• Cursiefje
  • Blog
  • Column
  • Cursiefje
  • Essay
  • Haiku
  • Poëzie
  • Senryu
  • Limerick
  • Vrij vers
  • 55 woorden
  • Kort verhaal
  • Flitsverhaal
  • Volksverhalen
  • SF & Fantasy
  • Proefstuk
  • Ik, schrijver
  • 3 kleuren
  • Schrijfopdracht
  • Mijn schrijftip
  • Cursiefje

    522 gepubliceerde artikelen.
    Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon, relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 
    Maximaal 750 woorden.
  • Blog

    254 gepubliceerde artikelen.
    Een blog is in feite een persoonlijke webpagina met verhalen over het leven van de schrijver. In een blog vertel je iets aan de lezer waar hij/zij wat aan heeft. Heel vaak is dat iets informatiefs (hoe kun je het beste....) maar het kan ook inspirerend zijn (een persoonlijk verhaal over hoe je omgaat met een scheiding).  Bij een blog hoort een losse en informele schrijfstijl. In een persoonlijke blog draait het erg om de verteller die opschrijft wat hij of zij zelf allemaal meemaakt. Dat kan bijvoorbeeld de dagelijkse beslommeringen als moeder van twee kleine kids (mamablog) zijn.
    Maximaal 1000 woorden. 
  • Column

    433 gepubliceerde artikelen.
    Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.
    Maximaal 750 woorden.
  • Cursiefje

    522 gepubliceerde artikelen.
    Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon, relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 
    Maximaal 750 woorden.
  • Essay

    1 gepubliceerde artikelen.
    Een essay is een beschouwende prozatekst of een artikel over een we­ten­schap­pe­lijk, cul­tu­reel of fi­lo­so­fisch on­der­werp, waarin de schrijver zijn persoonlijke visie geeft op hedendaagse verschijnselen, problemen of ontwikkelingen.
    Maximaal 1000 woorden.
  • Haiku

    278 gepubliceerde artikelen.
    Haiku is een vorm van Japanse dichtkunst waarin de natuur, of iets in de natuur, centraal staat, geschreven in drie regels van 5, 7 en 5 lettergrepen. We accepteren alleen gedichten in tekst en dus geen afbeelding van een gedicht..
  • Poëzie

    1147 gepubliceerde artikelen.
    Poëzie is de kunst van het dichten. Ook is poëzie een verzamelnaam voor gedichten en verzen. Poëzie is een taaluiting waarbij een grote nadruk ligt op vorm, klank en beeldspraak. Het geheel is meer dan de som der delen.
    Toen hem gevraagd werd een definitie van poëzie te geven, zei de dichter Robert Frost: "Poetry is the kind of thing poets write." - Poëzie is wat dichters schrijven .
  • Senryu

    412 gepubliceerde artikelen.
    Senryu is een vorm van Japanse dichtkunst over de onvolkomenheid van de mensen, geschreven in drie regels van 5, 7 en 5 lettergrepen. We accepteren alleen gedichten in tekst en dus geen afbeelding van een gedicht.
  • Limerick

    36 gepubliceerde artikelen.
    Een limerick is een gedicht van vijf regels met het rijmschema a a b b a. In de eerste regel wordt (meestal) een persoon of dier geïntroduceerd met een plaatsnaam die meestal gekozen wordt vanwege het rijm. Voorts heeft een limerick vaak humoristische of dubbelzinnige inhoud. De laatste regel is de clou.
  • Vrij vers

    25 gepubliceerde artikelen.

    Een vrij vers is een gedicht zonder regelmatige strofebouw. De eerste strofe telt bijvoorbeeld zes, de tweede twee, de derde vijf verzen. Het gaat om poëtische teksten die vooral een sfeer oproepen. De strofe in een vrij vers heeft veelal een eenheid van idee. Vrije verzen hebben vaak eveneens geen vast maatsysteem. Het ontbreken van (eind)rijm komt eveneens vrij vaak voor in het vrije vers. Daarentegen komt binnen- en middenrijm veel voor in vrije verzen en soms zelfs voorrijm.

  • 55 woorden

    1044 gepubliceerde artikelen.
    Waarom een verhaal in exact 55 woorden (incl. titel)? Omdat de vorm ons dwingt te schrappen tot de essentie van wat we willen zeggen. “In der Beschränkung zeigt sich erst der Meister”, of anders gezegd, in weer een andere taal: “Less Is More.” Alleen fictie komt in aanmerking. Dus een echt, afgerond prozaverhaal, met een begin, een midden en het liefst een verrassend eind en met één of meerdere personages , moet in exact 55 woorden, inclusief de titel, worden verteld.
  • Kort verhaal

    973 gepubliceerde artikelen.
    Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! 
    Fragmenten uit gepubliceerde manuscripten of vervolgverhalen zijn niet toegestaan en verwijderen we! Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
  • Flitsverhaal

    122 gepubliceerde artikelen.
    Een flitsverhaal is, bij Schrijverspunt, een krachtig en compleet verhaal in het kleinst mogelijk (maximaal 150) aantal woorden. Het moet een begin, midden en einde hebben en bij voorkeur een draai of verrassing aan het einde. De voorkeur gaat uit naar een verhaal in een of slechts meerdere zinnen. Geen zgn quotes, wijsheden, gezegden, etc. Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef.
    " Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen."
  • Volksverhalen

    38 gepubliceerde artikelen.
    Sprookjes behoren tot een oude orale traditie en bevatten vaak een zedenles of diepere wijsheid. Het woord sprookje is afgeleid van het middeleeuwse 'sproke', dat verhaal of vertelling betekent. Als ongeschreven vertelling richtte een sproke zich tot ongeletterde volwassenen. De bekende sprookjes kennen we natuurlijk allemaal maar we lezen/horen ook graag verhalen die zelf verzonnen zijn. In deze schrijfactiviteit bieden we de mogelijkheid om zelf verzonnen sprookjes of een fabel toe te voegen. Gewoon om lekker voor te lezen voor kinderen of wie ze ook maar horen wil.
    Maximaal 1000 woorden.
  • SF & Fantasy

    13 gepubliceerde artikelen.
    Science fiction en Fantasy vallen beide onder een speculatief fictiegenre waarin veel elementen, personages en instellingen worden gecreëerd uit verbeeldingskracht en speculatie in plaats van uit de realiteit en het dagelijks leven. Er is echter een duidelijk verschil tussen science fiction en fantasy. Science fiction is gebaseerd op wetenschap en technologie en geeft daarom scenario's weer die op een dag waar zouden kunnen zijn. Fantasie daarentegen heeft betrekking op veel bovennatuurlijke elementen en vindt plaats in een wereld die niet bestaat en nooit kan bestaan.
    Bij een SF of Fantasyverhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
  • Proefstuk

    19 gepubliceerde artikelen.
    Je schrijft veel en graag en bent meestal tevreden over je schrijfresultaten. Je deed al mee aan schrijfactiviteiten en schrijfwedstrijden maar je kunt nu ook een verhaal of gedicht laten zien waar je echt trots op bent of... waar je juist nog over twijfelt maar wat je wel graag aan anderen wilt laten zien. Dat is mogelijk in deze rubriek. Leden van Schrijverspunt kunnen in deze rubriek een schrijfresultaat tonen als een proefstuk van eigen kunnen. Er zijn geen voorwaarden voor genre, aantal woorden, etc. Het is jouw proefstuk wat jij graag aan anderen wilt laten lezen. Je mag max. 1 proefstuk insturen!
    Van lezers verwachten we respect voor de publicatie. Beloon de schrijver voor zijn/haar durf en inzet met serieuze feedback.
  • Ik, schrijver

    9 gepubliceerde artikelen.
    Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
    Schrijf een fantasierijk verhaal met als onderwerp 'Ik, schrijver'. Waarheidsgetrouw of compleet fictief, het is aan jou als het maar de moeite waard is om te lezen. Probeer de lezer te boeien en mee te trekken in jouw wereld als schrijver.
  • 3 kleuren

    4 gepubliceerde artikelen.
    Een verhaal geschreven in maximaal 300 woorden waarbij 3 kleuren een rol spelen. De schrijver bepaalt zelf de kleuren. Het is echter niet de bedoeling om een kleur sec alleen als kleur te gebruiken maar ook als bv begrip, symbool of gemoedstoestand (Een blauwtje lopenZich groen en geel ergeren, wit wegtrekken, etc) .
  • Schrijfopdracht

    87 gepubliceerde artikelen.
    Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
    Inzenden voor deze schrijfactiviteit is niet meer mogelijk. Op termijn beëindigen we deze mogelijkheid.
  • Mijn schrijftip

    Elke auteur heeft zo haar/zijn persoonlijke ervaringen met schrijven en weet vaak wat haar/hem beter, makkelijker, lezenswaardiger, spannender, etc. doet schrijven. Die ervaringen willen we hier graag delen met andere schrijvers. Zo beknopt mogelijk worden hier persoonlijke schrijftips voor schrijvers beschreven. Voor de een een ervaring, voor de ander wellicht een eye-opener.
    Maximaal 20 woorden.

Ook jouw artikel is welkom! Ga s.v.p. naar het overzicht van deze schrijfactiviteit om ook jouw verhaal/gedicht toe te voegen.

Jeanke

Laten we het over Jeanke hebben. Een ijverig restaurantuitbater, die zoals élke brave burger zijn leven lang op de katholieke partij stemde, en zoals élke middenstander zo weinig mogelijk belastingen betaalde. En tussen twee konijnen door, die hij serveerde, kneep hij ook weleens een katje in het donker, bijwijlen zelfs in volle daglicht. Maar elke dag stond hij monter naast Elise, met wie hij het grootste part van lief en leed deelde, en met wie hij - "Kom Lisa, vooruit!" - de klanten op een wenk bediende. Hij stapte door de keuken, door de provisiekamer, door de buffetzaal, zoals wij allemaal door het leven "stappen", zonder er ooit bij stil te staan dát we stappen. We rennen maar, dag in dag uit.

Tot die éne, memorabele keer. Hij stond met een warme schotel in de hand, garnierde vlug nog met een beetje peterselie, en wendde zich naar het doorgeefluik. Maar verrek! Zijn benen bleven ter plaatse. Hij keek verwonderd op, bekeek de dingen rond zich om er zich van te vergewissen dat hij zich wel degelijk bevond waar hij dacht dat hij zich bevond. Hij schrok, troostte zich met de gedachte dat hij eigenlijk niet echt had willen stappen, dat hij het commando niet gegeven had, dat zijn computer een fractie van een seconde ontregeld was geweest. Een nare ervaring, dat wel, maar méér dan een korte stroomonderbreking zal het niet geweest zijn. Als ik het nu zou willen doen, dan zou het wel lukken, kijk maar. "Kom Jean, vooruit!". Hij commandeerde bewust. Maar hij bewoog niet. Toen sloeg hem de schrik pas goed om het lijf. Alles, ronduit alles verlamde. Het duurde vijf, tien seconden, een eeuwigheid. Dan duwde zijn been zich, als tegen de zachte druk van een watermassa in, traagjes vooruit. Zijn ander been volgde, traagjes, en zo gleed hij, traagjes, de schotel in de opening naar de buffetzaal.

Dagen later - de nare droom was al bijna vergeten - zat hij met zijn Lisa perziken te smullen. De middagdrukte was voorbij, hún beurt om even op adem te komen. In een grote porseleinen schotel, met fris water gevuld, lagen de vruchten koel te baden. Hij koos er een pracht van een exemplaar uit.

"Een restaurantexemplaar", snoefde hij. Hij liet de vrucht eventjes boven het wateroppervlak afdruppen, aaide er het fluwelen jasje van, en begon dit toen behendig af te pellen.

"Als ze nat zijn, geuren ze niet zo sterk. Wat jammer", zei hij, "want de geur alléén al is de prijs van de perzik waard." En hij bracht de grote blote perzik naar zijn neus toe. Het duurde eventjes. Zijn Lisa zag het. Het duurde eventjes. En dan met een snokje, als had hij opnieuw enige weerstand moeten overwinnen, pletste hij de perzik tegen zijn wang, net onder zijn oog. Een verpletterende landing. De perzik gleed verder de landingsbaan op, en duwde zijn zware bril van zijn neus. De val schoot een ster in beide glazen. Elise nam het restaurantexemplaar uit zijn hand, en wreef zijn gezicht schoon. Hij keek star voor zich uit, en begon zachtjes te huilen.

Ze hebben het moment zo lang mogelijk vóór zich uit geduwd. Zolang Elise hem kon rechthouden, hielp ze hem als hij stokkerig aan tafel ging, naar het toilet strompelde, in bed sukkelde, aan tafel ging, naar het toilet strompelde, in bed sukkelde, aan tafel ging... . Maar op een keer was hij gestruikeld en had hij haar in zijn val meegetrokken. Hij had gevraagd of ze zich bezeerd had. En gezegd dat ze dan toch maar dat karretje tevoorschijn moesten halen. Een korte, geruisloze overgang werd het, van de stoel in de rolstoel.

Kort daarop verjaarde hij. Elise had zijn broer en schoonzus uitgenodigd, want ze wilde de melancholie geen kans geven. Het werd een stil, maar waardig feestje. Hij hield zich bijzonder kranig. Zie hoe hij zich aan het gezelschap optrekt, dacht ze.

"Kom Jeanke", zei ze onverwacht vol overmoed, "laten we het nog eens proberen". Een beetje bang toch voor de mislukking rolde ze de stoel van de tafel weg, klapte de voetsteuntjes op, en hief hem dan met de hulp van zijn broer rechtop. Ze ging vóór hem staan, en nam hem bij beide handen om hem recht te houden zoals een kind wordt rechtgehouden wanneer het zijn eerste stapjes zet. Het wilde niet zo best lukken, maar ze was geduldig, en moedigde hem stilletjes aan. 

"Eéééérst links, en dááááán rechts, en wééééér links, zie je wel." Haar enthousiasme was voelbaar geveinsd, want het stappen vlotte van geen kanten. Na twee, drie passen stuiterde zijn hiel hevig op en neer zonder de grond nog te raken, waar hij vaste tred zocht, als hij met alle macht nog eens probeerde zijn voet naar voren te schuiven. Hij keek niemand aan, voelde zich te kijk gesteld. En dat zinde hem niet, dat zag je zó in zijn ogen.

“Kom”, zei ze, “het betert vast wel, met tijd en boterham.” En ze liet hem voorzichtig weer in de rolstoel zakken.