Cursiefje

Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon, relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 

Ga s.v.p. naar het overzicht van deze schrijfactiviteit om ook jouw verhaal/gedicht toe te voegen.

283 Hits

Publicatie op:
Laatste halte
Mijn nieuwe senioren huurflat op de begane grond is gereed om bewoond te worden. Kosten noch moeite zijn gespaard om de woning zo comfortabel mogelijk in te richten. 
Al mijn spaargeld is op, maar het resultaat mag er zijn.
Gelukkig waren er weinig gegadigden voor dit allerliefste huisje. Daarom greep ik mijn kans en accepteerde het met groot genoegen.
Eindelijk woon ik nu wat rustiger in een aangenaam dorpje. Wat een verademing  na jarenlang te hebben gewoond in de stad.
De woning heeft zowel vóór als achter een schitterend uitzicht. Vanuit de zitkamer kijk ik uit op een uitgestrekt weiland met grazende koeien. De lucht ruikt er fris en schoon. Aan de horizon zijn de top van de grote kerk en speeltoren te zien. Vóór ligt een grasveld, met daaraan grenzend rode en roze rozenperken.
Het is vandaag een warme dag en ik heb het raam van mijn slaapvertrek opengezet voor wat frisse lucht. De kledingkast moet nog gevuld worden, ik snuif de heerlijke geur op van vers geschilderde planken. 
Door het open raam hoor ik een groepje dames naderen. Een deur bij mij vandaan houden ze halt. De stemmen zijn goed hoorbaar. 
Ik sla er in eerste instantie geen acht op, het zijn tenslotte mijn zaken niet. Maar de dames spreken zo luid dat ik niet kan voorkomen dat ik ongewild toch alles letterlijk opvang.
"Goh, dat huis hiernaast wordt evengoed weer bewoond," zegt een van de dames.
"Ja, wie had gedacht. Hoeveel mensen zijn hier nou al dood gegaan?"
"Nou, ik geloof wel tien. Die laatste man lag dood in de gang. Wij hebben al een weddenschap lopen, Jaap en ik," grinnikt iemand anders.
" Ik zeg dat deze vrouw nog geen maand te leven heeft. Mijn man is mild. Hij denkt aan een half jaar."
Geschuif met voeten en gehoest.
"Nou, ik wed op jou," merkt een derde damesstem op.
"Wie woonden hier nou het eerst?"
"Eh, Dorus en Milly. Hij kreeg een hartaanval in bed en zij lag kort daarna dood in bad."
"Oh ja, en herinner je je nog die agent? Die zelfmoord pleegde, hij was al in ontbinding toen de politie hem aantrof en van de riem lossneed," gruwelt iemand.
" En weet je nog van die ouwe pastoor die dood werd aangetroffen in het washok? De woningbouw moest een schoonmaakploeg inhuren om de bloedvlekken van de muren te verwijderen. "
" Nee, ik zou hier niet durven wonen, niemand in het dorp trouwens. Dat nieuwe vrouwtje weet volgens mij nergens van. Die komt hier niet vandaan. Misschien kunnen we maar beter niets tegen haar zeggen. Als ze weet dat het huis vervloekt is wordt ze vast heel bang."
"Dat denk ik ook, ja. Heel bang. Misschien krijgt ze dan wel een beroerte van angst. Dat zou ik tenminste krijgen, als ik haar was."
Er klinkt wat gelach, er wordt een sleutel in het slot omgedraaid, waarop een deur piepend opent om kort erna met een lichte klik in het slot te vallen. Dan is het stil.

Als een auteur geen behoefte heeft aan feedback verschijnt er geen review mogelijkheid.

Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Laatste halte"

© Nicole Schilder
27.08.20
Feedback:
Getsie, wat spannend! Vooral met dat open einde...
  • Schrijfkwaliteit
    5.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
06.08.20
Feedback:
Spannend en luguber Nicole. Ben nu wel benieuwd hoe het deze bewoonster verder vergaat.
  • Schrijfkwaliteit
    4.0/5
Show more
2 van de 2 lezers vond deze review nuttig
  • Ingrid Karsten 07.08.20
    spannend vond ik dit ook! Ben ook benieuwd hoe het verder gaat met de bewoonster! Veel liefs van Ingrid

In elke boekenwinkel