• Cursiefje
  • Blog
  • Column
  • Cursiefje
  • Essay
  • Haiku
  • Poëzie
  • Senryu
  • Limerick
  • Vrij vers
  • 55 woorden
  • Kort verhaal
  • Flitsverhaal
  • Volksverhalen
  • SF & Fantasy
  • Proefstuk
  • Ik, schrijver
  • 3 kleuren
  • Schrijfopdracht
  • Mijn schrijftip
  • Cursiefje

    522 gepubliceerde artikelen.
    Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon, relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 
    Maximaal 750 woorden.
  • Blog

    254 gepubliceerde artikelen.
    Een blog is in feite een persoonlijke webpagina met verhalen over het leven van de schrijver. In een blog vertel je iets aan de lezer waar hij/zij wat aan heeft. Heel vaak is dat iets informatiefs (hoe kun je het beste....) maar het kan ook inspirerend zijn (een persoonlijk verhaal over hoe je omgaat met een scheiding).  Bij een blog hoort een losse en informele schrijfstijl. In een persoonlijke blog draait het erg om de verteller die opschrijft wat hij of zij zelf allemaal meemaakt. Dat kan bijvoorbeeld de dagelijkse beslommeringen als moeder van twee kleine kids (mamablog) zijn.
    Maximaal 1000 woorden. 
  • Column

    433 gepubliceerde artikelen.
    Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.
    Maximaal 750 woorden.
  • Cursiefje

    522 gepubliceerde artikelen.
    Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon, relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 
    Maximaal 750 woorden.
  • Essay

    1 gepubliceerde artikelen.
    Een essay is een beschouwende prozatekst of een artikel over een we­ten­schap­pe­lijk, cul­tu­reel of fi­lo­so­fisch on­der­werp, waarin de schrijver zijn persoonlijke visie geeft op hedendaagse verschijnselen, problemen of ontwikkelingen.
    Maximaal 1000 woorden.
  • Haiku

    278 gepubliceerde artikelen.
    Haiku is een vorm van Japanse dichtkunst waarin de natuur, of iets in de natuur, centraal staat, geschreven in drie regels van 5, 7 en 5 lettergrepen. We accepteren alleen gedichten in tekst en dus geen afbeelding van een gedicht..
  • Poëzie

    1147 gepubliceerde artikelen.
    Poëzie is de kunst van het dichten. Ook is poëzie een verzamelnaam voor gedichten en verzen. Poëzie is een taaluiting waarbij een grote nadruk ligt op vorm, klank en beeldspraak. Het geheel is meer dan de som der delen.
    Toen hem gevraagd werd een definitie van poëzie te geven, zei de dichter Robert Frost: "Poetry is the kind of thing poets write." - Poëzie is wat dichters schrijven .
  • Senryu

    412 gepubliceerde artikelen.
    Senryu is een vorm van Japanse dichtkunst over de onvolkomenheid van de mensen, geschreven in drie regels van 5, 7 en 5 lettergrepen. We accepteren alleen gedichten in tekst en dus geen afbeelding van een gedicht.
  • Limerick

    36 gepubliceerde artikelen.
    Een limerick is een gedicht van vijf regels met het rijmschema a a b b a. In de eerste regel wordt (meestal) een persoon of dier geïntroduceerd met een plaatsnaam die meestal gekozen wordt vanwege het rijm. Voorts heeft een limerick vaak humoristische of dubbelzinnige inhoud. De laatste regel is de clou.
  • Vrij vers

    25 gepubliceerde artikelen.

    Een vrij vers is een gedicht zonder regelmatige strofebouw. De eerste strofe telt bijvoorbeeld zes, de tweede twee, de derde vijf verzen. Het gaat om poëtische teksten die vooral een sfeer oproepen. De strofe in een vrij vers heeft veelal een eenheid van idee. Vrije verzen hebben vaak eveneens geen vast maatsysteem. Het ontbreken van (eind)rijm komt eveneens vrij vaak voor in het vrije vers. Daarentegen komt binnen- en middenrijm veel voor in vrije verzen en soms zelfs voorrijm.

  • 55 woorden

    1044 gepubliceerde artikelen.
    Waarom een verhaal in exact 55 woorden (incl. titel)? Omdat de vorm ons dwingt te schrappen tot de essentie van wat we willen zeggen. “In der Beschränkung zeigt sich erst der Meister”, of anders gezegd, in weer een andere taal: “Less Is More.” Alleen fictie komt in aanmerking. Dus een echt, afgerond prozaverhaal, met een begin, een midden en het liefst een verrassend eind en met één of meerdere personages , moet in exact 55 woorden, inclusief de titel, worden verteld.
  • Kort verhaal

    973 gepubliceerde artikelen.
    Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! 
    Fragmenten uit gepubliceerde manuscripten of vervolgverhalen zijn niet toegestaan en verwijderen we! Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
  • Flitsverhaal

    122 gepubliceerde artikelen.
    Een flitsverhaal is, bij Schrijverspunt, een krachtig en compleet verhaal in het kleinst mogelijk (maximaal 150) aantal woorden. Het moet een begin, midden en einde hebben en bij voorkeur een draai of verrassing aan het einde. De voorkeur gaat uit naar een verhaal in een of slechts meerdere zinnen. Geen zgn quotes, wijsheden, gezegden, etc. Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef.
    " Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen."
  • Volksverhalen

    38 gepubliceerde artikelen.
    Sprookjes behoren tot een oude orale traditie en bevatten vaak een zedenles of diepere wijsheid. Het woord sprookje is afgeleid van het middeleeuwse 'sproke', dat verhaal of vertelling betekent. Als ongeschreven vertelling richtte een sproke zich tot ongeletterde volwassenen. De bekende sprookjes kennen we natuurlijk allemaal maar we lezen/horen ook graag verhalen die zelf verzonnen zijn. In deze schrijfactiviteit bieden we de mogelijkheid om zelf verzonnen sprookjes of een fabel toe te voegen. Gewoon om lekker voor te lezen voor kinderen of wie ze ook maar horen wil.
    Maximaal 1000 woorden.
  • SF & Fantasy

    13 gepubliceerde artikelen.
    Science fiction en Fantasy vallen beide onder een speculatief fictiegenre waarin veel elementen, personages en instellingen worden gecreëerd uit verbeeldingskracht en speculatie in plaats van uit de realiteit en het dagelijks leven. Er is echter een duidelijk verschil tussen science fiction en fantasy. Science fiction is gebaseerd op wetenschap en technologie en geeft daarom scenario's weer die op een dag waar zouden kunnen zijn. Fantasie daarentegen heeft betrekking op veel bovennatuurlijke elementen en vindt plaats in een wereld die niet bestaat en nooit kan bestaan.
    Bij een SF of Fantasyverhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
  • Proefstuk

    19 gepubliceerde artikelen.
    Je schrijft veel en graag en bent meestal tevreden over je schrijfresultaten. Je deed al mee aan schrijfactiviteiten en schrijfwedstrijden maar je kunt nu ook een verhaal of gedicht laten zien waar je echt trots op bent of... waar je juist nog over twijfelt maar wat je wel graag aan anderen wilt laten zien. Dat is mogelijk in deze rubriek. Leden van Schrijverspunt kunnen in deze rubriek een schrijfresultaat tonen als een proefstuk van eigen kunnen. Er zijn geen voorwaarden voor genre, aantal woorden, etc. Het is jouw proefstuk wat jij graag aan anderen wilt laten lezen. Je mag max. 1 proefstuk insturen!
    Van lezers verwachten we respect voor de publicatie. Beloon de schrijver voor zijn/haar durf en inzet met serieuze feedback.
  • Ik, schrijver

    9 gepubliceerde artikelen.
    Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
    Schrijf een fantasierijk verhaal met als onderwerp 'Ik, schrijver'. Waarheidsgetrouw of compleet fictief, het is aan jou als het maar de moeite waard is om te lezen. Probeer de lezer te boeien en mee te trekken in jouw wereld als schrijver.
  • 3 kleuren

    4 gepubliceerde artikelen.
    Een verhaal geschreven in maximaal 300 woorden waarbij 3 kleuren een rol spelen. De schrijver bepaalt zelf de kleuren. Het is echter niet de bedoeling om een kleur sec alleen als kleur te gebruiken maar ook als bv begrip, symbool of gemoedstoestand (Een blauwtje lopenZich groen en geel ergeren, wit wegtrekken, etc) .
  • Schrijfopdracht

    87 gepubliceerde artikelen.
    Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
    Inzenden voor deze schrijfactiviteit is niet meer mogelijk. Op termijn beëindigen we deze mogelijkheid.
  • Mijn schrijftip

    Elke auteur heeft zo haar/zijn persoonlijke ervaringen met schrijven en weet vaak wat haar/hem beter, makkelijker, lezenswaardiger, spannender, etc. doet schrijven. Die ervaringen willen we hier graag delen met andere schrijvers. Zo beknopt mogelijk worden hier persoonlijke schrijftips voor schrijvers beschreven. Voor de een een ervaring, voor de ander wellicht een eye-opener.
    Maximaal 20 woorden.

Ook jouw artikel is welkom! Ga s.v.p. naar het overzicht van deze schrijfactiviteit om ook jouw verhaal/gedicht toe te voegen.

Naar Groningen

Het schermpje in de trein vermeldde dat we om 15:45 u in Utrecht Centraal zouden aankomen, doch kort vóór aankomst corrigeerde een omroepstem goedgeluimd: „Verwachte aankomsttijd in Utrecht is 15:43 u. Ik hoop dat u het ons kan vergeven.“ En nadat de trein het station van Utrecht weer had verlaten, rolde de stem het coupé weer zangerig binnen: „Dan gaat het nu lekker verder naar Groningen, over Amersfoort, Zwolle en Assen. Ik wens u een fijne reis toe, en alvast een heel fijn weekend.“ Zeker keek de man niet zélf tegen weekenddienst aan.

            Te oordelen naar de bezettingsgraad van de trein vangt het weekend bij onze noorderburen op vrijdag vrij vroeg aan. Tot ver voorbij Utrecht sukkelden passagiers nog steeds door de wagon op zoek naar een vrije plaats. En daar klonk het weer melodisch door de luidsprekers: „Dames en heren, u zal het al gemerkt hebben, het is behoorlijk druk in de trein. En dat betekent: jassen en tassen van de zitplaatsen weg, zodat iedereen een zitje vindt. Want daarvoor zijn de zitjes bedoeld.“

            Tegenover mij had een studente plaatsgenomen. Ze hield een dik schrift op haar schoot, doch dat liet ze voorlopig maar gesloten. Terwijl ze door het raam keek, telefoneerde ze honderduit. Het hele gezelschap rond haar kreeg daarmee de laatste stand van zaken gepresenteerd inzake de liefdesperikelen van twee boezemvriendinnen.

            „Zit er nog een kans in dat het goed komt, of ben je er echt klaar mee?“

            „… “

            „Misschien is het ook wel goed zo… “

            „… “

            „Ook niet zo denderend. Gewoon de omstandigheden en zo. Het loopt gewoon niet, het loopt niet. Er is altijd wat. Ik heb niet de idee dat het lang duurt.“

            „… “

            „Neen. Eén keer in de maand.“

            „… “

            „Ik wil niet graag vooruitkijken.“

            Naast haar zat een piekfijn uitgedoste dame een nummer van „Linda“ te doorbladeren. Zeker was ze moeders mooiste niet, maar de verpakking schoot haar te hulp: een lange zwarte jas, die naast haar knieën openviel, zwarte sjaal, zwart truitje, gitzwarte kousen, en zwarte laarsjes. Zwart gestijld van boven tot onder dus. Inderdaad, was der Herr nicht gibt, gibt der Schneider, spotten de Duitsers. Haar zwarte haar viel steil naast haar wangen tot op haar schouders, en boven haar ogen staken lange, tot op een fractie van een millimeter gelijk gesneden kunstwimpers vooruit, blinkend als waren ze met zwarte schoensmeer opgepoetst. Net twee rijen uit het borsteltje voor mijn scheerapparaat. Ze stoorde zich niet aan het getater van haar buurvrouw, of gaf daar minstens toch geen blijk van. Af en toe verscheen een glimlach op haar gelaat, ze kon zich dus nog voldoende verdiepen in haar lectuur.

            Zelf kreeg ik het op den duur wel op de heupen van dat luide telefoneren vóór mij, maar doordat de kletsmajoor hardnekkig door het venster bleef kijken, kreeg ik geen kans om mijn ogen de kogels te laten afvuren, die zich gestaag achter mijn lenzen hadden opgestapeld.

            De conducteur gaf me mijn uitgeprinte ticket terug: „Alstu“.

            „-Blieft“, liet ik geprikkeld vallen. Hij keek me onheilspellend aan, maar besloot dan maar om er toch geen halszaak van te maken, en ging verder met zijn knipwerk.

            „En netjes op tijd komen we aan in Amersfoort“, klonk het vrolijk door het coupé. De opgewekte stem van de omroeper leidde een ogenblik mijn aandacht af van de praatvaar vóór mij. Het duurde een tijdje vooraleer de trein weer koers zette naar Zwolle.

            „We zijn met een paar minuten vertraging vertrokken in Amersfoort. Dat komt doordat een goederentrein vóór ons stond, waardoor we even werden opgehouden.“ Zelf hield hij ook even op. En dan: „Ik wens u natuurlijk een goede reis.“

            Omdat maar weinig reizigers de lucht van Amersfoort wilden opsnuiven, had de eerste halte niet veel soelaas gebracht. Al maar door bleven passagiers door de trein lopen op zoek naar een vrije plaats. Meteen drong de omroeper er weer op aan: „Een tas, een jas, een koffer, haal ze weg. Laat uw medereizigers ook gebruikmaken van een zitplaats.“ En ter attentie van de staande populatie: „Als u meer naar achter loopt, hebt u meer kans op een zitje.“

            De jonge dame vóór mij en haar gesprekspartner ergens in het ijle hadden het ondertussen over een andere boeg gegooid.

            „Moeten we eens doen.“

            „… “

            „Ik heb niet echt  vakantie. Heb wel één dag vrij.“

            „… “

            „Nu is het wel mooi weer.“

            „… “

            „Ja, kan wel. Volgende week vrijdag, terrasje.“

            Het hield maar niet op. Maar om haar nu ook verbaal op haar nummer te zetten, miste ik de ballen.

            De dame in het zwart draaide de glanzende bladen van haar tijdschrift, en bekeek bladzijde voor bladzijde de foto´s. Af en toe glimlachte ze voorzichtig, bij andere foto´s rimpelde dan weer het voorhoofd. Haar neus werd er nog scherper door.

            „Netjes op tijd komen we aan in Zwolle. Vanuit Zwolle kan u verder met de sprinter naar… , de stoptrein naar… , en dan hebben we natuurlijk de intercity naar… “

            De chique dame legde haar tijdschrift opzij. Ze bekeek de binnenkomende passagiers, die zich haastten om al wie achter hen aan kwam in de rush naar een zitje nog voor te zijn. Haar handen waren zwaar beringd. Alsof ze wilde testen of één van die ringen, die over haar middelvinger een grote rode steen omvatte, nog wel veilig vast zat, schoof ze hem enkele keren over de vingerkootjes heen en weer. Een haar vóór de ogen stoorde haar, met twee vingers schoof ze het van vóór haar gezicht opzij.

            „Samen moesten we met vertraging vertrekken uit Zwolle. Dat komt doordat een heer zich niet goed voelde, en we effe moesten wachten tot er hulp kwam,“ lichtte de omroeper vertederend toe. Wie kon nu nog de Nederlandse Spoorwegen die vertraging kwalijk nemen?

            Het telefoneren vóór mij bleef maar doorgaan, van stad tot stad. Afwisselend keerde de jongedame de blik naar buiten en naar haar schoot. Neen, ze gaf mij geen kans, misschien vermoedde ze wel dat er onweer dreigde. Ze moest ‘zich de ballen uit de broek schamen’, las ik eens bij een landgenoot van haar. Maar ja, ze droeg geen broek.

            Ik keek naar buiten en genoot van een landschap, dat ik niet kende. Honderden kanaaltjes sneden het weidelandschap in stukken, soms maar op tien-twintig meter van elkaar. Ik genoot van de scenerie met de vele soorten watervogels, waarvan ik niet één bij naam kon noemen, stadsmus die ik ben. Hier moet ik komen fietsen, dacht ik.

            „En dames en heren, het mag ook gezegd, de machinist heeft uitstekend werk gedaan, we zijn netjes op tijd in Assen.“

            Zelf kon ik de vrolijkheid van de omroeper wel smaken, maar op geen enkel gezicht rondom mij kon ik zelfs maar een aanzet tot glimlach ontwaren. Of zouden in Nederland alle omroepers in alle treinen zo luchtig te werk gaan, zodat er voor mijn medereizigers misschien al sleet zat op dat soort entertainment?

            De babbelkous vóór mij nam eindelijk afscheid van haar boezemvriendin, en stak de oortjes weg. Ik zuchtte onfatsoenlijk luid, en liet mijn ogen knallen. Ze keek me even aan, schoot rood, en sloeg de blik naar beneden.

            „We hebben een kort oponthoud gehad in Assen“, klonk het alweer op dansende toon. „Een rolstoelgebruiker moest uit de trein geholpen worden. Onze verontschuldigingen voor het ongemak.“

            Ik werd er zo waar een beetje wantrouwig bij. Was er echt wel een rolstoelgebruiker in de trein aanwezig geweest, of behoorde die uitleg tot het repertorium dat de omroeper tijdens zijn opleiding was ingepompt voor het geval de Nederlandse Spoorwegen inzake stiptheid een steek laten vallen? Maar ik gaf hem het voordeel van de twijfel, hij verdiende het.

            En overigens kwamen we, ondanks de rolstoelgebruiker, “netjes op tijd in Groningen aan.” Kort vóór de trein stil stond, zweefde de vriendelijke stem uit de luidspreker een laatste keer het coupé binnen, om afscheid te nemen: “Ik wens u allen een stralend weekend. En vergeet vooral geen kinderen in de trein.”

Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Naar Groningen"

© Lieven Vandekerckhove
08.02.21
Feedback:
Mooie beschrijving van je treinreis. Leuk de afwisseling in irritatie en humor.
  • Kwaliteit
    4.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
08.02.21
Feedback:
Wat leuk om over jou indrukken te lezen tijdens het treinreisje naar Groningen. Ik heb je verhaal weer met plezier gelezen, Lieven.
  • Kwaliteit
    5.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
07.02.21
Feedback:
Heerlijk, ik zou precies zo reageren. Zit je daar in je eentje je afwisselend te ergeren en melig te worden. Maar Groningen is de moeite waard (toch?) !
  • Kwaliteit
    4.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • lieven vandekerckhove 07.02.21
    Dank voor je vier sterren, Tryntsje. En inderdaad, Groningen is een heel mooie stad. Ik ben er spijtig genoeg maar een weekend geweest, maar wil er absoluut terug naar toe gaan.
07.02.21
Feedback:
Leuk verhaal. Ik zie het voor me!
  • Kwaliteit
    4.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
07.02.21
Feedback:
Heerlijk verhaal. Ik heb genoten!
  • Kwaliteit
    5.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

In elke boekenwinkel: