• Cursiefje
  • Blog
  • Column
  • Cursiefje
  • Essay
  • Haiku
  • Poëzie
  • Senryu
  • Limerick
  • Vrij vers
  • 55 woorden
  • Kort verhaal
  • Flitsverhaal
  • Volksverhalen
  • SF & Fantasy
  • Proefstuk
  • Ik, schrijver
  • 3 kleuren
  • Schrijfopdracht
  • Mijn schrijftip
  • Cursiefje

    519 gepubliceerde artikelen.
    Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon, relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 
    Maximaal 750 woorden.
  • Blog

    256 gepubliceerde artikelen.
    Een blog is in feite een persoonlijke webpagina met verhalen over het leven van de schrijver. In een blog vertel je iets aan de lezer waar hij/zij wat aan heeft. Heel vaak is dat iets informatiefs (hoe kun je het beste....) maar het kan ook inspirerend zijn (een persoonlijk verhaal over hoe je omgaat met een scheiding).  Bij een blog hoort een losse en informele schrijfstijl. In een persoonlijke blog draait het erg om de verteller die opschrijft wat hij of zij zelf allemaal meemaakt. Dat kan bijvoorbeeld de dagelijkse beslommeringen als moeder van twee kleine kids (mamablog) zijn.
    Maximaal 1000 woorden. 
  • Column

    437 gepubliceerde artikelen.
    Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.
    Maximaal 750 woorden.
  • Cursiefje

    519 gepubliceerde artikelen.
    Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon, relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 
    Maximaal 750 woorden.
  • Essay

    1 gepubliceerde artikelen.
    Een essay is een beschouwende prozatekst of een artikel over een we­ten­schap­pe­lijk, cul­tu­reel of fi­lo­so­fisch on­der­werp, waarin de schrijver zijn persoonlijke visie geeft op hedendaagse verschijnselen, problemen of ontwikkelingen.
    Maximaal 1000 woorden.
  • Haiku

    267 gepubliceerde artikelen.
    Haiku is een vorm van Japanse dichtkunst waarin de natuur, of iets in de natuur, centraal staat, geschreven in drie regels van 5, 7 en 5 lettergrepen. We accepteren alleen gedichten in tekst en dus geen afbeelding van een gedicht..
  • Poëzie

    1144 gepubliceerde artikelen.
    Poëzie is de kunst van het dichten. Ook is poëzie een verzamelnaam voor gedichten en verzen. Poëzie is een taaluiting waarbij een grote nadruk ligt op vorm, klank en beeldspraak. Het geheel is meer dan de som der delen.
    Toen hem gevraagd werd een definitie van poëzie te geven, zei de dichter Robert Frost: "Poetry is the kind of thing poets write." - Poëzie is wat dichters schrijven .
  • Senryu

    400 gepubliceerde artikelen.
    Senryu is een vorm van Japanse dichtkunst over de onvolkomenheid van de mensen, geschreven in drie regels van 5, 7 en 5 lettergrepen. We accepteren alleen gedichten in tekst en dus geen afbeelding van een gedicht.
  • Limerick

    33 gepubliceerde artikelen.
    Een limerick is een gedicht van vijf regels met het rijmschema a a b b a. In de eerste regel wordt (meestal) een persoon of dier geïntroduceerd met een plaatsnaam die meestal gekozen wordt vanwege het rijm. Voorts heeft een limerick vaak humoristische of dubbelzinnige inhoud. De laatste regel is de clou.
  • Vrij vers

    18 gepubliceerde artikelen.

    Een vrij vers is een gedicht zonder regelmatige strofebouw. De eerste strofe telt bijvoorbeeld zes, de tweede twee, de derde vijf verzen. Het gaat om poëtische teksten die vooral een sfeer oproepen. De strofe in een vrij vers heeft veelal een eenheid van idee. Vrije verzen hebben vaak eveneens geen vast maatsysteem. Het ontbreken van (eind)rijm komt eveneens vrij vaak voor in het vrije vers. Daarentegen komt binnen- en middenrijm veel voor in vrije verzen en soms zelfs voorrijm.

  • 55 woorden

    1025 gepubliceerde artikelen.
    Waarom een verhaal in exact 55 woorden (incl. titel)? Omdat de vorm ons dwingt te schrappen tot de essentie van wat we willen zeggen. “In der Beschränkung zeigt sich erst der Meister”, of anders gezegd, in weer een andere taal: “Less Is More.” Alleen fictie komt in aanmerking. Dus een echt, afgerond prozaverhaal, met een begin, een midden en het liefst een verrassend eind en met één of meerdere personages , moet in exact 55 woorden, inclusief de titel, worden verteld.
  • Kort verhaal

    981 gepubliceerde artikelen.
    Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! 
    Fragmenten uit gepubliceerde manuscripten of vervolgverhalen zijn niet toegestaan en verwijderen we! Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
  • Flitsverhaal

    118 gepubliceerde artikelen.
    Een flitsverhaal is, bij Schrijverspunt, een krachtig en compleet verhaal in het kleinst mogelijk (maximaal 150) aantal woorden. Het moet een begin, midden en einde hebben en bij voorkeur een draai of verrassing aan het einde. De voorkeur gaat uit naar een verhaal in een of slechts meerdere zinnen. Geen zgn quotes, wijsheden, gezegden, etc. Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef.
    " Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen."
  • Volksverhalen

    39 gepubliceerde artikelen.
    Sprookjes behoren tot een oude orale traditie en bevatten vaak een zedenles of diepere wijsheid. Het woord sprookje is afgeleid van het middeleeuwse 'sproke', dat verhaal of vertelling betekent. Als ongeschreven vertelling richtte een sproke zich tot ongeletterde volwassenen. De bekende sprookjes kennen we natuurlijk allemaal maar we lezen/horen ook graag verhalen die zelf verzonnen zijn. In deze schrijfactiviteit bieden we de mogelijkheid om zelf verzonnen sprookjes of een fabel toe te voegen. Gewoon om lekker voor te lezen voor kinderen of wie ze ook maar horen wil.
    Maximaal 1000 woorden.
  • SF & Fantasy

    10 gepubliceerde artikelen.
    Science fiction en Fantasy vallen beide onder een speculatief fictiegenre waarin veel elementen, personages en instellingen worden gecreëerd uit verbeeldingskracht en speculatie in plaats van uit de realiteit en het dagelijks leven. Er is echter een duidelijk verschil tussen science fiction en fantasy. Science fiction is gebaseerd op wetenschap en technologie en geeft daarom scenario's weer die op een dag waar zouden kunnen zijn. Fantasie daarentegen heeft betrekking op veel bovennatuurlijke elementen en vindt plaats in een wereld die niet bestaat en nooit kan bestaan.
    Bij een SF of Fantasyverhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
  • Proefstuk

    19 gepubliceerde artikelen.
    Je schrijft veel en graag en bent meestal tevreden over je schrijfresultaten. Je deed al mee aan schrijfactiviteiten en schrijfwedstrijden maar je kunt nu ook een verhaal of gedicht laten zien waar je echt trots op bent of... waar je juist nog over twijfelt maar wat je wel graag aan anderen wilt laten zien. Dat is mogelijk in deze rubriek. Leden van Schrijverspunt kunnen in deze rubriek een schrijfresultaat tonen als een proefstuk van eigen kunnen. Er zijn geen voorwaarden voor genre, aantal woorden, etc. Het is jouw proefstuk wat jij graag aan anderen wilt laten lezen. Je mag max. 1 proefstuk insturen!
    Van lezers verwachten we respect voor de publicatie. Beloon de schrijver voor zijn/haar durf en inzet met serieuze feedback.
  • Ik, schrijver

    9 gepubliceerde artikelen.
    Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
    Schrijf een fantasierijk verhaal met als onderwerp 'Ik, schrijver'. Waarheidsgetrouw of compleet fictief, het is aan jou als het maar de moeite waard is om te lezen. Probeer de lezer te boeien en mee te trekken in jouw wereld als schrijver.
  • 3 kleuren

    4 gepubliceerde artikelen.
    Een verhaal geschreven in maximaal 300 woorden waarbij 3 kleuren een rol spelen. De schrijver bepaalt zelf de kleuren. Het is echter niet de bedoeling om een kleur sec alleen als kleur te gebruiken maar ook als bv begrip, symbool of gemoedstoestand (Een blauwtje lopenZich groen en geel ergeren, wit wegtrekken, etc) .
  • Schrijfopdracht

    89 gepubliceerde artikelen.
    Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
    Inzenden voor deze schrijfactiviteit is niet meer mogelijk. Op termijn beëindigen we deze mogelijkheid.
  • Mijn schrijftip

    Elke auteur heeft zo haar/zijn persoonlijke ervaringen met schrijven en weet vaak wat haar/hem beter, makkelijker, lezenswaardiger, spannender, etc. doet schrijven. Die ervaringen willen we hier graag delen met andere schrijvers. Zo beknopt mogelijk worden hier persoonlijke schrijftips voor schrijvers beschreven. Voor de een een ervaring, voor de ander wellicht een eye-opener.
    Maximaal 20 woorden.

Ook jouw artikel is welkom! Ga s.v.p. naar het overzicht van deze schrijfactiviteit om ook jouw verhaal/gedicht toe te voegen.

Literatuur

Literatuur is een broos spiegeltje, dat best in een watten doekje van leraar op leerling wordt  overgedragen.  Dat dient voorzichtig te geschieden, en de leraar mag het spiegeltje niet loslaten vooraleer hij zeker weet dat de leerling het met beide handen vastheeft.  Want eenmaal deze laatste het heeft laten vallen, ligt het voor de rest van zijn leven aan diggelen.  En dit is jammer, doodjammer, want zulk spiegeltje is erg nuttig voor wie er goed heeft leren in kijken. Stefan Andres, bijvoorbeeld, heeft mij met zijn roman 'Lucifer' geleerd, dat Lucifer niet echt bestaat, tenzij in het kwaad dat binnenin ons zelf leeft, en waarover wij ons zo geschaamd hebben, dat we het uit ons verdreven hebben en het dan maar Lucifer genoemd hebben, zodat het buiten ons is, niet meer van ons. 

            In het middelbaar onderwijs heb ik ooit twee keren vlam gevat voor de letterkunde.  De eerst keer op aanstoken van de Latijnse schrijver Ovidius, wiens 'Philemon en Baucis' een snaar wisten te raken in mij, zonder dat ik precies kon achterhalen wat mij in die verzen, door de eeuwen heen niet eens verweerd, kon ontroeren.  De tweede keer liep ik warm voor Claes, jawel, Ernest Claes.  Ik las het  éne boek na het andere van zijn hand.  Tijdens de lessen aardrijkskunde, en geschiedenis, en fysica, enzovoort, maar niet tijdens de turnles, want turnen, dat deed ik óók graag. Benevens deze kortstondige pieken echter is mijn enthousiasme voor de literatuur maar erg gematigd gebleven tot veel later, tot lang nadat ik de poorten van het college uit was.  Er moet iets mis gelopen zijn met de overhandiging van het spiegeltje.

            In het eerste middelbaar hebben we stukjes Antoon Coolen gelezen, dat is alles wat ik nog weet, en Jacobus Van Looy ook, met zijn beroemde poes, of was dat de zijne niet? Doch wat ik niét vergeten ben, is de stereotype wijze waarop zo’n les literatuur verliep - de overdracht van het spiegeltje. Eerst werd de naam van de auteur op het bord geschreven, in hoofdletters - om fouten bij het overschrijven te vermijden. Dan kwam steevast als eerste stap van de literaire exploratie een klein cirkeltje, iets boven de lijn, met een getal erachter: het geboortejaar van de schrijver. In de meeste gevallen kwam daar op de koop toe nog een kruisje bij, eveneens gevolgd door een getal. Dan volgde een korte biografie: de schrijver zag het levenslicht hier, woonde een tijd daar, ging school lopen ginder, enzovoort. Vervolgens werd vermeld welke boeken hij had geschreven, in welke volgorde en in welk jaar. En dan, dan werd de bloemlezing geopend. Deze kei was samengesteld door een pater Jezuiet, wat al betekent dat een behoorlijk deel van de literaire productie buiten het ons voorgeschotelde spectrum viel. Schrijvers als Hugo Claus, Louis-Paul Boon, of Gerard Walschap, dat konden toch geen goede auteurs zijn? De eerste opdracht voor de leraar bestond er dan in, de 'moeilijke woorden' te verklaren. Wanneer dan alle 'moeilijke woorden' opgehelderd waren, werd het stuk voor de tweede keer gelezen, en werd een zoektocht naar 'stijlfiguren' ingezet. Want dat was nu precies wat een groot schrijver groot maakte: zijn 'stijlfiguren'. Jeremias, je had er zovele soorten, maar van niet één vermag ik mij de naam te herinneren. In het vierde middelbaar, weet ik nog, gaf zo'n bijdehandse auteur in een woordenspel stilistisch uitdrukking aan de contouren die hij een schaatser in het ijs liet kerven. Later liet Guido Gezelle zijn 'witte wagen' zó traagjes trekken, dat die waarschijnlijk nooit het middelbaar onderwijs zal uitgetrokken raken. En zeggen dat er voor deze en soortgelijke arabesken telkens een geijkte term bestaat. Ik ken er helaas geen enkele meer van.

            Een sierlijke en beeldrijke taal behoort natuurlijk tot de literaire esthetica, en ik ben de laatste om het belang ervan te negeren. Ze imponeert me soms geweldig. Bertus Aafjes heeft bijvoorbeeld eens de gotische kathedraal getypeerd als 'de discusworp van een gehele bevolking naar de hemel'. Toen ik dit las, heb ik lang stilgestaan bij het vermogen om in zoveel eenvoud zoveel kracht te leggen. De ars bene dicendi. Maar toch heb ik er al bij al wat moeite mee dat de appreciatie, die het literatuuronderricht ons poogde bij te brengen, vooral de techniek van het schrijven betrof. Ik heb het raden naar de oorzaak daarvan, doch ik vermoed dat mijn vinger niet ver van de wonde ligt als ik denk dat literatuur vaak onderwezen wordt door mensen die er alleen beroepsmatig wat voor voelen. Ik heb ooit eens een laatstejaars germanist gevraagd om vijfentwintig namen neer te schrijven van Nederlandse auteurs die in de laatste tien jaar een boek hadden geschreven. Hij liet verstek gaan.

Toch wil ik een poging om het eens anders te doen niet onvermeld laten. In de poësis zei de leraar Nederlands tot ons : 'Kopen jullie maar allemaal Aart Van Der Leeuw´s De Kleine Rudolf'. En weet je wat hij dan deed? Hij zette zich achter zijn lessenaar, opende dat boekje, en begon te lezen op pagina één. Vijftig minuten lang. In de volgende les opende hij De Kleine Rudolf opnieuw en las verder, vijftig minuten lang. En zo ging hij door, tot hij aan de laatste pagina gekomen was. En toen handelde hij erg wijs, hij sloot het boek, zonder méér. Zonder zich eerst om de 'moeilijke woordjes' of om de 'stijlfiguren' te bekommeren, en zonder veel biografische ballast op te dissen. Maar ja, er werd geginnegapt om zoveel luiheid.

            Diezelfde leraar heeft ook geprobeerd om ons de smaak voor de poëzie bij te brengen. Doch de gerechten die hij ons opdiende, waren mij althans te zwaar, en ik heb ze nooit verteerd. Op het examen - dat hij mondeling afnam, dat ging makkelijker - heeft hij dat ondervonden wanneer hij mij vroeg om over een gedicht van Henriette Roland Holst Van der Schalk te spreken. Toen ik uit gezwateld was, hief hij zijn luie voet op, gaf een heel klein trapje, en mijn zwaartillend betoog stuikte met muziek in elkaar: “Vind je haar poëzie mooi?”, vroeg hij. En hij lachte, letterlijk, in zijn vuist. Ik wist dat hij een loopje had zitten nemen met mij, en ik schoot vuurrood. Vlakaf zei ik dan maar dat ik haar poëzie niet begreep, dat haar verzen te moeilijk waren, en dat voor mijn part Henriette nooit had moeten geboren worden. En kijk, weer demonstreerde hij welke superbe leraar hij was: “Je mag gaan”, zei hij, en hij stuurde me de laan uit, maar hij gaf me 36 punten op 40 mee. Kijk er de archieven maar op na.

Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Literatuur"

© Lieven Vandekerckhove
16.05.20
Feedback:
Correctie i.v.m. oude waarderingen.
  • Kwaliteit
    4/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Janneke De Leeuw van Weenen 06.06.20
    Zo waar... Ik heb altijd boeken verslonden, tot dat ik op de middelbare school verplicht moest gaan lezen. Het ging er nooit om of je het boek mooi vond, of het je aansprak. De hoofdpersonen, de schrijver, wanneer en waarom... Het spiegeltje brak... Gelukkig is het toch weer geheeld :)

In elke boekenwinkel: