1 post
  • images/deelname/Cursiefje.jpg
    Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon, relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 
    Maximaal 750 woorden.
    530 gepubliceerde inzendingen
  • Ook jouw artikel is welkom! Inzenden van een verhaal/gedicht is mogelijk door eerst in te loggen. Registreren is gratis! Alleen door eerst in te loggen en op de knop hieronder te klikken kom je op een pagina waar je de schrijfactiviteit kunt selecteren waar je aan mee wilt doen. Op die pagina kun je ook de titel en tekst voor je artikel toevoegen. Lees vooraf de voorwaarden. Let op: Na inzending is wijziging van je tekst niet meer mogelijk (m.u.v. Plusleden)
    Je artikel is, na inzending, vrijwel direct te zien in de betreffende schrijfactiviteit en bij je profiel. We publiceren een artikel minimaal een jaar (plusleden langer!), daarna verwijderen we het artikel en de commentaren, etc. automatisch.
  • De publicatievoorwaarden

    • Inzendingen dienen te voldoen aan de voorwaarden zoals aangegeven bij de betreffende schrijfactiviteit, Nederlandstalig en van voldoende kwaliteit (grammaticaal en inhoudelijk) te zijn. We accepteren geen afbeeldingen van een tekst, maar alleen de daadwerkelijke tekst!
    • Agressieve, onwettelijke, lasterlijke, racistische, misleidende of anderszins ongepaste of irrelevante bijdragen, naar interpretatie van de redactie, zijn niet toegestaan. De redactie behoudt zich het recht voor om inzendingen, zonder opgave van redenen, niet te publiceren, resp. te verwijderen.
    • De auteursrechten van een inzending blijven te allen tijde bij de inzender. Schrijverspunt brengt geen wijzigingen aan in de tekst.
    • Inzenders mogen geen door rechten beschermde teksten of afbeeldingen plaatsen.
    • Het plaatsen van persoonlijke informatie zonder toestemming van de redactie (zoals e-mailadressen, website en/of telefoonnummers) is niet toegestaan evenals teksten, advertenties en links van promotionele dan wel commerciële aard.
    • De redactie is niet aansprakelijk voor de gevolgen, juridisch of in andere zin, van de activiteiten van leden op Schrijverspunt, noch in Nederland, noch daarbuiten. De inzender blijft als enige verantwoordelijk en aansprakelijk voor de inhoud van zijn/haar bericht(en).
    • Bij inzending hanteert Schrijverspunt de actuele privacyregels. Onze privacyverklaring is onderaan op elke pagina te vinden.
    • We publiceren een inzending in principe een jaar lang op onze website. Voor plusleden is die periode langer.
    • Door het insturen van je schrijfactiviteit stem je in met deze voorwaarden.

     

Publicatie: 13-08-2021

Hits: 116

'Ik ontvang graag feedback'

Als een auteur geen behoefte heeft aan feedback verschijnt er geen mogelijkheid voor reacties.

Oma

Aangepast: 13-08-2021
Al ruim twee jaar ben ik een soort oma: een bonusoma kun je wellicht beter zeggen. Want waar ik – door de afwezigheid van kinderen – nooit het genoegen van eigen kleinkinderen zal meemaken, is er toch een klein jochie dat mij vol overtuiging ‘oma’ noemt. En hij mag dat en ik geniet! Maar dat wil niet zeggen dat iedereen mij zomaar ‘oma’ mag noemen. Ben je nou helemaal gek?
Het voelde dan ook écht als een belediging toen ik laatst tijdens mijn trainingsrondje op de fiets door een jonge vader als ‘oma’ werd aangeduid. Het kwam zo:
 
Ik zat op mijn racefiets en had er lekker het tempo in. In mijn kekke fietspakje en voortjakkerend op mijn flitsende Merida voelde ik mij eerder een jonge meid dan een zestig-plusser. Mijn grijze krullen zaten goed verstopt onder mijn fluoriserend groene, aerodynamische helm. Deze beschrijving is belangrijk om jullie even een goed beeld te geven van de dynamiek waarin ik mijzelf waande.
 
In de verte zag ik mensen midden op het fietspad staan. Gebeurt wel vaker, maar over het algemeen zijn het dan uitgebreid-kletsende-vriendinnen of nadrukkelijk-om-zich-heen-kijkende-ANWB-stelletjes en soms zelfs hele families die abrupt stil gaan staan tijdens het jaarlijks uitje.
 
Maar deze keer ging het om een jonge vader en zijn zoontje van een jaar of drie. De vader stond met de fiets aan de hand aan de ene kant van het pad; het kind met een mokkend gezicht en de armpjes strak gekruist aan het andere kant van het pad. En in plaats van dat de vader naar het jochie toe ging, stond hij alleen maar luid te roepen. Ondertussen heftig gebarend dat het manneke op zijn fietsje over het drukke fietspad naar hém toe moest komen. Niet echt slim, als je het mij vraag. Dus gaf ik op tijd en hard een belletje.
 
Maar de vader keek niet op of om en ging onverminderd door met roepen en gebaren. En dus moest ik vol in de remmen om het kleine joch te ontwijken. “Maar goed dat die oma zo hard kan remmen”, riep de sukkel nog naar zijn zoon. En een gigantische sukkel was het. Want waar zijn kind gered was, lag mijn ‘verheerlijkte zelfbeeld’ compleet aan diggelen. Nou ja… voor even dan.
Ook jouw mening is hier welkom!

Reacties:

13.08.21
Feedback:
Leuk geschreven, Sylvia.
  • Waardering
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Meer van deze auteur:

Titel:Hits:Waardering:Link:
Wen er maar aan!
309
Lezen?
Column
Persco
298
Lezen?
Column
Avondklok
292
Lezen?