Lieven Vandekerckhove

Schoenen

© Lieven Vandekerckhove op 20.08.2022.

Hoewel hij als puber al vrij goed zijn gevoelens kon verbergen, las ik een flinter fierheid op zijn gezicht toen hij met de schoenendoos onder de arm thuiskwam. Hij had ook alle reden om fier te zijn, want niet alleen was hij voor de eerste keer helemaal alleen schoenen gaan kopen, hij had ook een bijzonder mooi paar weten op de kop te tikken. Ik heb mijn zoon toen heel gemeend en heel uitdrukkelijk proficiat gewenst. Hij had een paar hoge schoenen gekozen, waarmee hij zonder twijfel zijn vrienden naar de kroon kon steken. Want voor de jongelui was het toen al niet meer om het even hoe ze er gekleed bij liepen. Hij had een stevig, maar vooral mooi ogend paar gekocht. Er lag een donkerpaarse schijn over het leder, blinkend in het zonlicht.

                Kort daarna trokken we nog eens met het gezin op daguitstap naar oma. Hoewel het mooie weer helemaal geen zulk zwaar schoeisel nodig maakte, had Jeroen zijn nieuw paar schoenen aangetrokken. Zeker was hij er zelf een beetje verliefd op, en droeg hij ze op zonnige dagen net zo graag als op de regenachtige herfstdagen.

                Oma was blij met het onverwachte bezoek. Ze hád reeds bezoek, zó bleek als we er aankwamen, maar dat stoorde niet. Het stoorde nooit, als iemand bij oma aanklopte. Ook de buren konden zich  steeds op ieder moment van de dag probleemloos melden. Nu was haar oudere zus, mijn tante Lena, voor enkele dagen bij haar neergestreken. Dat gebeurde wel meer. Met z´n tweeën waren ze de laatste overlevenden uit een nest van tien. Dat motiveerde hen om op geregelde tijden elkaars gezelschap op te zoeken. De maand januari verbleven ze sinds jaren steevast samen in Benidorm, waar een deel van gepensioneerd Vlaanderen gaat schuilen voor winters die geen winters meer zijn: de ‘Benidorm bastards’, zoals de televisie hen internationale bekendheid gaf. Het microklimaat deed hen ginder goed, naar ziel zowel als naar lichaam. ‘Wij zijn de laatste der Mohikanen’, lachte tante Lena af en toe eens. ‘En we zullen vechten tot de laatste druppel bloed,’ voegde ze er al eens overmoedig aan toe. Wat ze er niét aan toevoegde, was dat ze zich niet enkel een dappere Mohikaanse voelde, maar daarenboven ook het onbetwiste opperhoofd van de stam, of toch van het Vlaamse duo dat er nog van restte. Na zulke Benidormreis of na een kortverblijf bij oma thuis mocht ik tussen de regels wel eens wat opvangen daarover. Het was tante Lena die bepaalde wanneer de dag aanving en er dus ontbeten werd; het was tante Lena die bepaalde wanneer er naar het strand gegaan werd en hoe lang er dan gewandeld werd; het was tante Lena die bepaalde met welke ‘Benidorm Bastards’ er ´s avonds gekaart zou worden; en het was tante Lena die bepaalde wanneer de dag ten einde liep en er dus naar bed gegaan werd. Ze was toch niet voor niets al bijna negentig jaar de oudste van de twee? Daarenboven was de aureool die enkele jaren kloosterleven haar beschoren had, ook na haar terugkeer ‘in de wereld’ willens nillens blijven afstralen op haar wereldse autoriteit. Tegen die zegening is geen kruid gewassen.

                Oma was in haar nopjes met ons bezoek, en dan is ze niet stil te houden. Zonder de minste beving van haar handen droeg ze het dienblad rond waarop de fluitjes champagne stonden. Vief liep ze de woonkamer in en uit om de boudoirkoekjes te halen, wat lekkers te vinden voor de kleinkinderen, de lege fles te vervangen voor de grote kinderen, enzovoort. We waren dus al niet meer aan ons eerste fluitje toe toen plots, als bij donderslag, tante Lena uit haar krammen schoot en Jeroen begon te overdonderen met verwijten. Haar uitval sloeg in als de bliksem. Niemand begreep de situatie, het hele gezelschap zat er verbijsterd bij. Was de aimabele dame die we kenden in haar oude dag verveld tot een niet te pruimen scherpslijpster? Nooit hadden we ons haar in zulke gedaante kunnen voorstellen. Alras bleek dat ze zich ergerde aan Jeroens schoenen. Wat precies haar punt was, was niet meteen duidelijk, en dat werd het ook niet naarmate de uitbarsting voortging. De jongen zat er perplex bij, maar hield zich kranig. Ze raaskalde aan één stuk door. Het ging echt over zijn houtje. Wat was er dan met die schoenen? Waren ze te lomp, te lelijk, aanstotelijk, ongepast, oneerbaar? Geen mens die er een touw kon aan vastknopen. En dat al dat verbale geweld over alle andere hoofden heen uitsluitend naar Jeroen gericht bleef, terwijl onze lieve tante er redelijkerwijs toch kon van uitgaan dat niet hij, een puber, maar allicht zijn moeder die schoenen gekocht had, of minstens de keuze van haar zoon was bijgetreden in de winkel. We zwegen, iedereen zweeg, tegengas geven leek niet doenbaar.

                Niet doenbaar? Neen toch. Eén enkele vuistslag op tafel was genoeg geweest om het ongebreidelde gedonder te counteren. Eén keer met evenveel stemverheffing blaffen dat het genoeg geweest was. Eén keer aanvoeren dat onze kleine gozer de ouderlijke toestemming had gekregen om die vervloekte schoenen te kopen. Eén keer sneren dat ik hem zelfs proficiat gewenst had met zijn aankoop. Het had allemaal gekund. Alléén, het is niet zo gelopen.

                Tot geen verder incasseren nog in staat was de jongen rechtgestaan om wijselijk de woonkamer te verlaten. Een ijzige stilte viel toen. De lucht was geladen van boosheid en droefheid.

 

Weet je het nog, pa, die keer dat tante Lena mij zo mateloos uitkafferde bij oma? En maar bleef inhakken op mij? Waar was je toen? Waar bleef je, pa?

Enthousiast over deze inzending?

We nodigen je graag uit om je mening te geven over deze publicatie. Dat is mogelijk door een commentaar van jou toe te voegen en/of door een waardering te geven. Klik hieronder s.v.p. op het gewenste item!

  • Jouw commentaar toevoegen? Schrijvers stellen je tips en opmerkingen op prijs. Dat is mogelijk in de tekstbalk

    Voeg hier je commentaar toe...
    You are a guest ( Sign Up ? )
    or post as a guest
    Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

    Wees de eerste om commentaar te geven.

    16.09.22
    Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
    Mooi.
    Show more
    0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
    20.08.22
    Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
    Prachtig geschreven!
    Show more
    0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
    Je kunt ook een waardering geven voor deze publicatie!
  • Graag jouw waardering voor de kwaliteit van deze inzending: 1=minimaal, 2=matig, 3= voldoende, 4=goed, 5=perfect.
    Schrijf een commentaar
    PLG_VOTE_STAR_INACTIVEPLG_VOTE_STAR_INACTIVEPLG_VOTE_STAR_INACTIVEPLG_VOTE_STAR_INACTIVEPLG_VOTE_STAR_INACTIVE
     
    Je kunt ook een commentaar toevoegen voor deze publicatie!
  • Toelichting

    Op Schrijverspunt kun je in principe bij elke publicatie, d.m.v. een commentaar en/of een waardering, je mening geven. Alleen als een auteur feedback niet op prijs stelt is de mogelijkheid niet zichtbaar. De praktijk heeft geleerd dat de meeste auteurs feedback op prijs stellen. We nodigen je dan ook graag uit om je mening te geven over een publicatie. Dat is op twee manieren mogelijk:

    Commentaar

    Je kunt jouw commentaar geven op een publicatie of reageren op een ander commentaar of reactie.
    • Je kunt jouw commentaar toevoegen in de tekstbalk (Voeg hier je commentaar toe...) van het blok commentaar. Je commentaar is dan direct zichtbaar. Bij je commentaar kun je b.v. ook een emoji toevoegen.
    • Wil je een reactie toevoegen bij een ander commentaar of reactie? Klik dan bij het betreffende commentaar op 'Reageer'. ook dan verschijnt er een mogelijkheid om je tekst toe te voegen.
    • Elk commentaar is welkom. Dus geef gerust aan als je de publicatie met plezier hebt gelezen, maar ook opmerkingen over de stijl en het taalgebruik van de publicatie worden op prijs gesteld. Een mooie manier voor auteurs om eigen schrijfwerk te verbeteren.
    Commentaren of reacties lezen.
    • Bij elke publicatie kun je de commentaren of reacties lezen. Op de homepagina is daarnaast ook nog eens een overzicht van de actuele commentaren/reacties te vinden.
    • Wil je een bericht ontvangen van nieuwe commentaren/reacties dan kun je dat bovenin het blok Commentaar aangeven bij 'Ontvang een bericht bij nieuwe commentaren' of als je zelf een commentaar of reactie geeft.
    • Wil je alleen de commentaren zien bij een publicatie en geen reacties daarop? Klik dan bovenin het blok Commentaar op 'Inklappen alles'.
    Voorwaarden:
    Schrijvers en dus ook wij stellen een commentaar bij een publicatie erg op prijs. We proberen daarbij de mogelijkheid op Schrijverspunt om feedback te geven liefst zonder regels te laten. Dat vraagt alleen soms wat tolerantie en misschien wat invoelingsvermogen voor de ander. Samengevat respecteer elkaar.
    Is een commentaar of reactie volgens jou ongepast? Door met je muis over het commentaar of de reactie te gaan verschijnt er rechts een vlaggetje. Klik daar op om dit te melden bij websitebeheer.

    Waardering:

    Je kunt  commentaar geven op een publicatie, maar het is ook mogelijk om een waardering in cijfers te geven. Bij een waardering gaat om een beoordeling door jou van de kwaliteit van de publicatie. Je kunt kiezen uit 5 mogelijkheden om op te stemmen. 1=minimaal, 2=matig, 3= voldoende, 4=goed, 5=perfect.  De waardering is anoniem.
Hits: 558
Lekkerboek voor betaalbaar leesplezier
Tweedehands boeken
Nu opruiming!

Jen Minkman: Het laatste licht

- Klik hier!-

Meer publicaties lezen of zelf meedoen aan een schrijfactiviteit?

Klik op een van de mogelijkheden.