• Cursiefje
  • Blog
  • Column
  • Cursiefje
  • Essay
  • Haiku
  • Poëzie
  • Senryu
  • Limerick
  • Vrij vers
  • 55 woorden
  • Kort verhaal
  • Flitsverhaal
  • Volksverhalen
  • SF & Fantasy
  • Proefstuk
  • Ik, schrijver
  • 3 kleuren
  • Schrijfopdracht
  • Mijn schrijftip
  • Cursiefje

    518 gepubliceerde artikelen.
    Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon, relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 
    Maximaal 750 woorden.
  • Blog

    256 gepubliceerde artikelen.
    Een blog is in feite een persoonlijke webpagina met verhalen over het leven van de schrijver. In een blog vertel je iets aan de lezer waar hij/zij wat aan heeft. Heel vaak is dat iets informatiefs (hoe kun je het beste....) maar het kan ook inspirerend zijn (een persoonlijk verhaal over hoe je omgaat met een scheiding).  Bij een blog hoort een losse en informele schrijfstijl. In een persoonlijke blog draait het erg om de verteller die opschrijft wat hij of zij zelf allemaal meemaakt. Dat kan bijvoorbeeld de dagelijkse beslommeringen als moeder van twee kleine kids (mamablog) zijn.
    Maximaal 1000 woorden. 
  • Column

    433 gepubliceerde artikelen.
    Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.
    Maximaal 750 woorden.
  • Cursiefje

    518 gepubliceerde artikelen.
    Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon, relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 
    Maximaal 750 woorden.
  • Essay

    1 gepubliceerde artikelen.
    Een essay is een beschouwende prozatekst of een artikel over een we­ten­schap­pe­lijk, cul­tu­reel of fi­lo­so­fisch on­der­werp, waarin de schrijver zijn persoonlijke visie geeft op hedendaagse verschijnselen, problemen of ontwikkelingen.
    Maximaal 1000 woorden.
  • Haiku

    274 gepubliceerde artikelen.
    Haiku is een vorm van Japanse dichtkunst waarin de natuur, of iets in de natuur, centraal staat, geschreven in drie regels van 5, 7 en 5 lettergrepen. We accepteren alleen gedichten in tekst en dus geen afbeelding van een gedicht..
  • Poëzie

    1149 gepubliceerde artikelen.
    Poëzie is de kunst van het dichten. Ook is poëzie een verzamelnaam voor gedichten en verzen. Poëzie is een taaluiting waarbij een grote nadruk ligt op vorm, klank en beeldspraak. Het geheel is meer dan de som der delen.
    Toen hem gevraagd werd een definitie van poëzie te geven, zei de dichter Robert Frost: "Poetry is the kind of thing poets write." - Poëzie is wat dichters schrijven .
  • Senryu

    409 gepubliceerde artikelen.
    Senryu is een vorm van Japanse dichtkunst over de onvolkomenheid van de mensen, geschreven in drie regels van 5, 7 en 5 lettergrepen. We accepteren alleen gedichten in tekst en dus geen afbeelding van een gedicht.
  • Limerick

    34 gepubliceerde artikelen.
    Een limerick is een gedicht van vijf regels met het rijmschema a a b b a. In de eerste regel wordt (meestal) een persoon of dier geïntroduceerd met een plaatsnaam die meestal gekozen wordt vanwege het rijm. Voorts heeft een limerick vaak humoristische of dubbelzinnige inhoud. De laatste regel is de clou.
  • Vrij vers

    18 gepubliceerde artikelen.

    Een vrij vers is een gedicht zonder regelmatige strofebouw. De eerste strofe telt bijvoorbeeld zes, de tweede twee, de derde vijf verzen. Het gaat om poëtische teksten die vooral een sfeer oproepen. De strofe in een vrij vers heeft veelal een eenheid van idee. Vrije verzen hebben vaak eveneens geen vast maatsysteem. Het ontbreken van (eind)rijm komt eveneens vrij vaak voor in het vrije vers. Daarentegen komt binnen- en middenrijm veel voor in vrije verzen en soms zelfs voorrijm.

  • 55 woorden

    1031 gepubliceerde artikelen.
    Waarom een verhaal in exact 55 woorden (incl. titel)? Omdat de vorm ons dwingt te schrappen tot de essentie van wat we willen zeggen. “In der Beschränkung zeigt sich erst der Meister”, of anders gezegd, in weer een andere taal: “Less Is More.” Alleen fictie komt in aanmerking. Dus een echt, afgerond prozaverhaal, met een begin, een midden en het liefst een verrassend eind en met één of meerdere personages , moet in exact 55 woorden, inclusief de titel, worden verteld.
  • Kort verhaal

    976 gepubliceerde artikelen.
    Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! 
    Fragmenten uit gepubliceerde manuscripten of vervolgverhalen zijn niet toegestaan en verwijderen we! Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
  • Flitsverhaal

    119 gepubliceerde artikelen.
    Een flitsverhaal is, bij Schrijverspunt, een krachtig en compleet verhaal in het kleinst mogelijk (maximaal 150) aantal woorden. Het moet een begin, midden en einde hebben en bij voorkeur een draai of verrassing aan het einde. De voorkeur gaat uit naar een verhaal in een of slechts meerdere zinnen. Geen zgn quotes, wijsheden, gezegden, etc. Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef.
    " Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen."
  • Volksverhalen

    39 gepubliceerde artikelen.
    Sprookjes behoren tot een oude orale traditie en bevatten vaak een zedenles of diepere wijsheid. Het woord sprookje is afgeleid van het middeleeuwse 'sproke', dat verhaal of vertelling betekent. Als ongeschreven vertelling richtte een sproke zich tot ongeletterde volwassenen. De bekende sprookjes kennen we natuurlijk allemaal maar we lezen/horen ook graag verhalen die zelf verzonnen zijn. In deze schrijfactiviteit bieden we de mogelijkheid om zelf verzonnen sprookjes of een fabel toe te voegen. Gewoon om lekker voor te lezen voor kinderen of wie ze ook maar horen wil.
    Maximaal 1000 woorden.
  • SF & Fantasy

    12 gepubliceerde artikelen.
    Science fiction en Fantasy vallen beide onder een speculatief fictiegenre waarin veel elementen, personages en instellingen worden gecreëerd uit verbeeldingskracht en speculatie in plaats van uit de realiteit en het dagelijks leven. Er is echter een duidelijk verschil tussen science fiction en fantasy. Science fiction is gebaseerd op wetenschap en technologie en geeft daarom scenario's weer die op een dag waar zouden kunnen zijn. Fantasie daarentegen heeft betrekking op veel bovennatuurlijke elementen en vindt plaats in een wereld die niet bestaat en nooit kan bestaan.
    Bij een SF of Fantasyverhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
  • Proefstuk

    19 gepubliceerde artikelen.
    Je schrijft veel en graag en bent meestal tevreden over je schrijfresultaten. Je deed al mee aan schrijfactiviteiten en schrijfwedstrijden maar je kunt nu ook een verhaal of gedicht laten zien waar je echt trots op bent of... waar je juist nog over twijfelt maar wat je wel graag aan anderen wilt laten zien. Dat is mogelijk in deze rubriek. Leden van Schrijverspunt kunnen in deze rubriek een schrijfresultaat tonen als een proefstuk van eigen kunnen. Er zijn geen voorwaarden voor genre, aantal woorden, etc. Het is jouw proefstuk wat jij graag aan anderen wilt laten lezen. Je mag max. 1 proefstuk insturen!
    Van lezers verwachten we respect voor de publicatie. Beloon de schrijver voor zijn/haar durf en inzet met serieuze feedback.
  • Ik, schrijver

    9 gepubliceerde artikelen.
    Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
    Schrijf een fantasierijk verhaal met als onderwerp 'Ik, schrijver'. Waarheidsgetrouw of compleet fictief, het is aan jou als het maar de moeite waard is om te lezen. Probeer de lezer te boeien en mee te trekken in jouw wereld als schrijver.
  • 3 kleuren

    4 gepubliceerde artikelen.
    Een verhaal geschreven in maximaal 300 woorden waarbij 3 kleuren een rol spelen. De schrijver bepaalt zelf de kleuren. Het is echter niet de bedoeling om een kleur sec alleen als kleur te gebruiken maar ook als bv begrip, symbool of gemoedstoestand (Een blauwtje lopenZich groen en geel ergeren, wit wegtrekken, etc) .
  • Schrijfopdracht

    87 gepubliceerde artikelen.
    Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
    Inzenden voor deze schrijfactiviteit is niet meer mogelijk. Op termijn beëindigen we deze mogelijkheid.
  • Mijn schrijftip

    Elke auteur heeft zo haar/zijn persoonlijke ervaringen met schrijven en weet vaak wat haar/hem beter, makkelijker, lezenswaardiger, spannender, etc. doet schrijven. Die ervaringen willen we hier graag delen met andere schrijvers. Zo beknopt mogelijk worden hier persoonlijke schrijftips voor schrijvers beschreven. Voor de een een ervaring, voor de ander wellicht een eye-opener.
    Maximaal 20 woorden.

Ook jouw artikel is welkom! Ga s.v.p. naar het overzicht van deze schrijfactiviteit om ook jouw verhaal/gedicht toe te voegen.

Ioculator*

Hij had iets van dat schalkse, dat jongensachtige, dat sommige mannen nooit van zich af kunnen leggen. Nu blijft in elk van ons wel iets hangen van het kind, gelukkig maar. Doch niet iedereen kan daar even goed mee om. Eerlijk gezegd, ik heb het niet voor de droogstoppel die het kind in zich negeert, of dit in elk geval niet naar buiten laat komen. Of zouden er werkelijk mensen zijn die het kind helemáál ontgroeien? Die het van nature van zich afleggen, zoals een slang op een bepaald tijdstip uit haar eigen huid kruipt en met een ander plunje te voorschijn komt? Zouden er ook zulke menselijke creaturen rondlopen, die op een bepaald ogenblik hun eerste gedaante verliezen, of ze dat nu willen of niet? Of zouden er eerder zijn die hun eerste gedaante afleggen, hun kinderhuid beetje bij beetje afpellen en in de huid van de volwassene kruipen, omdat het leven na de inrijperiode menens heet te zijn? Tot die soort kon hij zich zeker niet bekennen. Integendeel, ik verdenk hem ervan dat hij geworsteld heeft en altijd is blijven worstelen, niet met het kind in hem, doch met de volwassene in hem. Ik heb het gevoel dat hij voortdurend pendelde, van de stoel achter zijn lessenaar naar de banken vóór zijn lessenaar, en van de banken vóór de lessenaar naar zijn stoel op de trede. Dat hij van de éne huid in de andere gleed, zonder zich echt goed te voelen in één van beide alléén, doch zonder zich ook te kunnen nestelen in beide tegelijk. Een vreemde en moeilijke combinatie is dat: de guitigheid van de puber en de ernst van de volwassene in eenzelfde figuur. Zelfs het lijfelijke had iets van deze combinatie bij hem. Zijn haar kliste nonchalant schuin over zijn voorhoofd, en al was hij flink uit de kluiten gewassen, hij stapte zo slonzig door de gangen van het college, dat het leek alsof hij net een uitbrander had gekregen van de direkteur. Want tussen die twee boterde het niet, dat verried de keuze alleen al van de adjectieven, waarmee hij zijn overste  omkranste. Om nog maar te zwijgen van de ‘godvers’, die hij er halvelings bij weg mompelde, doch die ons ook in sourdine niet ontgingen.  

Tja, over één en ander had hij zo zijn eigen mening. En die botste nogal eens binnen de muren van het college, daar vingen wij de echo´s van op. Zelf gaf hij daar niet zoveel om, overtuigd als hij was van het eigen gelijk. Althans, die indruk liet hij ons. Doch binnenin knaagde het wel eens, gegarandeerd, als hij tegen femelaars en pilaarbijters moest optornen. Ook dat zagen wij wel, als zijn ogen twijfelden tussen ergernis en spot. Want misschien was dit wel de meest karakteristieke van al zijn blikken: ogen die zienderogen wilden vloeken, en daarom maar zienderogen lachten.  

Ergernis die zich verontschuldigde, bijvoorbeeld, als hij na schooltijd kwam langsgereden in deze of gene zijstraat waar we samenschoolden, halt hield, en het dan toch maar kordaat over de lippen kreeg: “Die sigaretten op de grond!” Dan wachtte hij, ongerust maar tot geen compromis bereid, goed wetend dat hij hoog spel speelde, want voor enkelen onder ons was het roken al geen stiekeme bedoening meer, ze “mochten van thuis”. Hij sperde de ogen, tussen principiële standvastigheid en spijt om zoveel hardvochtigheid. Want het ging er hem niet om, ons een stukje narcoticum te ontzeggen; het ging hem om het belachelijke beeld van een bende snotneuzen, die zich het gedrag van de volwassenen aanmatigden. Hij wachtte tot het vuur uit de laatste sigaret was gedoofd, en peddelde dan zijn gemengde gevoelens uit ons blikveld weg. 

Vanaf het vierde middelbaar schudde hij alles wat toen eerbaar was over ons uit: Grieks en Latijn. Zoals we dat van hem gewoon waren, deed hij dat als een meesterlijke vrijbuiter, heen en weer slingerend tussen ernst en luim. Hij kon zich bijvoorbeeld zichtbaar ergeren, alhoewel hij het met enkele ‘godvers’ verkropte, als hij zag dat zijn authentieke eerbied voor de oude culturen niet direct met het Griekse alfabet of met de Latijnse stamtijden wortel schoot in zijn publiek. Maar meteen kon hij ook ludiek relativerend uit de hoek komen, als hij er zich ostentatief bij neerlegde dat varkens nu eenmaal varkens zijn, dit wil zeggen: geen parels verdienen. Het is een gevaarlijk spelletje, dat wederzijds uitdagen, want zulke spiraal leidt fataal naar een punt waarop het spel kantelt. Het fascinerende met hem was, dat hij telkens opnieuw het lot uitdaagde, en de grenzen van dat spel steeds verder aftastte. Dat heeft hem ooit parten gespeeld, want niet al zijn klassen hebben het steeds op dit soort spelletjes begrepen. En als eenmaal de vlam erin zit, is het zaak om het vuur zo snel mogelijk te blussen. Ik stel me voor dat wanneer een klas op zo een moment in blok het water afsluit, de pompier voor hete vuren komt te staan. En dat hebben ze hem helaas ooit aangedaan. 

Ikzelf moet ook schuld bekennen, en ik doe het deemoedig. Want ofschoon het beperkt bleef tot een duel, en gelukkig niet ontaardde in een spel van allen tegen één, vind ik het niet de fraaiste bladzijde uit mijn humanioraboek. Zal ik ze toch maar voorlezen? 

Ik zat diagonaal tegenover hem, op de tweede of de derde rij. De Griekse spraakkunst had hij even gelaten voor wat hij was, en hij vertelde iets dat blijkbaar als mop bedoeld was, die echter helemaal de mist was ingegaan. Hij keek meewarig voor zich uit en gniffelde, allicht om zoveel stompzinnigheid. Dan lanceerde ik, als enige, een lachsalvo. Nu zijn wel méér menselijke tekens zo ambivalent, dat er soms enige verwarring bestaat omtrent de feitelijke betekenis ervan. Die verwarring zag ik in zijn ogen, één bangelijk lang moment. Hij zat gefixeerd, keek me aan zonder te zien, tastte zonder te grijpen. En in die verwarring was ik hem de baas, dat éne bangelijk lange moment. En dat moment rekte ik nog, door op mijn beurt de blik te fixeren tussen lachen en uitlachen. We zaten muurvast. Tot in zijn ogen opnieuw de vreemde gloed van woede en spijt verscheen, van verontwaardiging en verontschuldiging. Hij verdrong de gedachte dat hij zich daarmee misschien vergiste, en zette me aan de deur. Dat hij zich inderdaad niét vergist had, zou ik hem in de volgende les wel eens laten zien. 

We hielden elkaar in de gaten als loerende katten, die met instinctieve precisie het moment van de aanval afwegen. Hij brabbelde in het Grieks, uit zijn grote vriend Homerus; ik volgde geen jota. En om de haverklap keek hij naar mij, en kruisten we met de ogen de degens. Ik wachtte gespannen, ik wist dat de kans zich zou aandienen, want zonder kwinkslagen kwam hij de les niet door. Bij zijn eerste zwenking sloeg ik toe. Ik bulderde van het lachen, boven alle andere uit. Hij keek me aan en zweeg, bangelijk lang, zoals geen enkele clown in geen enkel circus hem dat kan nadoen, lachend en schreiend tegelijk. Dan zette hij mij opnieuw aan de deur, zonder veel kabaal.  

Alsof er geen weg terug was, verliep de volgende les grosso modo volgens hetzelfde scenario, en de volgende ook, en de daarop volgende ook weer. Ik slaagde erin om me zo voor de rest van het trimester, zonder één uitzondering, elke les aan de deur te laten zetten. Alléén de paasvakantie bracht soelaas. In het derde trimester zijn we koel, maar zonder accidenten, naar de zomervakantie gespoord. 

In het laatste jaar vlogen we onder zijn vleugels de kunstgeschiedenis binnen. In weerwil van de marginale positie, waarop het vak in het leerprogramma kon rekenen, pakte hij dat onderricht gepassioneerd aan. Ik wed dat hij het zijn Schepper altijd kwalijk genomen heeft, dat die van hem geen kunstenaar gemaakt heeft. Niet alleen was hij er dat stuk bohemien voor, dat toch in elke artiest leeft, hij had er ook de gedrevenheid voor. Zijn ontvankelijkheid voor het schone bracht hem tot een zeer penetrante omgang met al wat het Westen aan hoge esthetiek heeft voortgebracht. Dat hij lak had aan de vele conventies die de leraar als een keurslijf om de schouders hangen, mochten we niet zelden ook in die lessen ervaren. Zekere keer liet hij, na de traditionele verduistering van het klaslokaal voor de projectie van zijn dia´s, de les beginnen met de projectie van Donatello´s David. Op het scherm verscheen dus een mannelijk naakt, in al zijn onderdelen mooi gevormd, enkel getooid met een hoofddeksel. In een tijd waarin de media ons nog niet tot vervelens toe met seks om de oren sloegen, was deze vrijpostigheid op verre na niet evident. Maar hij deed het, en hij deed het magistraal. Hij projecteerde het beeld en sprak verder geen woord. De veertig pubers wisten niet goed waar ze het hadden. En hij, hij liet de stilte uitdagend haar werk doen. Hier en daar zoemde wat gefluister, maar nog vertikte hij het om enige oriënterende commentaar te geven. Tot hij finaal wel moést spreken, en dan potsierlijk in het platste dialect liet vallen: “Ge moe doa kjè kiekn, wuk´n schoine mutse datn an eet”. 

De vrijbuiter. Hij bewoog zich in het college een beetje zoals de ioculator in de middeleeuwse samenleving: er wezenlijk mee vergroeid en toch ook op afstand ervan. In de middeleeuwse samenleving vond de grappenmaker, die de ioculator was, niet goed zijn plaats, omdat hij nu eenmaal de draak stak met al wat conventie, dus menselijk maakwerk was. Hij speelde het spel niet mee, daarvoor had hij het te goed door. Hij zette, integendeel, het spel op zijn kop, door juist alle regels van het spel aan zijn laars te lappen. Her en der rest ons van de ioculator een spoor. De joker, bijvoorbeeld, in het kaartenboek. Tussen boeren en edellieden vindt de joker evenmin zijn plaats. Wezenlijk deel uitmakend van het kaartenboek, hoort hij er eigenlijk niet écht bij. Want zodra de kaarten geschud worden, speelt hij niet meer mee. Geen enkele regel is dan ook op hem van toepassing, geen enkele conventie dient hij te eerbiedigen. Hij is vrij, als géén van zijn gezellen zo vrij. Máár, hij staat alléén. Dat is de prijs die hij voor de vrijheid betaalt. Het is voorwaar niet makkelijk, jongleren in de samenleving.

*Ioculator = Latijn voor kunstenmaker, grappenmaker, jongleur

Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Ioculator*"

© Lieven Vandekerckhove
18.12.19
Feedback:
Zulk een uitdagertje had ik niet achter jou gezocht... :-)
  • Kwaliteit
    4/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

In elke boekenwinkel: