Voor schrijvers, door schrijvers

Cursiefje

Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon en  relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 
Aantal gepubliceerde inzendingen: 211
Klik op de profielnaam of -afbeelding van de schrijver voor meer informatie en een overzicht van zijn/haar schrijfactiviteiten.

Navelstaren in een nieuw jasje

| Vera Bijma

Mijn 6-jarige zoon houdt van gekke ritueeltjes. Niet geheel toevallig vooral als het bedtijd is.
Ach, op die paar minuten extra komt het toch ook niet aan. En dus is het bedtijdritueel van tandenpoetsen-boekje lezen-verhaaltje vertellen, uitgebreid met een kriebelsessie. Uiteraard ben ik het kriebelslachtoffer. Zoonlief kriebelt me in mijn nek, met zijn kriebelvingertjes over mijn wang, in mijn handpalmen, over mijn rug en tot slot zijn all time favorite: een kriebeltje op mijn buik.

Zo ook vanavond: oudejaarsavond. We vieren het dit jaar voor het eerst gezellig met zijn drietjes thuis. Met heerlijk eten van een plaatselijke cateraar. Tussen de verschillende gangen door, spelen we gezelschapsspelletjes. Een heel aangename formule, moet ik zeggen. Na het eten kruipen we knusjes met zijn drieën onder een fleecedekentje op de bank. Even uitbuiken, poeh.

We kijken nog een verlate kerstfilm en dan is het echt tijd om zoonlief naar bed te brengen.  Tijdens het kriebelritueel zie ik dat mijn buik nog steeds bol staat van alle lekkernijen. Het doet me denken aan de uitdrukking ‘food baby’: een opgeblazen buik alsof je zwanger bent. Onwillekeurig moet ik glimlachen. Het doet me terugdenken aan de tijd dat zoonlief nog in mijn buik zat. Ik had echt een énorme buik. Niks food baby, je kon er een heel regiment mee voeden. Daar is dit bescheiden bolletje niets bij.

Ik wijs op mijn buik en zeg tegen zoonlief: “Hier heb jij vroeger ingezeten.”
Hij luistert geïnteresseerd en brengt dan zijn hoofd naar mijn buik. Ik zie hoe hij zijn oog vlak voor mijn navel houdt.
“Wat doe je?” vraag ik hem.
Hij: “Ik kijk of mijn spulletjes er nog inzitten.”

Dit artikel delen?

Graag je mening (waardering en/of commentaar) over deze inzending.
Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

Je waardering voor een artikel

Hits: 148

(De gemiddelde waardering is 4 door 3 stem(-men)

Reacties   

# RE: Navelstaren in een nieuw jasjeHans Van Battel 01-01-2020 18:44
:-):-):-)
# :-)Vera Bijma 01-01-2020 21:24
Thanks.

En de beste wensen!
# RE: Navelstaren in een nieuw jasjeLieven Vandekerckhove 01-01-2020 14:52
Fijn, Vera! :-)
# ThanksVera Bijma 01-01-2020 20:07
Bedankt, Koning Lieven. :-)

Beste wensen voor dit nieuwe jaar!
# RE: Navelstaren in een nieuw jasjeGuido Aerts 01-01-2020 13:00
Wie heeft de meeste inspiratie, mama of zoonlief?
# NavelstarenVera Bijma 01-01-2020 20:06
Hij ís mijn inspiratie, Guido. :-)

Beste wensen!

Login of registreer (gratis) om een reactie te plaatsen

Tags: Cursiefje
Misschien wil je de volgende inzending ook wel lezen...

Niet naar huis

Geschreven door Karin de Rooij. Geplaatst in 55 woordenverhaal.
Het is me weer niet gelukt. Ik had me nog zo voorgenomen dat ik het vanavond anders zou doen. Op tijd naar huis toe gaan, niet teveel drinken, geen acht slaan op leuke mann...
Actuele Top 3 van deze rubriek

ZEN

22, mrt, 2020 Diane Thone

In haar blauwbebloemde kleed

30, apr, 2020 Lieven Vandekerckhove

Eerst even de wereld redden

23, apr, 2020 Vera Bijma
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering (1-5 sterren) te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!