Voor schrijvers, door schrijvers
518 publicaties

Ook jouw artikel is welkom en meedoen is gratis.

Cursiefje

Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon, relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 

168 Hits

Publicatie op:
Paddenstoelenrisotto

Het blijft een levenslang dilemma: begraven of cremeren. Elke minuut daaraan gewijd vind ik doodzonde van mijn tijd.  
Ik vind het namelijk allebei niks. Het ene lijkt me nog benauwder dan het andere. Als astmapatiënt, en dan ben ik nog niet eens zo’n heel ernstig geval, krijg ik het al benauwd als ik eraan denk. Ja, ik weet, ik moet ervan uitgaan dat je in beide gevallen je als dode je niet bewust bent van de benarde positie waarin je je dan bevindt, maar ik blijf liever bij de feiten. En het feit is dat niemand van ons, in levende lijve, de waarheid wat dat betreft echt kent. 

Mijn vriend weet dat ik zowat mijn hele leven met dit duivelse dilemma stoei en kwam laatst met een relatief nieuw idee op de proppen, naar ik hoop om mij een geruststellende optie te bieden, voor als mijn tijd gekomen is. 
‘Schat, wat dacht je van een champignonpak?’ Ik dacht eerst dat hij bedoelde of ik als champignon verkleed wilde gaan met carnaval, maar dat kon hij natuurlijk niet bedoelen want er is dit jaar helemaal geen carnaval. En we hadden het over het D-woord. En carnaval is bepaald geen dooie boel zeg maar. 
‘Nee’ zegt ie ‘een champignonsuit is een levende doodskist die ervoor zorgt dat jouw afvalstoffen bijna geen kans krijgen om in de natuur terecht te komen. Deze zogenaamde champignonoutfit eet jou als het ware helemaal op. En dat is weer goed voor het milieu.’ Hij kijkt me aan, met een triomfantelijke opgewekte Jesse Klaver-blik in zijn ogen. Mij iets te GroenLinks en te enthousiast als het over mijn lijk gaat. Afvalstoffen? Opeten? Milieu? Dat ik bij leven gescheiden ben wil verdomme nog niet zeggen dat ik na mijn dood die ellende opnieuw moet meemaken. Niks tegen duurzaamheid maar er zijn grenzen. Het idee om te midden van een stelletje schimmels opgesloten te worden die mij met hun langdradige tentakels opslokken en mij gretig verpulveren totdat er niks van me overblijft, vind ik zo afschrikwekkend en angstaanjagend dat ik er als dooie waarschijnlijk springlevend van uit mijn rigor mortis zou springen, mij kennende. 
Ik heb het bange vermoeden dat mijn vriend denkt dat ik er de humor wel van kan inzien als hij de volgende muziek laat spelen wanneer ik in mijn mushroompak mijn afscheidsdienst uitgedragen word: ‘We are the champignons... my friend.’ Over my dead body, vriend. 
Mijn dierbare kijkt me aan en zegt:’schatje, is alles wel goed? Je ziet lijkbleek. Wacht maar, ik maak wat lekkers voor je zodat je je snel wat beter voelt. Wat dacht je van een kop champignonsoep?’


Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Paddenstoelenrisotto"

14.02.21
Feedback:
Leuk
  • Schrijfkwaliteit
    3.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig