Cursiefje

Cursiefjes op Schrijverspunt
Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon en  relativeert de realiteit en verzacht de problemen.
Wil je ook een cursiefje publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen.

Paardengek

Ik was als kind een echte paardengek. Natuurlijk wilde ik dan ook niets liever dan een echt paard. Ik zal nooit vergeten dat ik het – waarschijnlijk voor de zoveelste keer – op mijn verlanglijstje voor Sinterklaas had gezet en in één van mijn pakjes een papiertje vond met daarop een getekend paard. Dat wil zeggen, het moest voor een paard doorgaan. Mijn moeder is de liefste moeder van de wereld, maar tekenen kan ze niet. Ik herinner me trouwens ook dat ik het grapje destijds niet zo kon waarderen.

Gelukkig kwam er op een gegeven moment in een dorp verderop een mooi Fries paard in de wei te staan. Zo vaak als ik kon fietste ik ernaartoe om mijn surrogaatpaard te aaien en te bewonderen. Daarnaast spaarde ik alle mogelijke paardenplaatjes. Mijn jeugdvriendinnetje – die al even dol op paarden was als ik – ging samen met mij langs de deuren in ons dorp om te vragen of iemand nog paardenplaatjes voor ons had. Ik koesterde mijn paardenplaatjes en -posters in een grote doos op mijn slaapkamer als een echte schat. Je moet dan ook niet vragen hoe buitengewoon wanhopig ik was toen mijn jongere broer zich een keer in mijn kamer had opgesloten (hij had simpelweg de deurkruk eruit gehaald) en door de deur dreigde al mijn paardenplaatjes kapot te scheuren. Uiteindelijk bleek hij één enkel plaatje een klein stukje te hebben ingescheurd. Ergens moet hij dan toch beseft hebben dat hij te ver ging met zijn ‘actie’.   

Hij kon me ook op de kast krijgen door “Paardenvlees, paardenvlees!” te roepen als ik een plak ham op mijn boterham had liggen. Voor mij was een paard zo’n beetje wat een koe is voor een Indiër. Ik was dan ook uitermate blij toen ik van mijn ouders een abonnement op de Penny, een maandblad voor jonge paardengekken, kreeg. Maar mijn allermooiste jeugdcadeau was de tienrittenkaart van de manege in de hoofdstad. Op paardrijles mocht ik niet, dat was te duur, maar nu kon ik toch maar liefst tien keer een uur paardrijden in een heuse manege. Mijn geluk kon niet op. Dacht ik.

Die eerste keer op een paard ging het meteen al mis. Op een gegeven moment stonden mijn paard en een ander paard met hun achtersten naar elkaar toe en begonnen ze elkaar te trappen. Bij één uithaal kreeg ik het been (je moest bij mij niet aankomen met ‘paarden hebben poten’) van het andere paard met een flinke knal tegen mijn enkel. Ze zeggen dat je er na een ongeluk met een paard meteen weer op moet gaan zitten, omdat je anders bang wordt. Dat klopt. Het probleem was dat ik er met mijn gekwetste enkel onmogelijk terug op kon.

Met mijn enkel is het weer goed gekomen. Maar niet alleen mijn enkel genas. Ik was meteen ook van mijn paardengekte genezen. Nog steeds vind ik het mooie dieren, hoor. Maar de verzameldrift is verdwenen. Net als de wens om op zo’n edel dier te rijden. Eén ding is echter hetzelfde gebleven: paardenvlees eet ik nog steeds niet.
Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 170
(Gemiddelde waardering 4.2 met 5 waardering(-en)

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Nomineer deze schrijver!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 verschillende schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de groene button te klikken.

Dank voor je nominatie!

Elke bezoeker van Schrijverspunt kan schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver. In totaal mag elke bezoeker 2 verschillende schrijvers nomineren over heel 2019. Nomineren is mogelijk tot 31 december 2019.

Omdat we streven naar een eerlijke nominatie voor Talentvolle schrijver 2019 controleren we elke nominatie op geldigheid. Ongeldige nominaties tellen niet mee in de score en verwijderen we.

Om de geldigheid van een nominatie te controleren vragen we je hieronder je e-mailadres in te vullen.  We garanderen dat we dit emailadres niet aan derden verstrekken en slechts gebruiken voor controle. Na afronding van de nominatie verwijderen we  dit e-mailadres.
Ongeldige invoer

Alle gepubliceerde inzendingen

  • augustus 2019
  • juli 2019
    • Douchebeurtje. (88) Pieter Wouter Broekharst 31-07-2019

      Breeduit grijnzend staat Gerard Konkelaar in de deuropening. Om zijn hals heeft hij als een...

      Lees meer...

    • Prettige crematie! (84) Pieter Wouter Broekharst 27-07-2019

      Prettige crematie! “Nee, ik begin er niet meer aan.” Mevrouw Kruijfwater schudt haar...

      Lees meer...

    • Hete nachten (98) Vera Bijma 27-07-2019

      Ik hijg. Ik kreun. Ik zucht. Van de warmte, welteverstaan. Want met deze hitte wil ik...

      Lees meer...

    • Samen douchen! (113) Pieter Wouter Broekharst 23-07-2019

      “Ha, ben jij het, jongen!” Mevrouw de Beer is dik in de negentig, vrolijk oud wordend en...

      Lees meer...

    • weg van de stress (122) Dorine Van der Marel 22-07-2019

      Het tolkaartje, dat een klein stukje uit z’n gleufje steekt, lacht me recht in mijn...

      Lees meer...

    • Paardengek (169) Vera Bijma 22-07-2019

      Ik was als kind een echte paardengek. Natuurlijk wilde ik dan ook niets liever dan een...

      Lees meer...

    • Melk (158) Lieven Vandekerckhove 22-07-2019

      Behalve voor de jeugdbeweging, die als een turbine mijn enthousiasme kon aanzwengelen,...

      Lees meer...

Geef een waardering voor een artikel
Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

Hoogste beoordeelding:

Boekentip

Top 10 : Meest gelezen

BookBuster