SCHRIJFACTIVITEIT: CURSIEFJE

Bij een cursiefje verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon. Maximaal 750 woorden.

Klik voor alle schrijfactiviteiten in het menu op SCHRIJFACTIVITEITEN.

Net op tijd

Publicatie: | Hans Van Battel

 

Logica: zonder meer belangrijk! Als ietwat amateur-filosoof kan je niet zonder. Logica verheldert, zonder zak je weg in een moeras van halve waarheden, voor zover deze nog betekenis hebben. Als je een stevig fundament wilt leggen onder je betoog: Logica!

Met dit glasheldere inzicht neem ik zuchtend dan maar eindelijk een cursus propositielogica in de hand. Maar dan -net op tijd- verneem ik dat Ludwig Wittgenstein in zijn Tractatus-slotzin ietwat aversief terugblikt op zijn eigen werk: “Daar waar men niets over kan zeggen, moet men zwijgen”. 

Want logica blijkt over helemaal niets te gaan. Echt niksnada. Er zit hoegenaamd geen enkele werkelijkheid in verborgen. Het geeft hooguit een zeer gebrekkige structuur weer van onze taal. Logische wetten zijn per definitie altijd waar. Logische uitspraken vallen gewoon uit te lezen op een simpele waarheidstabel. Van zogauw je dit inzicht hebt bereikt, kan je het boek dus weggooien (zowel de logica-cursus als de Tractatus).

Oef! Gelukkig lang genoeg gewacht met die cursus…

Dan nu es uitkijken naar een cursus absurdisme.

Enthousiast over deze inzending? Deel je enthousiasme op sociale media m.b.v. onderstaande buttons.

Reacties:

Iedere bezoeker kan een reactie geven! Schrijvers stellen je tips en opmerkingen op prijs. Wil je automatisch een bericht ontvangen bij een reactie? Klik op de + boven de reacties.
09.01.22
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Wittgensteins Tractatus betreft de wetenschapsfilosofie. Daarin drukt hij met de zin: "Was man nicht weiB, darüber muB man schweigen" geen aversie uit over zijn eigen werk (hij meent het wel daarin voor eens en voor altijd duidelijk te hebben gezegd), maar over de irrationele, religieuze en andere spookuitspraken over de wereld, in taal gevat, maar inductief totaal ononderbouwd (niet berustend op (wetenschappelijke) ervaring).
De uitspraken in de wiskunde en de logica zijn deductief (geen werkelijkheidswaarde); ze zijn alleen geldig binnen een axiomatisch systeem. Echte wetenschap gaat uit van ervaring (inductief) en doet, soms verwoord in deductieve formulering (b.v. fysica), ware uitspraken over de wereld.
Verwar vooral niet de termen geldig en waar.
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Hans Van Battel 11.01.22
    Fijn dat je de Tractatus zo goed hebt doorgrond. Ik had het vooral moeilijk met Wittgensteins gebruik van zijn formele logica. Voor de rest heb ik me er zo goed mogelijk doorgeworsteld, en heb me daarna gericht op andere filosofen die de Tractatus toegankelijk hebben gemaakt voor amateur-filosofen zoals ik.
    Voor zover ik er iets van heb begrepen, legt hij via logisch opgebouwde stappen uit dat enkel uitspraken over de werkelijkheid zinvol zijn. Andere uitspraken hebben geen waarheidswaarde aangezien deze gaan over wat niet 'het geval' is en dus niet tot de werkelijkheid behoren (de werkelijkheid zoals hij deze omschrijft in één van de eerste artikels). Daartoe behoort elke uitspraak aangaande ethica en esthetica. Er zijn daarin geen feitelijke waarheden te vinden. Daarbovenop geeft hij met zijn uitspraak 'mijn wereld is begrensd is door mijn taal' aan dat logica slechts gebrekkig de structuur van de taal kan weergeven en is irrelevant voor de oordelen over 'mijn wereld'. In het kader van een filosofische benadering van de wereld, is het gebruik van logica dus zeer beperkt, en dat is precies wat ik in dit stukje schrijf.

    Wat mijn interpretatie van zijn slotzin betreft: als Wittgenstein middels een strak logische opbouw tot de slotsom komt dat begrippen 'waar' en 'onwaar' in ethische en esthetische filosofische vraagstukken irrelevant zijn, lijkt hij een zeer onbevredigend sluitstuk te hebben geformuleerd van zowat alle filosofie. Als je er niets zinvol (in termen van logisch waar of onwaar) over kan zeggen, kan je er best over zwijgen, en klapt hij vervolgens zijn Tractatus samen met niet-positivistische filosofieën definitief dicht. Vandaar zijn -door mij toegedichte- aversie. Pas jaren later heeft Wittgentein zichzelf helemaal herdacht in zijn taalspelen.

    Als je schrijft over irrationele, religieuze en ander spookverhalen', dan hoop ik niet dat je elke niet-positivistische wereldbeschouwing afdoet als 'spookverhalen'. Ik veronderstel dat je hiermee de gedachtengang van Wittgenstein meent te volgen.

    Al bij al was dit stukje natuurlijk niet bedoeld om een door mij vermeend doorzicht te demonstreren van Wittgenstein, maar geeft het op een ietwat ironische en hopelijk ludieke manier weer waar logica NIET thuishoort.
    • Hans Van Battel 12.01.22
      @Nemonia Heu... 'afToetst' bedoel ik hé...
    • Hans Van Battel 12.01.22
      @Deprez Precies! "Wat doen wij als dichters niet met de taal?"
      Welke meerwaarde kan logica hierin spelen? "Niks, nada", zou ik zeggen.
      Wat ik wél aanlokkelijk vind als schrijver, is m'n poging om me in te leven in de geestestoestand waarmee Wittgenstein zijn Tractatus heeft geformuleerd en vooral hoe hij deze heeft afgesloten middels zijn beroemde slotzin. Indien je als filosoof via naadloze logische stappen tot het inzicht komt dat je -precies door dit te doen- een eind stelt aan elke zinnige vraag (in ethische en communiceerbare zin), en daarmee het failliet verklaart van de filosofie, dan lijkt me dit een filosofische zelfmoord. M.i. moet Wittgenstein dit reeds hebben beseft in de loopgraven van WOI, en verklaart ook waarom hij -in de daarop volgende '20-er jaren- zich aversief volledig terugtrok uit de filosofie, zelfs tot en met zijn weigering om toe te treden tot één van de meest vooraanstaande filosofische kringen van zijn tijd (de Wiener Kreis) die nota bene nog het meest voeling had met zijn gedachten. Wittgenstein was in heel wat opzichten een tragische figuur.
      Overigens ben ik het helemaal niet met hem eens dat elke ethische verklaring in wezen absurd is, alhoewel elke motivering hiervoor op de schop gaat als je deze afpoetst aan zijn gedachtengang. De mens is nu eenmaal een logische contradictie. Dat is geen reden om hem te vermoorden.
    • Eric Deprez 11.01.22
      In Wittgenstein I komt de waarheidwerving aan bod: logisch (toegankelijk) taalgebruik; de gedegen ervaring (herhaalbare, controleerbare experimenten); anders gaat de taal (en de wereld) met vakantie (citaat).
      In Wittgenstein II (Philosofische Untersuchungen) komt de hele taal (ook de omgangstaal) aan bod en wordt het taalspel benadrukt. Hier krijgen wel ethica en esthetica e.a. vrije ruimte. Trouwens wat doen wij als dichters niet met de taal?
09.01.22
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Leuk!
Show more
0 van de 1 lezers vond deze review nuttig

Ook gratis meedoen aan een schrijfactiviteit? We publiceren je inzending voor minimaal 12 maanden. Meedoen is mogelijk door in te loggen en dan bovenin de pagina op de rode balk te klikken. Nog geen lid? Aanmelden is gratis.