1 post
  • images/deelname/Cursiefje.jpg
    Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon, relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 
    Maximaal 750 woorden.
    530 gepubliceerde inzendingen
  • Ook jouw artikel is welkom! Inzenden van een verhaal/gedicht is mogelijk door eerst in te loggen. Registreren is gratis! Alleen door eerst in te loggen en op de knop hieronder te klikken kom je op een pagina waar je de schrijfactiviteit kunt selecteren waar je aan mee wilt doen. Op die pagina kun je ook de titel en tekst voor je artikel toevoegen. Lees vooraf de voorwaarden. Let op: Na inzending is wijziging van je tekst niet meer mogelijk (m.u.v. Plusleden)
    Je artikel is, na inzending, vrijwel direct te zien in de betreffende schrijfactiviteit en bij je profiel. We publiceren een artikel minimaal een jaar (plusleden langer!), daarna verwijderen we het artikel en de commentaren, etc. automatisch.
  • De publicatievoorwaarden

    • Inzendingen dienen te voldoen aan de voorwaarden zoals aangegeven bij de betreffende schrijfactiviteit, Nederlandstalig en van voldoende kwaliteit (grammaticaal en inhoudelijk) te zijn. We accepteren geen afbeeldingen van een tekst, maar alleen de daadwerkelijke tekst!
    • Agressieve, onwettelijke, lasterlijke, racistische, misleidende of anderszins ongepaste of irrelevante bijdragen, naar interpretatie van de redactie, zijn niet toegestaan. De redactie behoudt zich het recht voor om inzendingen, zonder opgave van redenen, niet te publiceren, resp. te verwijderen.
    • De auteursrechten van een inzending blijven te allen tijde bij de inzender. Schrijverspunt brengt geen wijzigingen aan in de tekst.
    • Inzenders mogen geen door rechten beschermde teksten of afbeeldingen plaatsen.
    • Het plaatsen van persoonlijke informatie zonder toestemming van de redactie (zoals e-mailadressen, website en/of telefoonnummers) is niet toegestaan evenals teksten, advertenties en links van promotionele dan wel commerciële aard.
    • De redactie is niet aansprakelijk voor de gevolgen, juridisch of in andere zin, van de activiteiten van leden op Schrijverspunt, noch in Nederland, noch daarbuiten. De inzender blijft als enige verantwoordelijk en aansprakelijk voor de inhoud van zijn/haar bericht(en).
    • Bij inzending hanteert Schrijverspunt de actuele privacyregels. Onze privacyverklaring is onderaan op elke pagina te vinden.
    • We publiceren een inzending in principe een jaar lang op onze website. Voor plusleden is die periode langer.
    • Door het insturen van je schrijfactiviteit stem je in met deze voorwaarden.

     

Publicatie: 15-11-2020

Hits: 334

Als een auteur geen behoefte heeft aan feedback verschijnt er geen mogelijkheid voor reacties.

HET ONVERWACHTE NUT VAN DIALECT

Aangepast: 17-11-2020
Sinds mijn negende speel ik al trompet. Met de eerste beginselen maakte ik kennis op de Terneuzense Volksmuziekschool en via de plaatselijke Harmonie, die berucht was vanwege haar volume.
       Het beoefenen van traditionele jazzmuziek daarentegen leerde ik elders met vallen en opstaan. Ik bedoel dat vallen figuurlijk, al speelde drank een rol. Mijn eerste optreden als jazztrompettist bijna een halve eeuw geleden alweer- in Amsterdam- mag geen doorslaand succes genoemd worden. Wel kreeg ik vijftig gulden na een half uur gestumper- op uitdrukkelijke voorwaarde, dat ik het podium meteen verliet. Ik had het als eerstejaars student niet breed en accepteerde de afkoopsom.
       Toch hield ik koppig vol. Begin jaren tachtig brak voor oude stijl-muzikanten een gouden tijd aan. Bijna elk dorp in Noord-Holland organiseerde wel z’n eigen jazzfestival. Om de programmering rond te krijgen werd iedereen, die een toeter bezat ingehuurd. Dat kwam de kwaliteit van de concerten uiteraard niet ten goede. Dat merkten de toehoorders op den duur ook. Aan de revival kwam bijgevolg na een paar zomers een einde.
       Met telefoonorkesten reisde ik inmiddels het hele land door. Jazz betekent oorspronkelijk rotzooi. Stiekem streefde ik echter naar structuur in deze chaos. Ik kon me kapot ergeren, wanneer ik door een impresario op pad gestuurd werd met een accordeonist, die ik niet kende, naar een schnabbel, waar de opdrachtgever rock&roll verwachtte.
       Of ik stond te kleumen op een kerstmarkt in Krommenie met een halfbevroren trompet. Alle buizen dichtgeschoven. En nog scheelde mijn F een halve toon met de F van de banjoïst, die volhield, dat hij zijn strakgespannen snaren thuis goed gestemd had. Ik sputterde tegen: "Koude blaasinstrumenten klinken nou eenmaal lager dan warme. Koude snaren echter krimpen en klinken hoger dan warme." Redeneren had geen zin. Zo dwongen zijn dovemansoren me om moeizaam alle liedjes ter plekke te transponeren, terwijl hij zijn akkoorden comfortabel in de bekende toonaarden ten gehore bracht.
       Of het publiek danste ons zwierig omver. En een keertje in Alkmaar tijdens een schnabbel in het Biermuseum beklom een destijds van melkreclame op tv bekende Europarlementariër ongevraagd de bühne. Melk had hij zeker niet gedronken. Hij greep de solistenmicrofoon en feliciteerde de VVD en zichzelf uitgebreid en zweeg pas, toen we hem met You Rascal You overstemden.
       Stilaan bouwde zich een rode woede op. Die liet zich niet meer uitsluitend door opzwepende solo’s kanaliseren: een minutenlang aangehouden hoge noot, glissando’s met half ingedrukt ventiel of grommend geneurie tijdens het blazen. Ik begon van lieverlede composities te schrijven, die pasten bij de kunstjes, die ik het best beheerste.
       Optredens- zomer en winter- tijdens bruiloften, partijen, Sinterklaasintochten, marathons, draverijen in Veendam, Texel, Maastricht, Leiden, Almelo, noem maar op. Alleen in Zeeland kwam ik zelden. En aan de overzijde van de Westerschelde werd ik nooit ingehuurd voor een jazzconcert. Een maal in 2006 zag ik mijn kans schoon: Mij was gevraagd in de Sint Baafs van Aardeburg een kerkdienst op te fleuren- met een beetje Bach en een brokje Händel. Voordat de gelovigen het gebouw betraden via de plek, waar middeleeuwse, open sarcofagen tentoongesteld staan, blies ik een flard van de niet ontoepasselijke spiritual Sometimes I Feel Like A Motherless Child- zogenaamd om de akoestiek te testen. Een desolate melodielijn met veel blue notes vulde de immense ruimte. Naast mij schudde de koster ontevreden zijn mismoedige, paars aangelopen kop. Hij mompelde: Hij zou me "durruut dondrn", als hij dominee was geweest. (Zeldzaam direct en duidelijk voor een Zeeuws-Vlaming. Eigenlijk wilde hij dus liefst van de predikant af.)
       De geest is als een bliksemstraal. Een pakkende titel voor mijn volgende compositie flitste door me heen. Aje-hot! moest ik het ding noemen. Het publiek zou ‘Are You Hot?’ verstaan. Maar ik wist beter. De titel zou niet verwijzen naar de speelstijl van Louis Armstrong en zijn Hot Five uit de jaren twintig van de vorige eeuw. Oho nee-nee-nee! Ajehotker of kortweg ajehot was immers een zeldzaam krachtige bastaardvloek in dialect.
       Inmiddels is de compositie al weer een paar jaar af. Ik heb het betreffende stuk twee maal laten uitvoeren door Zaanse muzikanten, die geen idee hadden van de verborgen boodschap. Orkest enthousiast, publiek euforisch. Ook ik in mijn nopjes: Die beide luidruchtige momenten reken ik tot de beste twee maal vier minuten van mijn overigens betrekkelijk suffe bestaan.
Ook jouw mening is hier welkom!

Reacties:

11.03.21
Feedback:
Met plezier gelezen.
  • Waardering
    80%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
16.11.20
Feedback:
Leuk stukje Hans!
  • Waardering
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • W.J. (Hans) Villerius 17.11.20
    Goed zo! (Zie echter ook Janneke.)
    • W.J. (Hans) Villerius 11.03.21
      @Epie Koster Ha die Epie,
      Jazz is voor sommigen muziek van de Duivel. De spiritual ‘Sometimes I Feel’ is verwant aan jazzmuziek. De koster vond mijn getoeter even erg als vloeken in de kerk. [Dat jij Koster heet, is een ongelukkig toeval.]
      Mvgr. WJ(H)V
    • Epie Koster 26.02.21
      Ik vond het een goed stuk, Hans. Het lijkt me prachtig op dat stuk van Motherless Child daar in de kerk te horen. Is er iets mis mee met dat lied?
16.11.20
Feedback:
Ik heb geen idee wat die bastaardvloek inhoud en weet het waarschijnlijk ook liever niet, maar leuk stukje!
  • Waardering
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • W.J. (Hans) Villerius 17.11.20
    Je hebt geen idee en bent desondanks enthousiast genoeg voor een gunstige beoordeling? Vreemd. Of zoek ik te veel achter al die sterren van jou en Annemarie? Mijn trompetleraar schreef na ieder lesuur een beoordeling in mijn schrift ten behoeve van mijn ouders: Ik kreeg een 10 of een 9. Ter verklaring noteerde hij tevens de interpretatie: 'uitmuntend, best, puik' of 'slecht, kan beter, onvoldoende'.
    • Janneke De Leeuw van Weenen 17.11.20
      Ik heb je de vijf sterren gegeven omdat ik vind dat je een leuk stukje hebt geschreven Hans, daar zit van mij geen enkele huichelarij achter. Ook zonder de betekenis van de vloek te kennen is de grap zeer goed te begrijpen. Als ik een stukje niet goed vind zeg ik dat ook of ik negeer het compleet.

Meer van deze auteur:

Titel:Hits:Waardering:Link:
55 woordenverhaal
ACH JA...
602
Lezen?
55 woordenverhaal
5 x 55
540
Lezen?
55 woordenverhaal
AFSCHEIDSWOORDEN
534
Lezen?