Klik op een van de onderwerpen voor meer informatie!

SCHRIJFACTIVITEIT: CURSIEFJE
Bij een cursiefje verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon, relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 
Maximaal 750 woorden.
OOK MEEDOEN?
Tekst inzenden:
Ook jouw artikel is welkom! Inzenden van een verhaal/gedicht is mogelijk door eerst in te loggen. Registreren is gratis! Door, na eerst in te loggen op JE VERHAAL/GEDICHT INZENDEN te klikken kom je op een pagina waar je de schrijfactiviteit kunt selecteren waar je aan mee wilt doen. Op die pagina kun je ook de titel en tekst voor je artikel toevoegen. Lees vooraf de voorwaarden. Let op: Na inzending is wijziging van je tekst niet meer mogelijk (m.u.v. Plusleden)
Je artikel is, na inzending, vrijwel direct te zien in de betreffende schrijfactiviteit en bij je profiel. We publiceren een artikel minimaal een jaar (plusleden langer!), daarna verwijderen we het artikel en de commentaren, etc. automatisch.
JE VERHAAL/GEDICHT INZENDEN

Eerst inloggen s.v.p.!

Lucratief

Publicatie: 11 augustus 2020
Het is stil in de flat van Riet. Zoals de laatste maanden het geval is. Niets is verschoven, of verplaatst. Het meubilair is bedekt met een dikke laag stof, als enig zichtbaar teken van absentie. Ik deponeer de post, die ik bij binnenkomst heb opgepakt, op het donkere kersenhouten dressoir. 
De VARA gids, een rekening van het waterleidingbedrijf en een aantal reclamefolders.
De klok slaat twaalf en ik werp een blik op de thermosstaat. Vijf en twintig graden alweer. 
De slaapkamerdeur zit dicht, zoals het hoort.
En hoewel ik er eigenlijk niets voor voel, voert een rebels deel van mij me, ondanks dat, toch naar binnen. 
Ze ligt in bed. 
"Hè Riet," zeg ik, in mijn handen wrijvend,
"Hoe gaat het? Wat een stank hé, zo, in deze warmte?" Geen reactie. 
Het is interessant om te zien hoe een lichaam in vijftien maanden verandert en ontbindt.  
Van Riet, de vrouw die ik gekend heb, vloekend als een dokwerker, zuipend als een vent, en rokend als een schoorsteen, naar Riet, de mummie.
"Oh Riet, Ik heb je broer gesproken. Hij wenst je veel beterschap en sterkte toe bij je revalidatie, fijn he? Hij is blij dat ik de sleutel heb, je huis verzorg en de bankrekening voor je beheer." 
Geen respons.
Ik glimlach.
"Daar ben ik zelf ook heel blij mee, Riet." 
Wat Riet ervan gevonden zou hebben, weet ik wel, maar nu laat het haar duidelijk koud.
Toen ik deze zwendel begon, kon ik alles verwachten en dat deed ik ook. Ik ben niet een weekhartig persoontje, maar  
zelfs ik moet bekennen dat ik er versteld van sta hoe weinig iemand gemist kan worden wanneer zij er niet meer is. Ik zou bijna spijt krijgen van mijn bedrog. Bijna.
 
WAARDERING
HITS
461
AANGEPAST: 11-08-2020

Commentaar en/of waardering voor dit artikel:

Het is niet toegestaan eigen werk zelf een waardering te geven!
14.08.20
Graag je feedback a.u.b.:
Bijna 5 sterren, bijna!
Maar niet passend in de rubriek, ik vind het ook meer een kort verhaal.
Show more
1 van de 1 lezers vond deze review nuttig
14.08.20
Graag je feedback a.u.b.:
Hoi Nicci, wat een prachtige scene!
Show more
1 van de 1 lezers vond deze review nuttig