T.g.v een storing zijn er mogelijk problemen bij bepaalde gebruiksmogelijkheden. We onderzoeken momenteel de oorzaak en werken aan een oplossing. Onze excuses voor het ongemak.

Cursiefje

Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon, relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 

Ga s.v.p. naar het overzicht van deze schrijfactiviteit om ook jouw verhaal/gedicht toe te voegen.

150 Hits

Publicatie op:
Niks aan de hand

De bomen wisselen kleuren van diep donkerrood naar verwaarloosd bruingeel. De kleuren lopen als oude blauwe plekken geleidelijk over de duizenden blaadjes, geen blaadje verliest zijn kleur in zijn eentje, maar altijd in samenspraak met het blaadje naast hem. De gevallen bladeren zitten vastgeplakt op het pad De mist van de ochtend hangt er nog een beetje en bewust van het feit dat zuurstof een ding is, neem ik een diepe teug adem om te voelen dat ik leef. Tijdens die teug merk ik op dat ik te weinig van die diepe ademteugen neem.

Een man met een sigaar in zijn mond passeert me en de kleine-stad-jongen in me gebiedt me vriendelijk naar hem te knikken. Hij kijkt me niet eens aan. De sigaar verpest mijn frisse ochtendlucht nog zeker 10 meter nadat ik de man gepasseerd ben. Ik ga op een bankje zitten. Ik zie mijn adem. Een Golden retriever rent achter een weggegooide stok aan, maar rent te snel, waardoor hij na een meter of 30 beduusd en zoekend naar de stok om zich heen kijkt, zijn baasje wijst, de hond rent nu naar links, niet richting de stok, het baasje zet een paar stappen vooruit en wijst weer, de hond rent weer verkeerd, baas zet stappen, wijst, hond rent verkeerd, dit gaat zo door totdat zowel baas als hond naast de stok staan en de retriever door zijn voorpoten zakt, zijn kop licht naar links draait en een blik opzet die vraagt wanneer hij weer gaat gooien? Het baasje gooit en het hele tafereel herhaalt zich.

“Een eekhoorn huppelt met de snelheid van een niet-op-een-station-stoppende intercity over het voetpad.”

Een eekhoorn huppelt met de snelheid van een niet-op-een-station-stoppende intercity over het voetpad. Een aantal blaadjes volgen hem in zijn zucht. Hij komt aan bij een boom en rent verticaal vrijwel net zo snel als horizontaal en ik bedenk me dat ik een intercity dat niet zie doen. Een man met een dampende kop koffie en een kraakverse croissant komt naast me zitten, knikt en glimlacht vriendelijk. Ondanks mijn jaloezie jegens zijn versnaperingen glimlach ik vriendelijk terug.

Het baasje gooit weer, ditmaal een tennisbal. De hond wordt afgeleid door een eekhoorn en springt in een berg dode bladeren. Aan het relatief grote wolkje lucht voor het gezicht van het baasje te zien zucht hij diep. Hij haalt de bal zelf.

Het is 10 over 8 op een woensdagochtend half november in 2020. Het levende leeft levendig en het dode verandert in groeistoffen voor het volgende seizoen. Als je tijd neemt om te kijken is er eigenlijk helemaal niks aan de hand.


Als een auteur geen behoefte heeft aan feedback verschijnt er geen review mogelijkheid.

Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Niks aan de hand"

© Joep Klerx
11.11.20
Feedback:
Mooi beelden verteld, word er wel rustig van eigenlijk...
  • Schrijfkwaliteit
    4.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

In elke boekenwinkel: