Voor schrijvers, door schrijvers
Cursiefje

Cursiefje

Aantal gepubliceerde inzendingen: 345

LAAT MAAR REGENEN

Soms staar ik zomaar wat naar buiten. Doelloos, maar niet uit verveling. Integendeel. Ik geniet. Mijn kop eraf als het over vijf minuten geen oude wijven regent. Mijn niet meer zo jonge buurvrouw heeft het ook in het snotje. Ze spurt met haar wasmand naar buiten en begint in allerijl oversized hemden, dito onderbroeken en kousen van de wasdraad te plukken. Met duim en wijsvinger maak ik een rondje. Dat houd ik voor mijn rechteroog. Kwestie van inzoomen. Ik wacht immers nog op mijn nieuwe bril. Gisteren kreeg ik een belletje van mijn opticien. Het door mij uitgekozen montuur en de glazen dienen vervaardigd en geassembleerd te worden in Japan, waardoor ik het nog enkele weken met mijn oude fiets moet zien te rooien. De stap van een oude fiets naar mijn buurvrouw is niet al te groot. Tegen wil en dank, maar vooral doordat ze zich voorover bukt, zie ik de borsten en de bui al hangen. Ik lik ze niet af. Dan heb ik het over mijn duim en wijsvinger. Ze kunnen niet snel genoeg losgekoppeld worden. Ik focus snel, niettegenstaande een klein beetje wazig, op de bomen. Onder invloed van een petieterig (pardon my French) stormpje, wiegen ze heen en weer. Hypnotiserend bijna. Enkele weken geleden ontdekte ik al zappend het programma ‘The Joy of Painting’, waarin ene Bob Ross op een klein half uur tijd een formidabel mooi landschap schildert. Poepsimpel lijkt het. Hij ziet eruit als een gebleekte Marouane Fellaini, met een gigantische krullenbol. Tezelfdertijd begeleidt hij zichzelf met zijn zoetgevooisde stem, grappend over boompjes, wolkjes, schaduwtjes en zijn kwast. Voor Bob Ross is het leven simpel. Voor mij het summum van rustgeving. Researchend kwam ik erachter dat Bob in 1995 op 52-jarige leeftijd iets te rustgevend werd en stierf aan lymfeklierkanker. Dacht ik toch. Ik klik altijd zo snel mogelijk weg als ik lees over de dood. Ik vertoon ontwijkingsgedrag. Jammer genoeg een van mijn talrijke persoonlijkheidsstoornissen.

Niemand kon zo hypnotiserend mooi een boom schilderen als Bob Ross met zijn rossige Jackson Five-kapsel. Vijfentwintig jaar is hij al van ons heengegaan, maar ik mis ‘m nu pas. Omdat ik niet van zijn bestaan wist. Zo zie je maar. Vaak is het beter om niet te weten. Te ontwijken misschien zelfs. Het voorkomt nodeloos lijden.

We moeten voort, hoe dan ook. Daar regent het al. Meteen intens. Van neerslag zou je al snel verwachten dat hij een mens neerslachtig maakt. Zoals steeds ben ik tegendraads. Ik lach uitbundig. Deze keer komt dat vooral door het feit dat ik zonet een wandeling gemaakt heb van twaalf kilometer zonder een spatje regen, hoewel de bewolking voortdurend minstens even dreigend was. Het moet niet altijd tegenzitten. Mijn buurvrouw en haar wasgoed zijn ook net op tijd veilig binnen.

Twee tevreden mensen zijn wij, mijn buurvrouw en ik. Bij mij zal dat gevoel iets langer aanhouden. Niet omdat mijn buurvrouw een sikkeneurige geit zou zijn of een ander pessimistisch beest uit het dierenrijk, maar omdat ik enorm in mijn nopjes ben. Het zal mijn nieuwe stappenteller zijn. Mijn ‘activity tracker’ zoals dat tegenwoordig heet, vanwege nieuwe functies als het opvolgen van slaapgedrag, hartslaganalyses en dat soort shit. Hij zet me aan tot wandelgedrag en het bevordert indirect mijn stoelgang. Van wandelen word ik filosofisch en van een vlotte darmtransit word ik happy. Moet het meer zijn? Ik denk het niet. Let it rain, zou Bob Ross lachend zeggen, met zijn kwast kwistig het canvas besprenkelend.

Dit artikel delen?
Auteur van dit artikel:
© Danny Vandenberk
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 108
Publicatie op .
Tags: Cursiefje

Geef een waardering voor: "LAAT MAAR REGENEN"

Geschreven door Danny Vandenberk . Geplaatst in Cursiefje.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
12.07.20
Feedback:
Correctie ivm oude waardering.
  • Lezenswaardig:
    70%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

Nu te koop...