1 post
  • images/deelname/Cursiefje.jpg
    Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon, relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 
    Maximaal 750 woorden.
    528 gepubliceerde inzendingen
  • Ook jouw artikel is welkom! Inzenden van een verhaal/gedicht is mogelijk door eerst in te loggen. Registreren is gratis! Alleen door eerst in te loggen en op de knop hieronder te klikken kom je op een pagina waar je de schrijfactiviteit kunt selecteren waar je aan mee wilt doen. Op die pagina kun je ook de titel en tekst voor je artikel toevoegen. Lees vooraf de voorwaarden. Let op: Na inzending is wijziging van je tekst niet meer mogelijk (m.u.v. Plusleden)
    Je artikel is, na inzending, vrijwel direct te zien in de betreffende schrijfactiviteit en bij je profiel. We publiceren een artikel minimaal een jaar (plusleden langer!), daarna verwijderen we het artikel en de commentaren, etc. automatisch.
  • De publicatievoorwaarden

    • Inzendingen dienen te voldoen aan de voorwaarden zoals aangegeven bij de betreffende schrijfactiviteit, Nederlandstalig en van voldoende kwaliteit (grammaticaal en inhoudelijk) te zijn. We accepteren geen afbeeldingen van een tekst, maar alleen de daadwerkelijke tekst!
    • Agressieve, onwettelijke, lasterlijke, racistische, misleidende of anderszins ongepaste of irrelevante bijdragen, naar interpretatie van de redactie, zijn niet toegestaan. De redactie behoudt zich het recht voor om inzendingen, zonder opgave van redenen, niet te publiceren, resp. te verwijderen.
    • De auteursrechten van een inzending blijven te allen tijde bij de inzender. Schrijverspunt brengt geen wijzigingen aan in de tekst.
    • Inzenders mogen geen door rechten beschermde teksten of afbeeldingen plaatsen.
    • Het plaatsen van persoonlijke informatie zonder toestemming van de redactie (zoals e-mailadressen, website en/of telefoonnummers) is niet toegestaan evenals teksten, advertenties en links van promotionele dan wel commerciële aard.
    • De redactie is niet aansprakelijk voor de gevolgen, juridisch of in andere zin, van de activiteiten van leden op Schrijverspunt, noch in Nederland, noch daarbuiten. De inzender blijft als enige verantwoordelijk en aansprakelijk voor de inhoud van zijn/haar bericht(en).
    • Bij inzending hanteert Schrijverspunt de actuele privacyregels. Onze privacyverklaring is onderaan op elke pagina te vinden.
    • We publiceren een inzending in principe een jaar lang op onze website. Voor plusleden is die periode langer.
    • Door het insturen van je schrijfactiviteit stem je in met deze voorwaarden.

     

ijsjes aan zee

Publicatie op : 07-07-2020

Als een auteur geen behoefte heeft aan feedback verschijnt er geen mogelijkheid voor reacties.

ijsjes aan zee

368 Hits.

Als ik aan ijsjes denk, dan denk ik aan de zonnige dagen aan zee met mijn ouders en broers. Prachtige jeugdherinneringen zijn het, dagen met een gouden randje.

Ik herinner me nog hoe het voelde, de vakanties tijdens dewelke het in mijn herinneringen altijd mooi weer was. De zilte zeelucht, het schrijnende gevoel van verbrande schouders, stijve armen van het urenlang 'schuppen'. 'Schuppen'om het mooiste, sterkste fort te bouwen dat zo lang mogelijk tegen de vloed bestand was. 'Schuppen'om een zo diep mogelijke put te graven, inclusief trappen, die diende als winkeltje om onze papieren bloemen, parelkettingen en snuisterijen te koop aan te bieden tegen betaling van schelpjes. Met als beloning voor het harde werk: een ijsje van ‘cremerie Marie’.
Ik herinner me het trippelen op blote voeten in het bijna altijd te hete zand, mijn voeten bijna verbrandend en daarom zo snel mogelijk naar het welkome stenen paadje springend, af en toe mijn grote teen tot bloedens toe stotend aan de rand van hetin dat geval, vervloekte paadje.  Het pad dat, zo leek het toen, de weg aangaf richting ’crèmerie’ aan de overkant van de dijk, of, bij te pijnlijke teen, de voorbode van een trip naar de EHBO-post even verderop.

Herinneringen aan de eerste keren dat ik helemaal alleen een ijsje mocht gaan halen. De centjes die eerst nog lekker fris, maar op de duur klef aanvoelden in mijn verkrampte warme handje.  Tijdens het wachten in de lange rij, op het kleurrijke reclamebord vol heerlijke ijsjes, een keuze proberen te maken, en twijfelen welk ijsje ik zou nemen: een Racket, Frisco, Cornetto of... Om als het dan eindelijk aan mij was, toch maar weer het klassieke ijsje op een hoorntje met een bolletje vanille te kiezen.  De ijsverkoopster die de moeilijke beslissing steevast beantwoordde met een knipoog en soms ook met een kneep in de wang, het ijsje in de pot 'discobolletjes' duwde en draaide, waardoor het ijsje een prachtig kleurenpalet werd, dat bovendien tegelijk heerlijk zoet en fris en krokant smaakte
Het nadeel van ijsjes op warme dagen was, dat ik het smeltende ijs zo snel mogelijk moest aflikken om te voorkomen dat het over de randen van het koekje naar beneden drupte over de pols, helemaal tot aan de binnenkant van mijn elleboog
De teleurstelling die ik voelde omdat het ijsje veel te snel op was, en me enkel nog het plakkerige opgedroogde ijs in de handpalm restte. Het laatste restje zomergeluk dat ik probeerde af te likken met mijn tong maar alhoewel zoet, toch ook wak en eerder teleurstellend van smaak. Bovendien werd het meestal vergezeld van een paar korreltjes zand, zodat ik met een onaangenaam krakerig gevoel in mijn mond achterbleef. Een gevoel dat ik spugend probeerde kwijt te geraken, om dan nadien met de voeten zand over de slechte manieren te gooien. 
Maar niets was erger dan dolgelukkig met het ijsje te willen oversteken, te twijfelen of het wel veilig was, het uiteindelijk toch, maar te snel te doen en het bolletje met 'discobolletjes' op de grond te zien ploffen. Te moeten kijken hoe het kleurige ijsje plots in een vieze brij veranderde, vermengd met tranen om het gemiste geluksmoment. Huilend terug te moeten keren met een leeg hoorntje en de ouders te horen zeggen: “Haast en spoed is zelden goed.” 
Maar wanneer mama en papa echt in vakantiestemming waren, werd de wanhoop opnieuw hoop, en zag ik mijn kans schoon op nieuw geluk, als ik de jongen met witte koelbox op zijn buik over het strand zag schuifelen. De enthousiaste ijsventer die riep: ‘ Frisco, chocolat glacé!

Alleen Plusleden kunnen een eigen artikel aanpassen na publicatie. KLIK HIER om alle voordelen van een pluslidmaatschap te bekijken.

Ook jouw mening is hier welkom!

Reacties:

20.07.20
Feedback:
Correctie i.v.m. oude waarderingen.
  • Waardering
    70%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Meer van deze auteur:

Titel:Hits:Waardering:Link:
Het kan altijd nog erger
308
Lezen?