• Cursiefje
  • Blog
  • Column
  • Cursiefje
  • Essay
  • Haiku
  • Poëzie
  • Senryu
  • Limerick
  • Vrij vers
  • 55 woorden
  • Kort verhaal
  • Flitsverhaal
  • Volksverhalen
  • SF & Fantasy
  • Proefstuk
  • Ik, schrijver
  • 3 kleuren
  • Schrijfopdracht
  • Mijn schrijftip
  • Cursiefje

    518 gepubliceerde artikelen.
    Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon, relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 
    Maximaal 750 woorden.
  • Blog

    257 gepubliceerde artikelen.
    Een blog is in feite een persoonlijke webpagina met verhalen over het leven van de schrijver. In een blog vertel je iets aan de lezer waar hij/zij wat aan heeft. Heel vaak is dat iets informatiefs (hoe kun je het beste....) maar het kan ook inspirerend zijn (een persoonlijk verhaal over hoe je omgaat met een scheiding).  Bij een blog hoort een losse en informele schrijfstijl. In een persoonlijke blog draait het erg om de verteller die opschrijft wat hij of zij zelf allemaal meemaakt. Dat kan bijvoorbeeld de dagelijkse beslommeringen als moeder van twee kleine kids (mamablog) zijn.
    Maximaal 1000 woorden. 
  • Column

    436 gepubliceerde artikelen.
    Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.
    Maximaal 750 woorden.
  • Cursiefje

    518 gepubliceerde artikelen.
    Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon, relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 
    Maximaal 750 woorden.
  • Essay

    1 gepubliceerde artikelen.
    Een essay is een beschouwende prozatekst of een artikel over een we­ten­schap­pe­lijk, cul­tu­reel of fi­lo­so­fisch on­der­werp, waarin de schrijver zijn persoonlijke visie geeft op hedendaagse verschijnselen, problemen of ontwikkelingen.
    Maximaal 1000 woorden.
  • Haiku

    274 gepubliceerde artikelen.
    Haiku is een vorm van Japanse dichtkunst waarin de natuur, of iets in de natuur, centraal staat, geschreven in drie regels van 5, 7 en 5 lettergrepen. We accepteren alleen gedichten in tekst en dus geen afbeelding van een gedicht..
  • Poëzie

    1146 gepubliceerde artikelen.
    Poëzie is de kunst van het dichten. Ook is poëzie een verzamelnaam voor gedichten en verzen. Poëzie is een taaluiting waarbij een grote nadruk ligt op vorm, klank en beeldspraak. Het geheel is meer dan de som der delen.
    Toen hem gevraagd werd een definitie van poëzie te geven, zei de dichter Robert Frost: "Poetry is the kind of thing poets write." - Poëzie is wat dichters schrijven .
  • Senryu

    407 gepubliceerde artikelen.
    Senryu is een vorm van Japanse dichtkunst over de onvolkomenheid van de mensen, geschreven in drie regels van 5, 7 en 5 lettergrepen. We accepteren alleen gedichten in tekst en dus geen afbeelding van een gedicht.
  • Limerick

    33 gepubliceerde artikelen.
    Een limerick is een gedicht van vijf regels met het rijmschema a a b b a. In de eerste regel wordt (meestal) een persoon of dier geïntroduceerd met een plaatsnaam die meestal gekozen wordt vanwege het rijm. Voorts heeft een limerick vaak humoristische of dubbelzinnige inhoud. De laatste regel is de clou.
  • Vrij vers

    18 gepubliceerde artikelen.

    Een vrij vers is een gedicht zonder regelmatige strofebouw. De eerste strofe telt bijvoorbeeld zes, de tweede twee, de derde vijf verzen. Het gaat om poëtische teksten die vooral een sfeer oproepen. De strofe in een vrij vers heeft veelal een eenheid van idee. Vrije verzen hebben vaak eveneens geen vast maatsysteem. Het ontbreken van (eind)rijm komt eveneens vrij vaak voor in het vrije vers. Daarentegen komt binnen- en middenrijm veel voor in vrije verzen en soms zelfs voorrijm.

  • 55 woorden

    1030 gepubliceerde artikelen.
    Waarom een verhaal in exact 55 woorden (incl. titel)? Omdat de vorm ons dwingt te schrappen tot de essentie van wat we willen zeggen. “In der Beschränkung zeigt sich erst der Meister”, of anders gezegd, in weer een andere taal: “Less Is More.” Alleen fictie komt in aanmerking. Dus een echt, afgerond prozaverhaal, met een begin, een midden en het liefst een verrassend eind en met één of meerdere personages , moet in exact 55 woorden, inclusief de titel, worden verteld.
  • Kort verhaal

    976 gepubliceerde artikelen.
    Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! 
    Fragmenten uit gepubliceerde manuscripten of vervolgverhalen zijn niet toegestaan en verwijderen we! Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
  • Flitsverhaal

    119 gepubliceerde artikelen.
    Een flitsverhaal is, bij Schrijverspunt, een krachtig en compleet verhaal in het kleinst mogelijk (maximaal 150) aantal woorden. Het moet een begin, midden en einde hebben en bij voorkeur een draai of verrassing aan het einde. De voorkeur gaat uit naar een verhaal in een of slechts meerdere zinnen. Geen zgn quotes, wijsheden, gezegden, etc. Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef.
    " Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen."
  • Volksverhalen

    39 gepubliceerde artikelen.
    Sprookjes behoren tot een oude orale traditie en bevatten vaak een zedenles of diepere wijsheid. Het woord sprookje is afgeleid van het middeleeuwse 'sproke', dat verhaal of vertelling betekent. Als ongeschreven vertelling richtte een sproke zich tot ongeletterde volwassenen. De bekende sprookjes kennen we natuurlijk allemaal maar we lezen/horen ook graag verhalen die zelf verzonnen zijn. In deze schrijfactiviteit bieden we de mogelijkheid om zelf verzonnen sprookjes of een fabel toe te voegen. Gewoon om lekker voor te lezen voor kinderen of wie ze ook maar horen wil.
    Maximaal 1000 woorden.
  • SF & Fantasy

    12 gepubliceerde artikelen.
    Science fiction en Fantasy vallen beide onder een speculatief fictiegenre waarin veel elementen, personages en instellingen worden gecreëerd uit verbeeldingskracht en speculatie in plaats van uit de realiteit en het dagelijks leven. Er is echter een duidelijk verschil tussen science fiction en fantasy. Science fiction is gebaseerd op wetenschap en technologie en geeft daarom scenario's weer die op een dag waar zouden kunnen zijn. Fantasie daarentegen heeft betrekking op veel bovennatuurlijke elementen en vindt plaats in een wereld die niet bestaat en nooit kan bestaan.
    Bij een SF of Fantasyverhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
  • Proefstuk

    19 gepubliceerde artikelen.
    Je schrijft veel en graag en bent meestal tevreden over je schrijfresultaten. Je deed al mee aan schrijfactiviteiten en schrijfwedstrijden maar je kunt nu ook een verhaal of gedicht laten zien waar je echt trots op bent of... waar je juist nog over twijfelt maar wat je wel graag aan anderen wilt laten zien. Dat is mogelijk in deze rubriek. Leden van Schrijverspunt kunnen in deze rubriek een schrijfresultaat tonen als een proefstuk van eigen kunnen. Er zijn geen voorwaarden voor genre, aantal woorden, etc. Het is jouw proefstuk wat jij graag aan anderen wilt laten lezen. Je mag max. 1 proefstuk insturen!
    Van lezers verwachten we respect voor de publicatie. Beloon de schrijver voor zijn/haar durf en inzet met serieuze feedback.
  • Ik, schrijver

    9 gepubliceerde artikelen.
    Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
    Schrijf een fantasierijk verhaal met als onderwerp 'Ik, schrijver'. Waarheidsgetrouw of compleet fictief, het is aan jou als het maar de moeite waard is om te lezen. Probeer de lezer te boeien en mee te trekken in jouw wereld als schrijver.
  • 3 kleuren

    4 gepubliceerde artikelen.
    Een verhaal geschreven in maximaal 300 woorden waarbij 3 kleuren een rol spelen. De schrijver bepaalt zelf de kleuren. Het is echter niet de bedoeling om een kleur sec alleen als kleur te gebruiken maar ook als bv begrip, symbool of gemoedstoestand (Een blauwtje lopenZich groen en geel ergeren, wit wegtrekken, etc) .
  • Schrijfopdracht

    87 gepubliceerde artikelen.
    Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
    Inzenden voor deze schrijfactiviteit is niet meer mogelijk. Op termijn beëindigen we deze mogelijkheid.
  • Mijn schrijftip

    Elke auteur heeft zo haar/zijn persoonlijke ervaringen met schrijven en weet vaak wat haar/hem beter, makkelijker, lezenswaardiger, spannender, etc. doet schrijven. Die ervaringen willen we hier graag delen met andere schrijvers. Zo beknopt mogelijk worden hier persoonlijke schrijftips voor schrijvers beschreven. Voor de een een ervaring, voor de ander wellicht een eye-opener.
    Maximaal 20 woorden.

Ook jouw artikel is welkom! Ga s.v.p. naar het overzicht van deze schrijfactiviteit om ook jouw verhaal/gedicht toe te voegen.

Harris Mopulu

We waren nog volop bezig, ons in de nieuwe woning te nestelen, kort na onze landing op Afrikaanse bodem, of Harris stond al aan de deur om te vragen of hij onze house boy mocht worden. Zijn hagelwitte, vooruitspringende tanden vormden een mooi contrast met zijn gitzwarte huid. Hij was blootvoets, en droeg een broek, waarvan de pijpen boven zijn knieën waren afgesneden. Een paar bijzonder gespierde kuiten gaven hem iets atletisch. Toen ik hem vroeg hoe oud hij was, zei hij dat hij het niet wist. Ik keek hem ongelovig aan, en herhaalde mijn vraag. Opnieuw zei hij dat hij het niet wist. Hoe kan een mens nu zijn leeftijd niet kennen? dacht de westerling in mij. Ik vermoedde dat hij zijn leeftijd om één of andere tactische reden verborgen wilde houden, en ik zei daarom dat hij echt niet bang hoefde te zijn om te zeggen hoe oud hij was. En dan plots wist hij het: „Tweeëntwintig“. Hij wás natuurlijk geen tweeëntwintig jaar, maar hij had gemerkt dat ik een antwoord verlangde, en allicht kwam het getal 22 het eerst bij hem op. Pas veel later drong tot mij door dat hij werkelijk niet wist, niet kón weten, hoe oud hij was, omdat niemand ooit zijn geboorte geregistreerd had. Niemand had dat gedaan, omdat het voor niets of niemand belangrijk was, dat te doen. ´s Morgens gaat de zon op, en ´s avonds gaat ze slapen; en als het steeds minder gaat regenen, is het droog seizoen in aantocht. Voor Harris en de hele gemeenschap rond hem volstond het ritme van de natuur om het leven in de tijd te organiseren.

                ´s Anderendaags hoorden we door de hor al vroeg geruis in de tuin. Het geluid van een machete, die door het gras gezwierd wordt. Harris was al ongevraagd begonnen met zijn kromzwaard het gras te maaien. Ik had hem gevraagd om tegen 9 h te komen, doch hij was al opgedaagd nog vóór de pepperbird zijn lied opzette. Misschien wilde hij tonen hoe vlijtig hij wel was, dacht ik, en op die manier zijn tewerkstelling veiligstellen. Maar met die gedachte zat ik er weer glansrijk naast. Hij was zo vroeg gekomen, omdat de zon niet tot 9 h had willen wachten om op te staan.

                Hij kookte voor ons wat hij in zijn eigen dorp had leren eten. In de houten mortier, die hij voor ons uit een boomstam had laten snijden, stampte hij de palmnoten om palm butter te bereiden, of maniok om er fufu of dumboy van te maken. De westerse keuken was hem helemaal vreemd. Toen ik hem eens een plakje Gouda liet proeven, spuwde hij de kaas meteen weer uit, want 'het smaakte naar zeep'. Hij waste en plaste, maaide veelvuldig het gras, zodat geen slang zich daarin voor de zon kon schuil houden, en als de kinderen hem op de vloer in de weg zaten, liep hij er niet omheen, doch hij tikte er met zijn blote voet tegen aan en commandeerde: "Move!" - uit de weg!

                Ik trof hem ´s avonds wel eens aan in de Libanese winkel van Paynesville. Het woordje 'winkel' doet de betonnen kist veel eer aan, want méér dan een hoge stelplaats was het niet. Tot ´s avonds laat stond de grote poort open, zodat de shop, verlicht door enkele plattebuislampen, van ver te zien was. Het was het énige lichtpunt langs de weg. Het karig loon, dat Harris bij ons verdiende, vloeide altijd voor een stuk naar de Libanees, die brood en rijst, vooral rijst, en Maggiblokjes en bier, vooral bier, verkocht. Ook medicijn sleet de Libanees: jenever, in groene, vierkanten flesjes, uit Holland ingevoerd. Het etiket op die flesjes moest de Afrikaantjes diets maken tegen welke ongemakken en ziekten deze medicijn zoal nuttige diensten bewees. Als ik Harris na zijn dagtaak bij de Libanees ontmoette, kocht ik steevast een brood voor hem, één van die watten toastbroden in cellofaanverpakking. Maar uitgerekend op die dagen had hij steevast ook maagklachten, en dus trok hij ´s avonds niet alleen met een brood, maar ook met het groene flesje medicijn naar huis.

                Hij had wel méér talent, onze Harris. Hij kon namelijk tegelijk de duivel en de engel uithangen, een beetje zoals de pyromaan, die als eerste klaarstaat om het huis te helpen blussen, dat hij eerst zélf in de fik heeft gestoken. Een fijn gesneden Dan-masker, dat nog steeds in mijn woonkamer prijkt, herinnert me daaraan.

                Op een avond klopte een venter aan met twee grote koffers, waarin hij een hele souvenirwinkel meezeulde: sculpturen allerlei, maskers, weefsels en tapijtjes, en wat nogal. We lieten hem de hele last op de grond uitstallen. Nieuwsgierig als hij was, liep Harris heen en weer, keuken in, keuken uit. Af en toe boog hij zich ook over de koopwaar, en gaf commentaar bij de vermeende of echte authenticiteit van het goedje. Of het nu authentiek was of niet, het Dan-masker vonden we zo mooi, dat we het als énig stuk eruit haalden. Toen de venter het boeltje weer had ingepakt, zei hij plots: "One piece is missing." Hij had wel geen inventaris bij, maar hij had zijn stukken geteld, en blijkbaar was hij niet alleen het Dan-masker lichter geworden. We zochten in alle hoeken en kanten, en Harris werkte daarbij ijverig mee. Doch nergens was het kleinood te vinden. Pas als we in het duister de weg naar buiten inspecteerden, vonden we een beeldje op de muur die de tuin omzoomde. Hoe zou dat daar toch terechtgekomen kunnen zijn?

                Op een keer opende ik een lade in de keuken, waarin ik enkele muntstukken had weggelegd. Toen ik het geld daar niet vond, twijfelde ik een moment of ik het wel degelijk dáár had achtergelaten. Doch ik onderdrukte de twijfel, ik wist zeker dat ik het daar gelegd had. Al vlug vond ik de muntstukken terug, in de kast boven de lade. Ik liet ze liggen waar ze lagen. ´s Anderendaags lagen ze er nog, en weer eens een dag later lagen ze er immer nog. Tot ze op een dag verhuisd waren naar het kastje ernaast. En zo verging het die muntstukken meerdere keren, van het éne kastje naar het andere. Tot ze op een dag in geen enkele lade en in geen enkele kast te vinden waren. Ben ik te streng geweest? Ik heb hem toen de deur gewezen. Ach Harris, waarom heb ik dat niet anders aangepakt?

                Kort daarop liep ik hem bij de Libanees opnieuw tegen het lijf. Hij had nog steeds maagklachten. Niet elke dag, maar net dié dag. Dus gingen opnieuw het wattenbrood en het groene flesje medicijn over de toonbank. Hij vertelde dat hij nu in het hospitaal werkte, waar hij de gangen dweilde. En als hij onder het weekend naar zijn dorp trok, verdiende hij daar ook nog een cent. Hij genas er namelijk de zieken. Want in het hospitaal 'vond' hij geregeld spuiten en kleine, ronde flacons medicijn. En hij had goed toegekeken hoe zo een spuitje werd toegediend, zodat hij dat feilloos kon nadoen. Harris, a jack of all trades.

               

Harris Mopulu, wat is er van jou geworden? Heb je die verschrikkelijke burgeroorlog overleefd, die jouw land gegeseld heeft? Heb je ook zelf de wapens opgenomen? Of ben je er voor gevlucht, het regenwoud in, waar zovelen niet meer durfden uitkomen en bladeren van de bomen aten, omdat er niets anders, niets anders, absoluut niets anders te vinden was? Harris, wáár in godsnaam verwijl je nu? En wat richt je daar uit?

                And by the way, Harris, hoe oud ben je intussen geworden?