur een draai of verrassing aan het einde. De voorkeur gaat uit naar een verhaal in een of slechts meerdere zinnen. Geen zgn quotes, wijsheden, gezegden, etc. Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef.
    " Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen."
  • Volksverhalen

    40 gepubliceerde artikelen.
    Sprookjes behoren tot een oude orale traditie en bevatten vaak een zedenles of diepere wijsheid. Het woord sprookje is afgeleid van het middeleeuwse 'sproke', dat verhaal of vertelling betekent. Als ongeschreven vertelling richtte een sproke zich tot ongeletterde volwassenen. De bekende sprookjes kennen we natuurlijk allemaal maar we lezen/horen ook graag verhalen die zelf verzonnen zijn. In deze schrijfactiviteit bieden we de mogelijkheid om zelf verzonnen sprookjes of een fabel toe te voegen. Gewoon om lekker voor te lezen voor kinderen of wie ze ook maar horen wil.
    Maximaal 1000 woorden.
  • SF & Fantasy

    13 gepubliceerde artikelen.
    Science fiction en Fantasy vallen beide onder een speculatief fictiegenre waarin veel elementen, personages en instellingen worden gecreëerd uit verbeeldingskracht en speculatie in plaats van uit de realiteit en het dagelijks leven. Er is echter een duidelijk verschil tussen science fiction en fantasy. Science fiction is gebaseerd op wetenschap en technologie en geeft daarom scenario's weer die op een dag waar zouden kunnen zijn. Fantasie daarentegen heeft betrekking op veel bovennatuurlijke elementen en vindt plaats in een wereld die niet bestaat en nooit kan bestaan.
    Bij een SF of Fantasyverhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
  • Proefstuk

    19 gepubliceerde artikelen.
    Je schrijft veel en graag en bent meestal tevreden over je schrijfresultaten. Je deed al mee aan schrijfactiviteiten en schrijfwedstrijden maar je kunt nu ook een verhaal of gedicht laten zien waar je echt trots op bent of... waar je juist nog over twijfelt maar wat je wel graag aan anderen wilt laten zien. Dat is mogelijk in deze rubriek. Leden van Schrijverspunt kunnen in deze rubriek een schrijfresultaat tonen als een proefstuk van eigen kunnen. Er zijn geen voorwaarden voor genre, aantal woorden, etc. Het is jouw proefstuk wat jij graag aan anderen wilt laten lezen. Je mag max. 1 proefstuk insturen!
    Van lezers verwachten we respect voor de publicatie. Beloon de schrijver voor zijn/haar durf en inzet met serieuze feedback.
  • Ik, schrijver

    9 gepubliceerde artikelen.
    Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
    Schrijf een fantasierijk verhaal met als onderwerp 'Ik, schrijver'. Waarheidsgetrouw of compleet fictief, het is aan jou als het maar de moeite waard is om te lezen. Probeer de lezer te boeien en mee te trekken in jouw wereld als schrijver.
  • 3 kleuren

    4 gepubliceerde artikelen.
    Een verhaal geschreven in maximaal 300 woorden waarbij 3 kleuren een rol spelen. De schrijver bepaalt zelf de kleuren. Het is echter niet de bedoeling om een kleur sec alleen als kleur te gebruiken maar ook als bv begrip, symbool of gemoedstoestand (Een blauwtje lopenZich groen en geel ergeren, wit wegtrekken, etc) .
  • Schrijfopdracht

    87 gepubliceerde artikelen.
    Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
    Inzenden voor deze schrijfactiviteit is niet meer mogelijk. Op termijn beëindigen we deze mogelijkheid.
  • Mijn schrijftip

    Elke auteur heeft zo haar/zijn persoonlijke ervaringen met schrijven en weet vaak wat haar/hem beter, makkelijker, lezenswaardiger, spannender, etc. doet schrijven. Die ervaringen willen we hier graag delen met andere schrijvers. Zo beknopt mogelijk worden hier persoonlijke schrijftips voor schrijvers beschreven. Voor de een een ervaring, voor de ander wellicht een eye-opener.
    Maximaal 20 woorden.

Ook jouw artikel is welkom! Ga s.v.p. naar het overzicht van deze schrijfactiviteit om ook jouw verhaal/gedicht toe te voegen.

SINTERKLAAS

Een slag in mijn gezicht. Dat was het. Een slag die lang nazinderde en die mijn kleine wereldje duchtig door elkaar schudde. Niets zou vanaf nu hetzelfde zijn, dat was de teneur.

Zoveel jaar later herinner ik me het verwonderde snoetje van mijn nichtje nog goed. Een schaterlach. ‘Danny, je bent toch...’ Grinnikend blies ze een flinke teug rook in de ijskoude decemberavond. Waterdamp van haar adem. Uiteraard geen sigaret. Ze was nog geen twee jaar ouder dan ik. Ongeloof, verbazing. Een stilte. Ik observeerde. Opnieuw een lach, ongewild, denk ik.

We stappen, enigszins voorzichtig, op het aangevroren paadje van wat wij het ‘weitje’ noemen, de weide die het huis van grootmoeder met onze straat verbindt. De weide waar we in betere weersomstandigheden voetballen en ravotten. Niet nu, want het is veel te koud. Er ligt wat sneeuw en wat nog veel belangrijker is: Sinterklaas was bij grootmoeder geweest voor honderdduizend neven en nichten (grote familie en kinderlijke zin voor overdrijving) en in mijn inwendige wandel- en gehoorgangen werd gefluisterd dat hij ook wel eens van de gelegenheid zou kunnen gebruikmaken om in mijn afwezigheid thuis te passeren. Het was een scenario dat zo ongeveer jaarlijks werd herhaald. Als een min of meer voorspelbare film, maar het einde was altijd zo happy dat ik als eerste in de wachtrij stond aan de cinemadeuren. Mijn grootmoeder had zoveel snoep- en speelgoedlustige kleinkinderen dat de persoonlijke buit vrij beperkt bleef. Geen nood, dit was een opwarmertje. Thuis was dat anders. Er werd gewerkt met een verlanglijstje, dat mijn ouders daarna plichtsbewust doorspeelden aan de entourage van de Goedheiligman. Ze deden dat uitstekend, want jaarlijks kreeg ik min of meer wat ik wilde. Niet dat ik overdreven verwend was, nee, het was vooral een kwestie van bescheidenheid en het weloverwogen stellen van bereikbare doelen.

Die avond liet ik mijn nichtje op de terugweg voorzichtig huppelend weten dat ik reikhalzend uitkeek naar het fantastische voetbalspel dat ik smachtend bovenaan een ultrakort lijstje had gezet, waardoor de kans zeer reëel was dat het over luttele minuten voor mijn neus zou staan te blinken, te midden van chocoladefiguurtjes, speculaas, spekjes, nootjes, mandarijntjes en snoeprepen. Tegelijkertijd sprak ik mijn bezorgdheid uit over het relatief korte bezoek aan grootmoeder, waardoor de Sint en de pieten misschien in tijdnood zaten en logistieke moeilijkheden ondervonden, waardoor zij eventueel in de onmogelijkheid verkeerden om de afgesproken levertermijn na te komen. Mijn nichtje lachte. Op de manier waarop ze lachte als ik een taalgrapje maakte. Op dat moment vond ik haar nogal onverschillig en een tikkeltje respectloos.

‘Daar!’ riep ze plots twee tellen later, terwijl ze in de richting van mijn ouderlijk huis wees. ‘Ik zie twee mannen over jullie dak lopen! Ze hebben een pluim op hun hoofd!’ Ze schraapte vrij opvallend haar keel.

Ik draaide mijn nek zo gezwind dat ik inwendig iets voelde kraken. Tegenwoordig gebeurt dat vrij frequent. Een ouderdomsverschijnsel inmiddels, vermoed en vrees ik, maar op dat moment was het puur op basis van intensiteit en reactiesnelheid.

‘Ja, ik zie ze ook! Stop! Wacht even! We wachten even, zeg ik! Nee, we lopen terug naar grootmoeder!’ Ik greep haar bij de arm. Ze lachte opnieuw. Maar anders. Ze bekeek me en leek iets te verwachten. Alsof ik zo meteen uit mijn rol zou gaan vallen. We bleven staan. Ze moet het bonken van mijn hart in mijn keel gehoord hebben en scheen zich te herpakken van iets. Ik registreerde op dat moment, maar interpreteerde niet. Er gebeurde te veel. De spanning en de hunkering dampten uit al mijn poriën.

Die gebeurtenissen drongen pas maanden later tot me door, toen ik ergens een gesprek hoorde dat ik waarschijnlijk niet had mogen horen. Paniekerig begon ik mentale puzzelstukjes samen te passen tot een heel zuiver beeld dat ik eigenlijk nooit had willen zien: Sinterklaas bestaat niet en mijn nicht had verwacht dat ik dat al lang in de smiezen had.

Ik was dom. Nee, naïef. Ik kon niet geloven dat mijn ouders, mijn steunpilaren, mij zo deden wankelen. Meteen relativeerde ik. Alle ouders deden het. Thuis was het Sinterklaasgebeuren altijd bijzonder gezellig en leuk. Ik had door de jaren heen zo ontzettend veel prachtige dingen gekregen, zoveel wensen en dromen waren werkelijkheid geworden... Maar nu werd het ineens iets te werkelijk voor mij. Boos was ik. Op de hele wereld, behalve op mijn ouders. Wel op de mensen die een kinderfeest verpestten en misbruikten door er angstelementen aan te verbinden. Zwarte pieten die je in een juten zak zouden steken als je niet braaf geweest was en dat soort dingen. Je wil niet (z)weten hoeveel emmers angstzweet ik gelaten heb op Sinterklaasavonden of Sintbezoeken op school. Jarenlang was ik een klein racistje, omdat ik angst had van de zwarte, onvoorspelbare handlangers van de Mijterman. Angst voedt discriminatie. Hadden ze deze onzin lang geleden uitgevonden om kinderen angst aan te jagen en te doen gehoorzamen? Zou zomaar kunnen. Tegen dat het wat kouder wordt en dat de kinderen wat vaker binnen moeten blijven, gaan we ervoor zorgen dat ze lekker koest, volgzaam en braaf zijn en als dat lukt krijgen ze een habbekrats, een niemendalletje. Excellente kosten-batenanalyse. Doen we!

Heden ten dage heb ik al lang geen vooroordelen of slechte gevoelens meer naar onze zwarte medemens toe. Qua handpalmen en voetzolen zijn we allemaal even ‘blank’, al is ook dat sinds kort een vies woord. Het huidige (excusez le mot) gedoe rond het ‘zwart zijn’ van de pieten vind ik ronduit ridicuul. Mij kan het geen lor schelen of de pieten uiteindelijk roetventjes en geen ‘negers’ zijn, maar laat ze godverdomme sympathiek en kindvriendelijk zijn. Altijd. Ik hoop dat geen enkel kind ze intussen nog angstaanjagend, schrikwekkend of dreigend vindt.

Als Sinterklaas niet bestaat, dan bestaat God evenmin. Dat was mijn conclusie. Bedrog op grote schaal. Niet dat ik het perfecte hedendaagse voorbeeld was, maar hoe verder je terugblikt in de tijd, hoe goedgeloviger en naïever de mensen waren. Hoe makkelijker het was om de boel te belazeren.

Ondertussen ben ik zelf al een hele tijd papa en heb ik de voorbije dagen hele kleine kinderdroompjes helpen waarmaken, maar ik voel me allerminst heiliger dan Sinterklaas. Soms mis ik die naïeve verwondering bij mijn kinderen. Ze zijn zo op de hoogte van alles. Zo nuchter en met beide beentjes op de grond. Maak ze maar eens wijs dat volwassen mannen door de schouw komen gekropen om cadeautjes te brengen! Ik geef het je te doen. Anderzijds denk ik: ze zijn beter af zo en van die nare ontnuchteringen en ontgoochelingen blijven ze bespaard. Ze hebben nooit wakker gelegen van het Sinterklaasfeest, althans niet in negatieve zin. Ik heb nooit gedreigd met zwartepietepeuterige represailles of ernstige inspanningen geleverd om de mythe in stand te houden. Af en toe in het verleden een minuscuul klein leugentje daaromtrent ja, maar is dat dan wel om bestwil? Gaat het ten koste van de magie en de fantasie van onze kinderen? Dat geloof ik niet. Ze nemen de dingen veel minder serieus dan ik in mijn jonge jaren. Op een of andere manier kan ik daar alleen maar blij om zijn.

 

 

Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "SINTERKLAAS"

© Danny Vandenberk
06.12.20
Feedback:
Weer met plezier gelezen!
  • Kwaliteit
    5.0/5
Show more
1 van de 1 lezers vond deze review nuttig
06.12.20
Feedback:
Goed geschreven Danny, met plezier gelezen! Je hebt alleen in je zevende alinea een groetmoeder staan :)
  • Kwaliteit
    5.0/5
Show more
1 van de 1 lezers vond deze review nuttig

In elke boekenwinkel: