• Cursiefje
  • Blog
  • Column
  • Cursiefje
  • Essay
  • Haiku
  • Poëzie
  • Senryu
  • Limerick
  • Vrij vers
  • 55 woorden
  • Kort verhaal
  • Flitsverhaal
  • Volksverhalen
  • SF & Fantasy
  • Proefstuk
  • Ik, schrijver
  • 3 kleuren
  • Schrijfopdracht
  • Mijn schrijftip
  • Cursiefje

    523 gepubliceerde artikelen.
    Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon, relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 
    Maximaal 750 woorden.
  • Blog

    256 gepubliceerde artikelen.
    Een blog is in feite een persoonlijke webpagina met verhalen over het leven van de schrijver. In een blog vertel je iets aan de lezer waar hij/zij wat aan heeft. Heel vaak is dat iets informatiefs (hoe kun je het beste....) maar het kan ook inspirerend zijn (een persoonlijk verhaal over hoe je omgaat met een scheiding).  Bij een blog hoort een losse en informele schrijfstijl. In een persoonlijke blog draait het erg om de verteller die opschrijft wat hij of zij zelf allemaal meemaakt. Dat kan bijvoorbeeld de dagelijkse beslommeringen als moeder van twee kleine kids (mamablog) zijn.
    Maximaal 1000 woorden. 
  • Column

    434 gepubliceerde artikelen.
    Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.
    Maximaal 750 woorden.
  • Cursiefje

    523 gepubliceerde artikelen.
    Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon, relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 
    Maximaal 750 woorden.
  • Essay

    1 gepubliceerde artikelen.
    Een essay is een beschouwende prozatekst of een artikel over een we­ten­schap­pe­lijk, cul­tu­reel of fi­lo­so­fisch on­der­werp, waarin de schrijver zijn persoonlijke visie geeft op hedendaagse verschijnselen, problemen of ontwikkelingen.
    Maximaal 1000 woorden.
  • Haiku

    277 gepubliceerde artikelen.
    Haiku is een vorm van Japanse dichtkunst waarin de natuur, of iets in de natuur, centraal staat, geschreven in drie regels van 5, 7 en 5 lettergrepen. We accepteren alleen gedichten in tekst en dus geen afbeelding van een gedicht..
  • Poëzie

    1146 gepubliceerde artikelen.
    Poëzie is de kunst van het dichten. Ook is poëzie een verzamelnaam voor gedichten en verzen. Poëzie is een taaluiting waarbij een grote nadruk ligt op vorm, klank en beeldspraak. Het geheel is meer dan de som der delen.
    Toen hem gevraagd werd een definitie van poëzie te geven, zei de dichter Robert Frost: "Poetry is the kind of thing poets write." - Poëzie is wat dichters schrijven .
  • Senryu

    410 gepubliceerde artikelen.
    Senryu is een vorm van Japanse dichtkunst over de onvolkomenheid van de mensen, geschreven in drie regels van 5, 7 en 5 lettergrepen. We accepteren alleen gedichten in tekst en dus geen afbeelding van een gedicht.
  • Limerick

    36 gepubliceerde artikelen.
    Een limerick is een gedicht van vijf regels met het rijmschema a a b b a. In de eerste regel wordt (meestal) een persoon of dier geïntroduceerd met een plaatsnaam die meestal gekozen wordt vanwege het rijm. Voorts heeft een limerick vaak humoristische of dubbelzinnige inhoud. De laatste regel is de clou.
  • Vrij vers

    24 gepubliceerde artikelen.

    Een vrij vers is een gedicht zonder regelmatige strofebouw. De eerste strofe telt bijvoorbeeld zes, de tweede twee, de derde vijf verzen. Het gaat om poëtische teksten die vooral een sfeer oproepen. De strofe in een vrij vers heeft veelal een eenheid van idee. Vrije verzen hebben vaak eveneens geen vast maatsysteem. Het ontbreken van (eind)rijm komt eveneens vrij vaak voor in het vrije vers. Daarentegen komt binnen- en middenrijm veel voor in vrije verzen en soms zelfs voorrijm.

  • 55 woorden

    1039 gepubliceerde artikelen.
    Waarom een verhaal in exact 55 woorden (incl. titel)? Omdat de vorm ons dwingt te schrappen tot de essentie van wat we willen zeggen. “In der Beschränkung zeigt sich erst der Meister”, of anders gezegd, in weer een andere taal: “Less Is More.” Alleen fictie komt in aanmerking. Dus een echt, afgerond prozaverhaal, met een begin, een midden en het liefst een verrassend eind en met één of meerdere personages , moet in exact 55 woorden, inclusief de titel, worden verteld.
  • Kort verhaal

    974 gepubliceerde artikelen.
    Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! 
    Fragmenten uit gepubliceerde manuscripten of vervolgverhalen zijn niet toegestaan en verwijderen we! Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
  • Flitsverhaal

    120 gepubliceerde artikelen.
    Een flitsverhaal is, bij Schrijverspunt, een krachtig en compleet verhaal in het kleinst mogelijk (maximaal 150) aantal woorden. Het moet een begin, midden en einde hebben en bij voorkeur een draai of verrassing aan het einde. De voorkeur gaat uit naar een verhaal in een of slechts meerdere zinnen. Geen zgn quotes, wijsheden, gezegden, etc. Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef.
    " Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen."
  • Volksverhalen

    38 gepubliceerde artikelen.
    Sprookjes behoren tot een oude orale traditie en bevatten vaak een zedenles of diepere wijsheid. Het woord sprookje is afgeleid van het middeleeuwse 'sproke', dat verhaal of vertelling betekent. Als ongeschreven vertelling richtte een sproke zich tot ongeletterde volwassenen. De bekende sprookjes kennen we natuurlijk allemaal maar we lezen/horen ook graag verhalen die zelf verzonnen zijn. In deze schrijfactiviteit bieden we de mogelijkheid om zelf verzonnen sprookjes of een fabel toe te voegen. Gewoon om lekker voor te lezen voor kinderen of wie ze ook maar horen wil.
    Maximaal 1000 woorden.
  • SF & Fantasy

    13 gepubliceerde artikelen.
    Science fiction en Fantasy vallen beide onder een speculatief fictiegenre waarin veel elementen, personages en instellingen worden gecreëerd uit verbeeldingskracht en speculatie in plaats van uit de realiteit en het dagelijks leven. Er is echter een duidelijk verschil tussen science fiction en fantasy. Science fiction is gebaseerd op wetenschap en technologie en geeft daarom scenario's weer die op een dag waar zouden kunnen zijn. Fantasie daarentegen heeft betrekking op veel bovennatuurlijke elementen en vindt plaats in een wereld die niet bestaat en nooit kan bestaan.
    Bij een SF of Fantasyverhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
  • Proefstuk

    19 gepubliceerde artikelen.
    Je schrijft veel en graag en bent meestal tevreden over je schrijfresultaten. Je deed al mee aan schrijfactiviteiten en schrijfwedstrijden maar je kunt nu ook een verhaal of gedicht laten zien waar je echt trots op bent of... waar je juist nog over twijfelt maar wat je wel graag aan anderen wilt laten zien. Dat is mogelijk in deze rubriek. Leden van Schrijverspunt kunnen in deze rubriek een schrijfresultaat tonen als een proefstuk van eigen kunnen. Er zijn geen voorwaarden voor genre, aantal woorden, etc. Het is jouw proefstuk wat jij graag aan anderen wilt laten lezen. Je mag max. 1 proefstuk insturen!
    Van lezers verwachten we respect voor de publicatie. Beloon de schrijver voor zijn/haar durf en inzet met serieuze feedback.
  • Ik, schrijver

    9 gepubliceerde artikelen.
    Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
    Schrijf een fantasierijk verhaal met als onderwerp 'Ik, schrijver'. Waarheidsgetrouw of compleet fictief, het is aan jou als het maar de moeite waard is om te lezen. Probeer de lezer te boeien en mee te trekken in jouw wereld als schrijver.
  • 3 kleuren

    4 gepubliceerde artikelen.
    Een verhaal geschreven in maximaal 300 woorden waarbij 3 kleuren een rol spelen. De schrijver bepaalt zelf de kleuren. Het is echter niet de bedoeling om een kleur sec alleen als kleur te gebruiken maar ook als bv begrip, symbool of gemoedstoestand (Een blauwtje lopenZich groen en geel ergeren, wit wegtrekken, etc) .
  • Schrijfopdracht

    87 gepubliceerde artikelen.
    Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
    Inzenden voor deze schrijfactiviteit is niet meer mogelijk. Op termijn beëindigen we deze mogelijkheid.
  • Mijn schrijftip

    Elke auteur heeft zo haar/zijn persoonlijke ervaringen met schrijven en weet vaak wat haar/hem beter, makkelijker, lezenswaardiger, spannender, etc. doet schrijven. Die ervaringen willen we hier graag delen met andere schrijvers. Zo beknopt mogelijk worden hier persoonlijke schrijftips voor schrijvers beschreven. Voor de een een ervaring, voor de ander wellicht een eye-opener.
    Maximaal 20 woorden.

Ook jouw artikel is welkom! Ga s.v.p. naar het overzicht van deze schrijfactiviteit om ook jouw verhaal/gedicht toe te voegen.

Pierke Poel

perke poelOp het kerkhof valt het houten kruis net niet om. Het wacht tot zijn punt in de aarde helemaal vermolmd is. Dan zal het zich op een dag of op een nacht neerleggen, en blijven liggen tot de gemeentelijke diensten het opruimen. Vooralsnog probeer ik het wat rechter te trekken, zodat het nog enige standvastigheid simuleert. Op de dwarslat is met moeite nog te lezen wie er begraven ligt. Ik wéét wie er ligt, en daarom kan ik in de verweerde letters zijn naam ontcijferen:  ‘J.B. De Pril’. In de omgang werd hij nooit Jean-Baptist genoemd. Hij heette ‘Tist,’ zonder méér, of in een vriendelijke bui: Pierke Poel. Geen geboortejaar op het kruis, geen stervensjaar, te weinig plaats op de smalle dwarslat, en te onbelangrijk om te vermelden. Wie zou er ook iets om geven?

Tist was geboren in Montataire, maar zelf wist hij niet waar hij dat op de wereld zou moeten gaan zoeken. Ik weet niet hoe lang hij daar geleefd heeft, en ik denk dat hij dat zelf ook niet wist. Hij heeft nooit leren tellen, nooit leren lezen, nooit leren schrijven. En Frans heeft hij daar ook nooit leren spreken. Zijn moeder was weduwe, en langs weet ik welke kronkelweg verwant met mijn grootvader. Hoe ze met haar Vlaamse man in Frankrijk terechtgekomen was, en wat ze daar, in Montataire, gedaan hadden, is mij onbekend. Toen ze zelf ook op jonge leeftijd gestorven was, waren de weesjes terug in Vlaanderen beland, Tist in het gezin van mijn grootvader.

De wereld van Tist was niet groter dan Steenhuize, het dorp waarin hij woonde. Brussel kende hij van naam, zijn pensioen kwam vandaar. En Ieper, ja, dat kende hij ook, niet alléén van naam. Ik weet niet of hij het stadje zelf kende, doch hij sprak altijd van Ieper als hij naar het front in de Westhoek verwees, waar hij de eerste wereldoorlog had uitgevochten. De hel was het geweest. Als hij na deze ellendige tijd weer thuiskwam, kon hij niet eens nog horen wat hem verteld werd. Het geschut en de bombardementen hadden hem bijna potdoof gemaakt.

Hoe ervaart iemand, die doof en daarenboven ook nog analfabeet is, de wereld? Geen toegang tot de krant, geen toegang tot de radio. En veel later, op hoge leeftijd, enkel beeld zonder klank op de televisie. Hij sprak enkel als het nodig was, en op zijn beurt werd hij ook alleen maar aangesproken als het nodig was. Het kostte wat moeite om met hem te communiceren, het moest hem allemaal in het oor geroepen worden. Aan tafel zat hij er stilzwijgend bij. Als hem al iets gezegd of gevraagd werd, antwoordde hij met twee-drie woorden. Zijn wereld was blijven stilstaan in de loopgraven van Ieper. Van de wonderen die hij naderhand wel eens rond zich zag geschieden, kon hij enkel akte nemen, zonder er een jota van te begrijpen. Als hij op de nationale feestdag de koning op het televisiescherm zag verschijnen, stond hij als trouwe soldaat recht, salueerde, en bleef voor de hele duur van de koninklijke toespraak in deze respectvolle houding staan. Hij zag met eigen ogen dat de koning sprak tot hem, dus moest de koning hem toch ook wel zien, zeker? Toen hij eens op het scherm zag hoe enkele fikse jongeren op een trampoline herhaaldelijk een paar meter omhoog schoten, wendde hij zich tot mij en fluisterde me verwonderd in het oor: „Den elektriek, dat is toch iets raars, newaar?“

Voor de diensten die hij leverde, kreeg hij kost en inwoon. Het hele jaar door mestte hij de koestal uit, en stampte hij de aardappelen, die hij de varkens voederde. In de lente keerde hij het hooi, en zaaide de bieten. In de zomer bond hij het graan in schoven en gaarde de aren. En in de winter bond hij de twijgen samen tot bundels, waarmee de oven verhit werd waarin wekelijks het brood werd gebakken.  Als de voorraad meel begon te slinken, reed hij met de hondenkar een zak tarwe naar de molen. Hoe vaak heb ik hem toen niet verwenst als ik zag dat hij ook zichzelf nog eens in die kar hees, en mijn grootste vriend op het hof, de Mechelse schaper Max, van pure uitputting in ademnood bracht. Daar trok Tist zich niets van aan. Na de middag klom hij naar de hooizolder boven de remise, en deed er ronkend zijn middagdutje.

Ik was erbij toen hij bij het inhalen van de oogst van de hoog gestapelde lading graanschoven naar beneden stuikte. Hij viel op zijn hoofd in de mulle aarde, bleef liggen, duizelde. Als evenwel bleek dat hij er het leven niet had bij ingeschoten, werd hij vooraan op de kar getild, en pas als de wagen was vol geladen, werd hij samen met de oogst naar huis gebracht. ´s Avonds waste hij zich, zoals elke zaterdagavond, in de koestal, waar het altijd warm was, en ´s anderendaags trok hij om zes uur naar de vroegmis.

Hij was al hoog bejaard als ik op het eind van ieder academiejaar naar Steenhuize trok voor de voorbereiding van mijn examens. Ik kon me daar op de boomgaard installeren en ver weg van alle gewoel de honderden bladzijden erdoor jagen, die de maanden voordien onberoerd gebleven waren. Tist, die zich daarbij allicht niet veel zinnigs kon voorstellen, sleepte zijn stoel mee naar buiten en installeerde zich op zijn beurt voor enkele weken naast mijn tafeltje. Hij zat daar maar te zitten, de knieën over elkaar geslagen, en rookte rustig zijn pijp. Af en toe zwaaide hij met zijn arm de kippen op afstand, omdat hij gezien had dat ik dat ook deed als hun gekakel mijn concentratie te zeer op de proef stelde. Doch maar al te vaak moest ik hem zelf het zwijgen opleggen, want te pas en te onpas schoot hem iets te binnen dat hij kwijt wilde. Eén keer evenwel liet ik hem uitpraten omdat zijn woordenschat in dat vertelseke me méér boeide dan het vertelseke zelf. Hij had het over een koppel, en vermeldde in de marge dat de vrouw zwanger geworden was. Doch in zijn taal waren vrouwen niet zwanger, ook niet in verwachting. In zijn taal stond zelfs de vrouw daarbij niet centraal, doch de man. Hij had het dus niet over haar, doch over hem: de man in kwestie, zo zei hij, had ze namelijk „volgestoken“. Ik beet op mijn lippen om hem met mijn gelach niet te onderbreken, herkende - en erkende - natuurlijk de boerenknecht in hem, die ieder jaar met een koe naar de stier was getrokken om ze te laten….volsteken.  Ach, Pierke Poel.

Hij was negentig als hij op zijn geel-rubberen sletsen over een modderig plekje uitgleed. Hij kreunde. Een dijbreuk deed hem voor de eerste keer in zijn leven in de kliniek belanden. Een dijbreuk op die leeftijd? Enkele weken later werd hij teruggebracht naar Steenhuize. In een corbillard. Na een sobere kerkdienst  werd hij er te ruste gelegd onder een sober houten kruis, dat nu zwaar achterover leunt, en wacht tot zijn punt in de aarde helemaal vermolmd is. Dan zal het zich op een dag of op een nacht neerleggen, en blijven liggen tot de gemeentelijke diensten het opruimen.

Jean-Baptist De Pril, soldaat van de koning, bijna onbekend.

Auteur: Ik ontvang graag feedback

Als een auteur geen behoefte heeft aan feedback verschijnt er geen review mogelijkheid.

Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Pierke Poel"

© Lieven Vandekerckhove
18.06.21
Feedback:
Relatief 'lange zit' , maar vooral ontroerend.
  • Kwaliteit
    4.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

In elke boekenwinkel: