1 post
  • images/deelname/Cursiefje.jpg
    Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon, relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 
    Maximaal 750 woorden.
    528 gepubliceerde inzendingen
  • Ook jouw artikel is welkom! Inzenden van een verhaal/gedicht is mogelijk door eerst in te loggen. Registreren is gratis! Alleen door eerst in te loggen en op de knop hieronder te klikken kom je op een pagina waar je de schrijfactiviteit kunt selecteren waar je aan mee wilt doen. Op die pagina kun je ook de titel en tekst voor je artikel toevoegen. Lees vooraf de voorwaarden. Let op: Na inzending is wijziging van je tekst niet meer mogelijk (m.u.v. Plusleden)
    Je artikel is, na inzending, vrijwel direct te zien in de betreffende schrijfactiviteit en bij je profiel. We publiceren een artikel minimaal een jaar (plusleden langer!), daarna verwijderen we het artikel en de commentaren, etc. automatisch.
  • De publicatievoorwaarden

    • Inzendingen dienen te voldoen aan de voorwaarden zoals aangegeven bij de betreffende schrijfactiviteit, Nederlandstalig en van voldoende kwaliteit (grammaticaal en inhoudelijk) te zijn. We accepteren geen afbeeldingen van een tekst, maar alleen de daadwerkelijke tekst!
    • Agressieve, onwettelijke, lasterlijke, racistische, misleidende of anderszins ongepaste of irrelevante bijdragen, naar interpretatie van de redactie, zijn niet toegestaan. De redactie behoudt zich het recht voor om inzendingen, zonder opgave van redenen, niet te publiceren, resp. te verwijderen.
    • De auteursrechten van een inzending blijven te allen tijde bij de inzender. Schrijverspunt brengt geen wijzigingen aan in de tekst.
    • Inzenders mogen geen door rechten beschermde teksten of afbeeldingen plaatsen.
    • Het plaatsen van persoonlijke informatie zonder toestemming van de redactie (zoals e-mailadressen, website en/of telefoonnummers) is niet toegestaan evenals teksten, advertenties en links van promotionele dan wel commerciële aard.
    • De redactie is niet aansprakelijk voor de gevolgen, juridisch of in andere zin, van de activiteiten van leden op Schrijverspunt, noch in Nederland, noch daarbuiten. De inzender blijft als enige verantwoordelijk en aansprakelijk voor de inhoud van zijn/haar bericht(en).
    • Bij inzending hanteert Schrijverspunt de actuele privacyregels. Onze privacyverklaring is onderaan op elke pagina te vinden.
    • We publiceren een inzending in principe een jaar lang op onze website. Voor plusleden is die periode langer.
    • Door het insturen van je schrijfactiviteit stem je in met deze voorwaarden.

     

LAAT MAAR REGENEN

Publicatie op: 12-07-20

Danny Vandenberk

Profiel bekijken?

Klik hier!

Als een auteur geen behoefte heeft aan feedback verschijnt er geen mogelijkheid voor reacties.

LAAT MAAR REGENEN

347 Hits.

Soms staar ik zomaar wat naar buiten. Doelloos, maar niet uit verveling. Integendeel. Ik geniet. Mijn kop eraf als het over vijf minuten geen oude wijven regent. Mijn niet meer zo jonge buurvrouw heeft het ook in het snotje. Ze spurt met haar wasmand naar buiten en begint in allerijl oversized hemden, dito onderbroeken en kousen van de wasdraad te plukken. Met duim en wijsvinger maak ik een rondje. Dat houd ik voor mijn rechteroog. Kwestie van inzoomen. Ik wacht immers nog op mijn nieuwe bril. Gisteren kreeg ik een belletje van mijn opticien. Het door mij uitgekozen montuur en de glazen dienen vervaardigd en geassembleerd te worden in Japan, waardoor ik het nog enkele weken met mijn oude fiets moet zien te rooien. De stap van een oude fiets naar mijn buurvrouw is niet al te groot. Tegen wil en dank, maar vooral doordat ze zich voorover bukt, zie ik de borsten en de bui al hangen. Ik lik ze niet af. Dan heb ik het over mijn duim en wijsvinger. Ze kunnen niet snel genoeg losgekoppeld worden. Ik focus snel, niettegenstaande een klein beetje wazig, op de bomen. Onder invloed van een petieterig (pardon my French) stormpje, wiegen ze heen en weer. Hypnotiserend bijna. Enkele weken geleden ontdekte ik al zappend het programma ‘The Joy of Painting’, waarin ene Bob Ross op een klein half uur tijd een formidabel mooi landschap schildert. Poepsimpel lijkt het. Hij ziet eruit als een gebleekte Marouane Fellaini, met een gigantische krullenbol. Tezelfdertijd begeleidt hij zichzelf met zijn zoetgevooisde stem, grappend over boompjes, wolkjes, schaduwtjes en zijn kwast. Voor Bob Ross is het leven simpel. Voor mij het summum van rustgeving. Researchend kwam ik erachter dat Bob in 1995 op 52-jarige leeftijd iets te rustgevend werd en stierf aan lymfeklierkanker. Dacht ik toch. Ik klik altijd zo snel mogelijk weg als ik lees over de dood. Ik vertoon ontwijkingsgedrag. Jammer genoeg een van mijn talrijke persoonlijkheidsstoornissen.

Niemand kon zo hypnotiserend mooi een boom schilderen als Bob Ross met zijn rossige Jackson Five-kapsel. Vijfentwintig jaar is hij al van ons heengegaan, maar ik mis ‘m nu pas. Omdat ik niet van zijn bestaan wist. Zo zie je maar. Vaak is het beter om niet te weten. Te ontwijken misschien zelfs. Het voorkomt nodeloos lijden.

We moeten voort, hoe dan ook. Daar regent het al. Meteen intens. Van neerslag zou je al snel verwachten dat hij een mens neerslachtig maakt. Zoals steeds ben ik tegendraads. Ik lach uitbundig. Deze keer komt dat vooral door het feit dat ik zonet een wandeling gemaakt heb van twaalf kilometer zonder een spatje regen, hoewel de bewolking voortdurend minstens even dreigend was. Het moet niet altijd tegenzitten. Mijn buurvrouw en haar wasgoed zijn ook net op tijd veilig binnen.

Twee tevreden mensen zijn wij, mijn buurvrouw en ik. Bij mij zal dat gevoel iets langer aanhouden. Niet omdat mijn buurvrouw een sikkeneurige geit zou zijn of een ander pessimistisch beest uit het dierenrijk, maar omdat ik enorm in mijn nopjes ben. Het zal mijn nieuwe stappenteller zijn. Mijn ‘activity tracker’ zoals dat tegenwoordig heet, vanwege nieuwe functies als het opvolgen van slaapgedrag, hartslaganalyses en dat soort shit. Hij zet me aan tot wandelgedrag en het bevordert indirect mijn stoelgang. Van wandelen word ik filosofisch en van een vlotte darmtransit word ik happy. Moet het meer zijn? Ik denk het niet. Let it rain, zou Bob Ross lachend zeggen, met zijn kwast kwistig het canvas besprenkelend.

Ook jouw mening is hier welkom!

Reacties:

12.07.20
Feedback:
Correctie ivm oude waardering.
  • Waardering
    70%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Meer van deze auteur:

Titel:Hits:Waardering:Link:
OVER VALLEN, OPSTAAN EN EEN UITGEREKT BESTAAN
547
Lezen?
Ei
464
Lezen?
DE BOEIENDE BIB VAN RONKEND REUTELGEM
372
Lezen?