• Cursiefje
  • Blog
  • Column
  • Cursiefje
  • Essay
  • Haiku
  • Poëzie
  • Senryu
  • Limerick
  • Vrij vers
  • 55 woorden
  • Kort verhaal
  • Flitsverhaal
  • Volksverhalen
  • SF & Fantasy
  • Proefstuk
  • Ik, schrijver
  • 3 kleuren
  • Schrijfopdracht
  • Mijn schrijftip
  • Cursiefje

    520 gepubliceerde artikelen.
    Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon, relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 
    Maximaal 750 woorden.
  • Blog

    255 gepubliceerde artikelen.
    Een blog is in feite een persoonlijke webpagina met verhalen over het leven van de schrijver. In een blog vertel je iets aan de lezer waar hij/zij wat aan heeft. Heel vaak is dat iets informatiefs (hoe kun je het beste....) maar het kan ook inspirerend zijn (een persoonlijk verhaal over hoe je omgaat met een scheiding).  Bij een blog hoort een losse en informele schrijfstijl. In een persoonlijke blog draait het erg om de verteller die opschrijft wat hij of zij zelf allemaal meemaakt. Dat kan bijvoorbeeld de dagelijkse beslommeringen als moeder van twee kleine kids (mamablog) zijn.
    Maximaal 1000 woorden. 
  • Column

    434 gepubliceerde artikelen.
    Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.
    Maximaal 750 woorden.
  • Cursiefje

    520 gepubliceerde artikelen.
    Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon, relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 
    Maximaal 750 woorden.
  • Essay

    1 gepubliceerde artikelen.
    Een essay is een beschouwende prozatekst of een artikel over een we­ten­schap­pe­lijk, cul­tu­reel of fi­lo­so­fisch on­der­werp, waarin de schrijver zijn persoonlijke visie geeft op hedendaagse verschijnselen, problemen of ontwikkelingen.
    Maximaal 1000 woorden.
  • Haiku

    277 gepubliceerde artikelen.
    Haiku is een vorm van Japanse dichtkunst waarin de natuur, of iets in de natuur, centraal staat, geschreven in drie regels van 5, 7 en 5 lettergrepen. We accepteren alleen gedichten in tekst en dus geen afbeelding van een gedicht..
  • Poëzie

    1146 gepubliceerde artikelen.
    Poëzie is de kunst van het dichten. Ook is poëzie een verzamelnaam voor gedichten en verzen. Poëzie is een taaluiting waarbij een grote nadruk ligt op vorm, klank en beeldspraak. Het geheel is meer dan de som der delen.
    Toen hem gevraagd werd een definitie van poëzie te geven, zei de dichter Robert Frost: "Poetry is the kind of thing poets write." - Poëzie is wat dichters schrijven .
  • Senryu

    410 gepubliceerde artikelen.
    Senryu is een vorm van Japanse dichtkunst over de onvolkomenheid van de mensen, geschreven in drie regels van 5, 7 en 5 lettergrepen. We accepteren alleen gedichten in tekst en dus geen afbeelding van een gedicht.
  • Limerick

    36 gepubliceerde artikelen.
    Een limerick is een gedicht van vijf regels met het rijmschema a a b b a. In de eerste regel wordt (meestal) een persoon of dier geïntroduceerd met een plaatsnaam die meestal gekozen wordt vanwege het rijm. Voorts heeft een limerick vaak humoristische of dubbelzinnige inhoud. De laatste regel is de clou.
  • Vrij vers

    24 gepubliceerde artikelen.

    Een vrij vers is een gedicht zonder regelmatige strofebouw. De eerste strofe telt bijvoorbeeld zes, de tweede twee, de derde vijf verzen. Het gaat om poëtische teksten die vooral een sfeer oproepen. De strofe in een vrij vers heeft veelal een eenheid van idee. Vrije verzen hebben vaak eveneens geen vast maatsysteem. Het ontbreken van (eind)rijm komt eveneens vrij vaak voor in het vrije vers. Daarentegen komt binnen- en middenrijm veel voor in vrije verzen en soms zelfs voorrijm.

  • 55 woorden

    1038 gepubliceerde artikelen.
    Waarom een verhaal in exact 55 woorden (incl. titel)? Omdat de vorm ons dwingt te schrappen tot de essentie van wat we willen zeggen. “In der Beschränkung zeigt sich erst der Meister”, of anders gezegd, in weer een andere taal: “Less Is More.” Alleen fictie komt in aanmerking. Dus een echt, afgerond prozaverhaal, met een begin, een midden en het liefst een verrassend eind en met één of meerdere personages , moet in exact 55 woorden, inclusief de titel, worden verteld.
  • Kort verhaal

    974 gepubliceerde artikelen.
    Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! 
    Fragmenten uit gepubliceerde manuscripten of vervolgverhalen zijn niet toegestaan en verwijderen we! Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
  • Flitsverhaal

    120 gepubliceerde artikelen.
    Een flitsverhaal is, bij Schrijverspunt, een krachtig en compleet verhaal in het kleinst mogelijk (maximaal 150) aantal woorden. Het moet een begin, midden en einde hebben en bij voorkeur een draai of verrassing aan het einde. De voorkeur gaat uit naar een verhaal in een of slechts meerdere zinnen. Geen zgn quotes, wijsheden, gezegden, etc. Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef.
    " Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen."
  • Volksverhalen

    38 gepubliceerde artikelen.
    Sprookjes behoren tot een oude orale traditie en bevatten vaak een zedenles of diepere wijsheid. Het woord sprookje is afgeleid van het middeleeuwse 'sproke', dat verhaal of vertelling betekent. Als ongeschreven vertelling richtte een sproke zich tot ongeletterde volwassenen. De bekende sprookjes kennen we natuurlijk allemaal maar we lezen/horen ook graag verhalen die zelf verzonnen zijn. In deze schrijfactiviteit bieden we de mogelijkheid om zelf verzonnen sprookjes of een fabel toe te voegen. Gewoon om lekker voor te lezen voor kinderen of wie ze ook maar horen wil.
    Maximaal 1000 woorden.
  • SF & Fantasy

    13 gepubliceerde artikelen.
    Science fiction en Fantasy vallen beide onder een speculatief fictiegenre waarin veel elementen, personages en instellingen worden gecreëerd uit verbeeldingskracht en speculatie in plaats van uit de realiteit en het dagelijks leven. Er is echter een duidelijk verschil tussen science fiction en fantasy. Science fiction is gebaseerd op wetenschap en technologie en geeft daarom scenario's weer die op een dag waar zouden kunnen zijn. Fantasie daarentegen heeft betrekking op veel bovennatuurlijke elementen en vindt plaats in een wereld die niet bestaat en nooit kan bestaan.
    Bij een SF of Fantasyverhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
  • Proefstuk

    19 gepubliceerde artikelen.
    Je schrijft veel en graag en bent meestal tevreden over je schrijfresultaten. Je deed al mee aan schrijfactiviteiten en schrijfwedstrijden maar je kunt nu ook een verhaal of gedicht laten zien waar je echt trots op bent of... waar je juist nog over twijfelt maar wat je wel graag aan anderen wilt laten zien. Dat is mogelijk in deze rubriek. Leden van Schrijverspunt kunnen in deze rubriek een schrijfresultaat tonen als een proefstuk van eigen kunnen. Er zijn geen voorwaarden voor genre, aantal woorden, etc. Het is jouw proefstuk wat jij graag aan anderen wilt laten lezen. Je mag max. 1 proefstuk insturen!
    Van lezers verwachten we respect voor de publicatie. Beloon de schrijver voor zijn/haar durf en inzet met serieuze feedback.
  • Ik, schrijver

    9 gepubliceerde artikelen.
    Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
    Schrijf een fantasierijk verhaal met als onderwerp 'Ik, schrijver'. Waarheidsgetrouw of compleet fictief, het is aan jou als het maar de moeite waard is om te lezen. Probeer de lezer te boeien en mee te trekken in jouw wereld als schrijver.
  • 3 kleuren

    4 gepubliceerde artikelen.
    Een verhaal geschreven in maximaal 300 woorden waarbij 3 kleuren een rol spelen. De schrijver bepaalt zelf de kleuren. Het is echter niet de bedoeling om een kleur sec alleen als kleur te gebruiken maar ook als bv begrip, symbool of gemoedstoestand (Een blauwtje lopenZich groen en geel ergeren, wit wegtrekken, etc) .
  • Schrijfopdracht

    87 gepubliceerde artikelen.
    Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
    Inzenden voor deze schrijfactiviteit is niet meer mogelijk. Op termijn beëindigen we deze mogelijkheid.
  • Mijn schrijftip

    Elke auteur heeft zo haar/zijn persoonlijke ervaringen met schrijven en weet vaak wat haar/hem beter, makkelijker, lezenswaardiger, spannender, etc. doet schrijven. Die ervaringen willen we hier graag delen met andere schrijvers. Zo beknopt mogelijk worden hier persoonlijke schrijftips voor schrijvers beschreven. Voor de een een ervaring, voor de ander wellicht een eye-opener.
    Maximaal 20 woorden.

Ook jouw artikel is welkom! Ga s.v.p. naar het overzicht van deze schrijfactiviteit om ook jouw verhaal/gedicht toe te voegen.

HET VERDRIET VAN DE CLOWN  

Idolatrie. Verafgoding. Persoonsverheerlijking. Ik doe er niet aan mee. Urenlang in dikke rijen staan wachten, duwen en wringen om een glimp op te vangen van iemand die toevallig goed kan zingen, fietsen, voetballen of wat dan ook… Nee, dat is niet aan mij besteed. Daarvoor relativeer ik waarschijnlijk veel te veel. Bovendien gruwel ik van volksophopingen en massagebeurtenissen. Massagebeurten vind ik echter des te leuker, maar dat heeft nu eventjes niet zo veel belang.

Als kind was dat allemaal toch wel enigszins anders. Ik was wild van Hennie Vrienten van Doe Maar, omdat hij zo’n leuk (Tilburgs) accent had en net op de juiste momenten in een bepaalde song van die leuke tussengeluidjes maakte. Het zit ‘m soms in de kleine dingen.

In die tijd werd er nog erg fanatiek naar de Nederlandse TV gekeken en dat was niet alleen bij ons thuis zo. Het was een algemene trend, ook al omdat de toenmalige BRT programma’s uitzond die qua spanning en amusementswaarde ongeveer de evenknie waren van een live-uitzending van de kwartfinales van het nationale kampioenschap schaken. Niet dat schaken oninteressant is voor insiders, maar voor een niet-schaker zijn er toch een ellendige hoop meer opwindende alternatieven. Ik was net te jong geweest om de glorietijd van Nonkel Bob en Tante Terry mee te maken, al heb ik wel nog al fopspeenzuigend naar ‘Klein, Klein, Kleutertje’ gekeken. Televisiegewijs stak ik, net als mijn ouders, bijna constant de grens over en op die manier leerde ik Bassie en Adriaan kennen. Ik had het vooral voor Bassie (de clown). Minder voor Adriaan (de acrobaat). Zelf moet ik het ook vooral van mijn humor hebben en veel minder van mijn lenigheid, en dan ben ik nog zo eufemistisch als de pest, want ik ben zo ongeveer de grootste hark die er in eender welk tuinhuis eender waar in de Benelux en ver daarbuiten te vinden is. Dat was als kind al zo.

Het absolute hoogtepunt uit mijn eerste negen levensjaren was de passage van hun circus in mijn geboortestad Lommel. Verrukt was ik toen ik die grote reclameborden zag! De spanning, het afwachten, het fantaseren over hoe het zou zijn om ze eens in levenden lijve te zien. Het kinderlijke toppunt van verkneukeling! Bijna ongezonde stress was het. Om toch enige gemoedsrust te vinden, moest en zou ik eerst de onvoorwaardelijke goedkeuring krijgen van mijn ouders. Dat ik mocht gaan. Dat ik moést gaan. Onvoorwaardelijk, zoals ik al zei. Ze stemden vlotjes toe. Dat was al een zorg minder, zou je zeggen, maar de geboden zekerheid was lang niet zeker genoeg. Enkele keren per dag reed ik met mijn fietsje naar de (toen nog stoffige) parking achter de kerk, waar hun indrukwekkende geelrode tent opgesteld stond.

De laatste dagen voor de circusvoorstelling ruimde ik altijd netjes mijn speelgoed op na het spelen, ging ik zonder tegenpruttelen mijn bed in, at ik netjes mijn bord leeg (ook als het spruiten waren, het leek wel of ze het opzettelijk deden) en holde ik van de ene winkel naar de andere. Was helemaal niet erg. Boodschappen doen vond ik niet onaangenaam. Ook nu nog doe ik het met alle plezier.

Mijn moeder was wel eens verstrooid. Zo verstrooid dat ze vergeten was dat ze het laatste keukenzout verstrooid had op de aardappelen eerder die dag en er moest ’s avonds ook nog zo nodig spek gebakken worden. Danny moest dus naar de winkel, maar Danny vond dat geenszins erg omdat Danny wist dat het keukenzout in de supermarkt gekocht kon worden. Ik koos uiteraard de ‘Alma’ (tegenwoordig Carrefour), omdat die naast de parking achter de kerk lag, waardoor ik nog maar eens naar de circustent kon turen.

Ik was exact zevenendertig seconden in de winkel zelf, voor ik begon aan te schuiven aan de kassa. Gelukkig niet al te veel volk. De ietwat geblokte man die net voor mij aan de beurt was, gooide nonchalant drie pakken peperkoek op de lopende band. Zelf zette ik mijn pak zout op een respectabele afstand, want ik vond niet direct zo’n scheidingsdingetje. Een ‘beurtbalkje’ heet zoiets volgens mij officieel. Toen de kassierster zei hoeveel mijn voorganger moest betalen, haalde hij met een vlotte zwaaibeweging een dikke, in twee geplooide geldbundel uit zijn redelijk losse broek. Wat een geld! Zoveel cash had ik nog nooit samen gezien! Allemaal briefjes van vijftig en honderd frank. Hij gaf de kassierster prompt twee briefjes van honderd en zei dat ze met de rest maar iets voor zichzelf moest kopen. Maar ... die stem! ‘BASSIE!’, zei ik traag en geluidloos lippend terwijl hij de drie pakken peperkoek fluks onder zijn linkerarm stak. Hij keek me aan, zag wat er gebeurde, glimlachte en gaf me een dikke knipoog. Ik wist niet wat me overkwam. Ik moet hem bekeken hebben zoals ik enkele weken voor dit hele gebeuren voor de eerste keer een blote, of toch minstens halfblote vrouw op de TV zag. Dat was Bo Derek geweest in de film ‘10’, met de Bolero van Ravel als achtergrondmuziek. Het leven was mooi, Bo Derek was mooi, Bassie als burger objectief gesproken eigenlijk helemaal niet, maar daar had ik geen aandacht voor. Bassie was Bassie en wat Bassie deed of zei was heilig.

’s Avonds smaakte het spek beter dan ooit. Met veel enthousiasme legde ik in familiale kring uit wat me allemaal overkomen was. Niemand geloofde me (kon me weinig schelen), behalve ons ma. Met veel liefde veegde ze met een stuk keukenrol het spekvet van mijn wang, want ik had geen aandacht meer voor tafelmanieren. Ze werden verdrongen door huppelende binnenpretjes en imaginaire vreugdesprongetjes. De circusvoorstelling zelf was gedegradeerd tot bijzaak, maar ik genoot alsnog met volle teugen. De eerste twee weken daarna at ik elke dag een stuk peperkoek. Vreselijk, want ik lustte het spul helemaal niet, maar Bassie at het, dus ik ook.

Een paar maanden geleden, op een vrijdagavond toen we gezellig zaten te cocoonen, zapte ik zomaar wat rond omdat er even weinig op TV was. Ik bleef even hangen bij één of andere praatshow en plots werden Bassie en Adriaan aangekondigd. Het enige wat ik nog herkende was hun typische kleding. Wat duurde het lang voor ze op hun stoelen zaten. Ze bewogen moeizaam. Allememachies! Wat zagen ze er ineens oud, toegetakeld en afgeleefd uit! Met alle respect, dat spreekt voor zich, maar ik schrok me verrot. Adriaan leek krachteloos en opgeblazen als een heliumballon. Hij vertelde met enige moeite hoe hij kanker overwonnen had. Ook Bassie had al een hoop miserie meegemaakt en was nog een schim van zichzelf. Hij sprak over depressies, helse pijnen en gevoelloze benen en dacht hardop na over euthanasie. Tussendoor lachten ze nog wel, maar zelfs dat leek pijn te doen.

Hun optreden -dat woord krijgt plots een hele andere betekenis- maakte mij helemaal stil. Ik weende inwendig. Ik voelde me rotslecht en egoïstisch, omdat ik vooral leek in te zitten met het feit dat ik zelf ook niet meer zo piep kon zijn als je bedacht dat deze heren ondertussen bejaard en hulpbehoevend waren. Ik mijmerde over verdriet, aftakeling en doodgaan. Mijn vrouw sloeg een liefdevolle arm om me heen. Ze wist exact hoe ik me voelde. Zoals altijd.

Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "HET VERDRIET VAN DE CLOWN  "

© Danny Vandenberk
29.08.20
Feedback:
Na twee stukken gelezen te hebben, ben ik al wel een beetje fan hoor. Heerlijk om te lezen. Alleen het einde vond ik een beetje jammer na verder zo'n sterk stuk. Dat had ik pakkender verwacht.
  • Kwaliteit
    5.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
29.08.20
Feedback:
Wederom genoten van je verhaal!
  • Kwaliteit
    5.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
28.08.20
Feedback:
U schrijft bijzonder goed
  • Kwaliteit
    5.0/5
Show more
1 van de 1 lezers vond deze review nuttig
27.08.20
Feedback:
Zo leuk geschreven, mijn complimenten!
  • Kwaliteit
    5.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
24.08.20
Feedback:
Wederom geestig, Danny en wederom herkenning. Als ik het goed begrijp ga je niet mee in een massagebed, maar voel jij je wel thuis op een massagebed.

wel eens moet hier weleens zijn ... een kleinigheid.

https://onzetaal.nl/taaladvies/weleens-wel-eens/
  • Kwaliteit
    5.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Danny Vandenberk 24.08.20
    Klopt helemaal, Ewald. :-) Dank je wel. Ik deed research wat betreft 'wel eens' en 'weleens'. Op taaladvies.net vond ik het onderstaande:

    "Weleens, in één woord, betekent 'soms', 'ooit, wel een keer' of (met achterdocht gezegd) 'heel graag'. In de praktijk wordt deze betekenis ook vaak uitgedrukt met een woordgroep (wel eens). Dat is ook correct."

In elke boekenwinkel: