Voor schrijvers, door schrijvers

Cursiefje

HET ONVERWACHTE NUT VAN DIALECT
Inzendingen: 409
Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon, relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 

HET ONVERWACHTE NUT VAN DIALECT

Tags: Cursiefje
Sinds mijn negende speel ik al trompet. Met de eerste beginselen maakte ik kennis op de Terneuzense Volksmuziekschool en via de plaatselijke Harmonie, die berucht was vanwege haar volume.
       Het beoefenen van traditionele jazzmuziek daarentegen leerde ik elders met vallen en opstaan. Ik bedoel dat vallen figuurlijk, al speelde drank een rol. Mijn eerste optreden als jazztrompettist bijna een halve eeuw geleden alweer- in Amsterdam- mag geen doorslaand succes genoemd worden. Wel kreeg ik vijftig gulden na een half uur gestumper- op uitdrukkelijke voorwaarde, dat ik het podium meteen verliet. Ik had het als eerstejaars student niet breed en accepteerde de afkoopsom.
       Toch hield ik koppig vol. Begin jaren tachtig brak voor oude stijl-muzikanten een gouden tijd aan. Bijna elk dorp in Noord-Holland organiseerde wel z’n eigen jazzfestival. Om de programmering rond te krijgen werd iedereen, die een toeter bezat ingehuurd. Dat kwam de kwaliteit van de concerten uiteraard niet ten goede. Dat merkten de toehoorders op den duur ook. Aan de revival kwam bijgevolg na een paar zomers een einde.
       Met telefoonorkesten reisde ik inmiddels het hele land door. Jazz betekent oorspronkelijk rotzooi. Stiekem streefde ik echter naar structuur in deze chaos. Ik kon me kapot ergeren, wanneer ik door een impresario op pad gestuurd werd met een accordeonist, die ik niet kende, naar een schnabbel, waar de opdrachtgever rock&roll verwachtte.
       Of ik stond te kleumen op een kerstmarkt in Krommenie met een halfbevroren trompet. Alle buizen dichtgeschoven. En nog scheelde mijn F een halve toon met de F van de banjoïst, die volhield, dat hij zijn strakgespannen snaren thuis goed gestemd had. Ik sputterde tegen: "Koude blaasinstrumenten klinken nou eenmaal lager dan warme. Koude snaren echter krimpen en klinken hoger dan warme." Redeneren had geen zin. Zo dwongen zijn dovemansoren me om moeizaam alle liedjes ter plekke te transponeren, terwijl hij zijn akkoorden comfortabel in de bekende toonaarden ten gehore bracht.
       Of het publiek danste ons zwierig omver. En een keertje in Alkmaar tijdens een schnabbel in het Biermuseum beklom een destijds van melkreclame op tv bekende Europarlementariër ongevraagd de bühne. Melk had hij zeker niet gedronken. Hij greep de solistenmicrofoon en feliciteerde de VVD en zichzelf uitgebreid en zweeg pas, toen we hem met You Rascal You overstemden.
       Stilaan bouwde zich een rode woede op. Die liet zich niet meer uitsluitend door opzwepende solo’s kanaliseren: een minutenlang aangehouden hoge noot, glissando’s met half ingedrukt ventiel of grommend geneurie tijdens het blazen. Ik begon van lieverlede composities te schrijven, die pasten bij de kunstjes, die ik het best beheerste.
       Optredens- zomer en winter- tijdens bruiloften, partijen, Sinterklaasintochten, marathons, draverijen in Veendam, Texel, Maastricht, Leiden, Almelo, noem maar op. Alleen in Zeeland kwam ik zelden. En aan de overzijde van de Westerschelde werd ik nooit ingehuurd voor een jazzconcert. Een maal in 2006 zag ik mijn kans schoon: Mij was gevraagd in de Sint Baafs van Aardeburg een kerkdienst op te fleuren- met een beetje Bach en een brokje Händel. Voordat de gelovigen het gebouw betraden via de plek, waar middeleeuwse, open sarcofagen tentoongesteld staan, blies ik een flard van de niet ontoepasselijke spiritual Sometimes I Feel Like A Motherless Child- zogenaamd om de akoestiek te testen. Een desolate melodielijn met veel blue notes vulde de immense ruimte. Naast mij schudde de koster ontevreden zijn mismoedige, paars aangelopen kop. Hij mompelde: Hij zou me "durruut dondrn", als hij dominee was geweest. (Zeldzaam direct en duidelijk voor een Zeeuws-Vlaming. Eigenlijk wilde hij dus liefst van de predikant af.)
       De geest is als een bliksemstraal. Een pakkende titel voor mijn volgende compositie flitste door me heen. Aje-hot! moest ik het ding noemen. Het publiek zou ‘Are You Hot?’ verstaan. Maar ik wist beter. De titel zou niet verwijzen naar de speelstijl van Louis Armstrong en zijn Hot Five uit de jaren twintig van de vorige eeuw. Oho nee-nee-nee! Ajehotker of kortweg ajehot was immers een zeldzaam krachtige bastaardvloek in dialect.
       Inmiddels is de compositie al weer een paar jaar af. Ik heb het betreffende stuk twee maal laten uitvoeren door Zaanse muzikanten, die geen idee hadden van de verborgen boodschap. Orkest enthousiast, publiek euforisch. Ook ik in mijn nopjes: Die beide luidruchtige momenten reken ik tot de beste twee maal vier minuten van mijn overigens betrekkelijk suffe bestaan.
Dit artikel delen?

W.J. (Hans) Villerius

Publicatie op .
Hits: 102

geef een waardering voor: "HET ONVERWACHTE NUT VAN DIALECT"

Geschreven door W.J. (Hans) Villerius . Geplaatst in Cursiefje.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
16.11.20
Feedback:
Leuk stukje Hans!
Grammatica & Spelling:
Goed
  • Lezenswaardig:
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • W.J. (Hans) Villerius 17.11.20
    Goed zo! (Zie echter ook Janneke.)
16.11.20
Feedback:
Ik heb geen idee wat die bastaardvloek inhoud en weet het waarschijnlijk ook liever niet, maar leuk stukje!
Grammatica & Spelling:
Goed
  • Lezenswaardig:
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • W.J. (Hans) Villerius 17.11.20
    Je hebt geen idee en bent desondanks enthousiast genoeg voor een gunstige beoordeling? Vreemd. Of zoek ik te veel achter al die sterren van jou en Annemarie? Mijn trompetleraar schreef na ieder lesuur een beoordeling in mijn schrift ten behoeve van mijn ouders: Ik kreeg een 10 of een 9. Ter verklaring noteerde hij tevens de interpretatie: 'uitmuntend, best, puik' of 'slecht, kan beter, onvoldoende'.
    • Janneke De Leeuw van Weenen 17.11.20
      Ik heb je de vijf sterren gegeven omdat ik vind dat je een leuk stukje hebt geschreven Hans, daar zit van mij geen enkele huichelarij achter. Ook zonder de betekenis van de vloek te kennen is de grap zeer goed te begrijpen. Als ik een stukje niet goed vind zeg ik dat ook of ik negeer het compleet.

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Emoticons: ;o = wink:d = bigsmile, :-$ = blush, (^) = cake, (h5) = clapping, 8) = cool, ;( = crying, (x) = handshake, :? = thinking, (hartje) = heart
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

Snelmenu: Klik, voor belangrijke pagina's, aan de rechterkant op de blauwe button !