Voor schrijvers, door schrijvers

Cursiefje

Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon en  relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 
Aantal gepubliceerde inzendingen: 211
Klik op de profielnaam of -afbeelding van de schrijver voor meer informatie en een overzicht van zijn/haar schrijfactiviteiten.

Maanlicht!

| Pieter Wouter Broekharst

Maanlicht.

“Bonjour, Madame”, begroet ik mevrouw Torenburg.

“Ah, Pierrot”, antwoord ze glimlachend..

Mevrouw  is zo’n zestig jaar geleden met “meneer zaliger” getrouwd en vanuit Frankrijk naar “les Pays-Bas” overgesjouwd.

Terwijl zij haar medicijnen naar binnen werkt praten we over het Parijs uit de tijd toen ze aan de Sorbonne studeerde en nog Xandrine Richel heette, en ik wat jaren later woonde aan l’Avenue de Suffren, vlakbij de zijstraat waar haar ouderlijk huis stond.

Die tijd “staat” nog in haar geheugen, en dus gaat het  – nog nagniffelend – over “les lieus méchantes”: het ondeugende leven van toen.

En over het kleine buurtwinkeltje van Madame Célestine in de Rue Racine, dat altijd open was, en de Boul’Mich, het Quartier Latin en de studentenkroeg in de Rue Mouffetard.

Ze herinnert het zich allemaal nog zo goed, terwijl ze niet meer weet waar ze gisteren is geweest, heeft gedaan en gegeten.

Druk bewegend –  haar nog steeds ranke lichaam danst in haar stoel -  klatert ze door, van haar franse Nederlands soms overschakelend naar haar ratelend Frans.

Ik zie de heimwee uit haar ogen wegtrekken en haar gezicht stralen door die dierbare “Erieneriengen, hein!” (herinneringen, hè!).

Geïnspireerd door het die avond haar woonkamer binnenvallende maanlicht, zingt zij zachtjes:

“Au claire de la lune, mon ami Pierrot

Prêtez-moi ta plume pour écrire un mot »

Samen zingen we luidkeels:  

“Ma chantelle est morte

Je n’ai plus de feu

Ouvrez-moi ta porte

Pour l’amour de Dieu !”

Als ik de voordeur dichttrek hoor ik nog zachtjes:

“Mon ami Pierrot”.

Dit artikel delen?

Graag je mening (waardering en/of commentaar) over deze inzending.
Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

Je waardering voor een artikel

Hits: 165

4.55

(De gemiddelde waardering is 4.5 door 2 stem(-men)

Reacties   

# Quelques petites fautesGuido Aerts 07-12-2019 00:09
Het is 'les lieux méchants' en 'chandelle'. Madame Bourg du Tour ne sera pas contente, Pierrot. :sad:
# PardonGuido Aerts 07-12-2019 00:11
Madame Bourg de la Tour, bien sûr.

Login of registreer (gratis) om een reactie te plaatsen

Tags: Cursiefje
Misschien wil je de volgende inzending ook wel lezen...

Sterre

Geschreven door Eduard Brand. Geplaatst in Kort verhaal.
Een dag in april, in de meivakantie, al had het ook zomer kunnen zijn. Het is bijna dertig graden.Ik zit hier op een typische vakantiestoel, aan een klein tuintafeltje met ...
Actuele Top 3 van deze rubriek

ZEN

22, mrt, 2020 Diane Thone

In haar blauwbebloemde kleed

30, apr, 2020 Lieven Vandekerckhove

Eerst even de wereld redden

23, apr, 2020 Vera Bijma
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering (1-5 sterren) te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!