Voor schrijvers, door schrijvers
Ik zie, ik zie wat jij niet ziet!

Cursiefje

Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon en  relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 
Aantal gepubliceerde inzendingen: 376

Ik zie, ik zie wat jij niet ziet!

“Doen jullie allemaal je ogen eens dicht. Wat zie je?” Vroeg de juffrouw die het kinderuurtje in de kerk hield aan de verzamelde jongeren.

Ze hoefden er niet lang over na te denken. De een zag niets, de ander duisternis. Mijn dochter durfde niets te zeggen. Als grapje vroeg mijn vriendin het ook aan mij. Ik gaf serieus antwoord, maar zij dacht dat ik een grapje maakte.

Wat ik precies zag, ben ik vergeten. Maar dat ik van alles zie als ik mijn ogen sluit, is voor mij geen vraag. Ik zie wat ik denk en denken doe ik kennelijk zelfs in mijn slaap, want ik heb altijd prachtige dromen. Ik zie fantasiewezens, maar ook echte mensen. Ik zie kleuren en vormen.

In mijn dromen kom ik de meest fantastische toiletten tegen, vooral als ik nodig moet. Natuurlijk is er niet één geschikt om mijn behoefte op te doen: ze hebben glazen wanden, of je kunt er onmogelijk opklimmen. Dat is maar goed ook, zo blijft het bed droog.

Plaatjes zien in mijn hoofd heb ik altijd gekund, daarom houd ik ook zo van verhaaltjes vertellen. “Tante Janneke heeft een verhaaltjeshoofd,” concludeerde één van mijn nichtjes lang geleden al eens en mijn dochter heeft dat menigmaal beaamd. Daarom vind ik het ook zo moeilijk te begrijpen dat anderen niets zien, helemaal niets.

Ik heb een jongetje les gegeven die echt geen fantasie had. Hij kon geen zin bedenken, behalve dan: Henk fietst of Henk voetbalt. Met veel moeite kon ik hem aanleren om er een plaats aan toe te voegen, zodat we kregen: Henk fietst in het park, of Henk voetbalt in het park en daarna lukten zelfs zeer ingewikkelde zinnen als Henk fietste gisteren in het park. Na zo een prestatie moest hij echt even uitrusten.

Als probeersel heb ik deze jongen een leesboekje gegeven, een verhaal met veel plaatjes van Geronimo Stilton. Aan het eind stonden moppen. Hij las ze door zonder een kik te geven.

“Begrijp je ze?” vroeg ik wat verbaasd.

“Ja hoor!” was het antwoord.

“Lees er dan eens eentje voor.”

Dat deed hij. We schoten allemaal in de lach, behalve hij. Toch kon hij me zonder problemen uitleggen waar de grap over ging.

“Ik vind het gewoon niet leuk,” zei hij kortaf.

Hij snapte de woorden wel, maar hij zag het niet, als u begrijpt wat ik bedoel.

Toch is er ook iets dat ik niet zie, echt niet, ook al doe ik zo mijn best. Ik zie niet hoe mensen er uitzien, ik onthoud het ook niet. Mocht ik ooit getuige van een misdrijf worden, dan hebben ze niks aan me. Ik kan mijn eigen man nog niet beschrijven, behalve dan dat ik dingen van hem weet. Ik weet dat hij een bril heeft, maar ik zie hem niet als ik mijn ogen sluit. Nou ja, eigenlijk zie ik hem wel, maar ik zie hoe hij is, niet hoe zijn uiterlijk er uitziet. Ik mis het ook compleet als iemand naar de kapper is geweest of tien kilo is afgevallen. Hierin stuit ik vaak tegen onbegrip als anderen informeren of ik een bepaald iemand heb gezien. “Heeft ze korte grijze haren, is ze een beetje mollig en heeft ze een bril?” levert van mijn kant geen reaktie op. Ik heb meestal geen idee. Wel kan ik vertellen dat ze niet zo aardig was, felle ogen had en een schreeuwerige stem.

De juffrouw waar ik mee begon, vertelde een verhaal uit de Bijbel over een blinde man die ziende werd. Een echte blinde, maar dan een vrouw, vertelde me eens dat zij dat zo zag, dat deze man geestelijk gezien ziende werd.

“Ik ben wel blind, maar ik zie toch van alles,” vertelde ze me.

Ik vond dat indrukwekkend en ben het nooit vergeten.

Zijn we misschien allemaal op bepaalde terreinen blind, terwijl we op andere terreinen meer zien dan onze medemensen?

Dit artikel delen?
Auteur van dit artikel:
© Janneke De Leeuw van Weenen
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 63
Publicatie op .
Tags: Cursiefje

Geef een waardering voor: "Ik zie, ik zie wat jij niet ziet!"

Geschreven door Janneke De Leeuw van Weenen . Geplaatst in Cursiefje.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Grammatica & Spelling:
Passend in deze rubriek:
25.10.20
Feedback:
En nu eens filosoferend, het midden houdend tussen column en cursiefje. Goed verwoord!
Grammatica & Spelling:
Goed
Passend in deze rubriek:
Ja
  • Lezenswaardig:
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Janneke De Leeuw van Weenen 25.10.20
    Dank je wel Lieven, ik probeer inderdaad wat verschillende dingen uit om te zien wat me beter af gaat
14.10.20
Feedback:
Bijzonder mooi cursiefje Janneke. Ik denk dat je het, in je laatste zin, bij het rechte eind hebt.
Grammatica & Spelling:
Goed
Passend in deze rubriek:
Ja
  • Lezenswaardig:
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Janneke De Leeuw van Weenen 14.10.20
    Bedankt Louise!

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!