1 post
  • images/deelname/Cursiefje.jpg
    Bij een cursiefje verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon, relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 
    Maximaal 750 woorden.
    Klik op SCHRIJFACTIVITEITEN (tabs hieronder) voor alle mogelijkheden!
    535 gepubliceerde inzendingen
  • Tekst opsturen:
    Ook jouw artikel is welkom! Inzenden van een verhaal/gedicht is mogelijk door eerst in te loggen. Registreren is gratis! Alleen door eerst in te loggen en op de knop hieronder te klikken kom je op een pagina waar je de schrijfactiviteit kunt selecteren waar je aan mee wilt doen. Op die pagina kun je ook de titel en tekst voor je artikel toevoegen. Lees vooraf de voorwaarden. Let op: Na inzending is wijziging van je tekst niet meer mogelijk (m.u.v. Plusleden)
    Je artikel is, na inzending, vrijwel direct te zien in de betreffende schrijfactiviteit en bij je profiel. We publiceren een artikel minimaal een jaar (plusleden langer!), daarna verwijderen we het artikel en de commentaren, etc. automatisch.
  • De publicatievoorwaarden
    • Inzendingen dienen te voldoen aan de voorwaarden zoals aangegeven bij de betreffende schrijfactiviteit, Nederlandstalig en van voldoende kwaliteit (grammaticaal en inhoudelijk) te zijn. We accepteren geen afbeeldingen van een tekst, maar alleen de daadwerkelijke tekst!
    • Agressieve, onwettelijke, lasterlijke, racistische, misleidende of anderszins ongepaste of irrelevante bijdragen, naar interpretatie van de redactie, zijn niet toegestaan. De redactie behoudt zich het recht voor om inzendingen, zonder opgave van redenen, niet te publiceren, resp. te verwijderen.
    • De auteursrechten van een inzending blijven te allen tijde bij de inzender. Schrijverspunt brengt geen wijzigingen aan in de tekst.
    • Inzenders mogen geen door rechten beschermde teksten of afbeeldingen plaatsen.
    • Het plaatsen van persoonlijke informatie zonder toestemming van de redactie (zoals e-mailadressen, website en/of telefoonnummers) is niet toegestaan evenals teksten, advertenties en links van promotionele dan wel commerciële aard.
    • De redactie is niet aansprakelijk voor de gevolgen, juridisch of in andere zin, van de activiteiten van leden op Schrijverspunt, noch in Nederland, noch daarbuiten. De inzender blijft als enige verantwoordelijk en aansprakelijk voor de inhoud van zijn/haar bericht(en).
    • Bij inzending hanteert Schrijverspunt de actuele privacyregels. Onze privacyverklaring is onderaan op elke pagina te vinden.
    • We publiceren een inzending in principe een jaar lang op onze website. Voor plusleden is die periode langer.
    • Door het insturen van je schrijfactiviteit stem je in met deze voorwaarden.

     

Publicatie: 27-02-2021

Hits: 176

Als een auteur geen behoefte heeft aan feedback verschijnt er geen mogelijkheid voor reacties.

Handel en wandel

Aangepast: 27-02-2021

Wie zegt dat hij nooit bang is of zal zijn, liegt.

Sommige mensen schamen zich om iemand te vertellen dat ze een paniekaanval hadden, uit angst om gek gevonden te worden. Dat stadium ben ik voorbij en langs dat station ben ik gepasseerd. Iedereen die mij een beetje kent, heeft al lang het vermoeden, het gevoel of de wetenschap dat ik in geringe of (on)redelijk hoge mate mesjogge ben, dus waarom zou ik me daarover nog druk maken?

Ik ben bang dat ik vaak bang ben. Zonder dat ik in gevaar ben. Ja, ik heb angstaanvallen. Grote wereldoorlogen worden er in mijn brein niet uitgevochten, maar er is wel voortdurend sprake van een terreurdreiging, kleine onlusten en ontploffinkjes, schampschoten en gevaarlijke of onschadelijke manoeuvres. Dwanghandelingen en -gedachten zijn talrijk aanwezig. Zo rijm ik af en toe als ik in paniek ben en krijg ik vrij frequent bevelen van de hersenhoofdman, de verstandsveldheer, de geestesgezagvoerder, de breinkapitein of hoe je hem ook wilt noemen. Hij geeft me orders om dit of dat te doen op een manier die dikwijls afwijkt van de traditionele of van wat ik gewend ben. Aangezien ik buitengewoon veel belang hecht aan regelmaat en routine, kom ik wegens muiterij of rebellie ten opzichte van de bevelhebber van de bovenkamer constant in conflict. Hij wil de grenzen verleggen, het rijk uitbreiden en veroveringssuccessen boeken, ik wil rust en vrede. Toch voel ik soms dat ik mezelf ook een beetje moet blijven uitdagen, zo niet verzand ik in mijn autisme, al zorgt die optie tegelijk voor negatieve spanning. Alsof ik verloren loop en elk moment kan wegzakken in drijfzand. Een duurzame vredesoplossing is onvindbaar. Prediken in de woestijn. In mijn hoofd is het altijd een beetje oorlog. In de verte een piramide. Ga kijken. Misschien vind je er wel een mummie die even ingewikkeld is als ik.

Het station dat ik al voorbij was, zoals ik daarstraks aangaf, passeerde ik gisteren voor de elfendertigste keer. Al wandelend. Ik heb een vast traject, waarvan ik dus zo nu en dan afwijk, afhankelijk van wie de innerlijke strijd in mijn hoofd wint. Meestal kruis ik de overweg. Telkens is er de vrees dat net op dat moment het belsignaal zal weerklinken, dat de slagbomen meteen zullen sluiten en dat ik met mijn schoen gekneld raak tussen de treinsporen. Altijd opnieuw. Regelmatig zet ik mijn rechtervoet parallel met het spoor en pas ik er mijn voet voorzichtig in, om mezelf ervan te vergewissen dat de kans dat ik ooit vast kom te zitten vrijwel onbestaande is. De angst blijft. De verwonderde blikken van toevallige toeschouwers ook.

Regelrechte paniekaanvallen zijn gereserveerd voor ’s nachts. Gelukkig zijn ze zeldzaam. Mijn ademhaling begint te versnellen, mijn hart marcheert minstens even snel mee, zweetdruppels parelen op mijn hoofd en plots word ik koud, er rollen rillingen over mijn ruggengraat en er dreigt een gevoel van verstikking dat op niet onlogische wijze versterkt wordt door het feit dat ik tegelijkertijd in mijn hoofdkussen bijt. Ik paniekrijmde daarnet, omdat ik me al schrijvend te veel inleef. ‘Dan is er niks meer!’ roept iemand op zulke momenten telkens loeihard in mijn oor. Soms gil ik mee. Lang duurt het nooit, maar achteraf ben ik doodop. Een verschrikkelijke woordkeuze. Afgepeigerd is veel beter. Uitgeput. Met oorsuizingen. Vermoedelijk van de stress, niet van de ingebeelde roeper. The Grim Roeper, noem ik hem smalend, naar analogie met The Grim Reaper, zijnde Pietje de Dood of Magere Hein. De dood heeft vele namen.

Zelf heb ik drie voornamen, evenveel als pedalen in mijn auto. Zowel Danny, Mario als Jos schieten samen weleens in paniek als we aan een verkeerslicht staan te wachten en ik heel even helemaal niet meer weet welke pedaal welke functie heeft. Heel even maar. De neiging om uit te stappen en hard weg te rennen heb ik tot nu toe steeds feilloos weten te onderdrukken.

Ziezo. Mijn angsten voor hoogtes, laagtes, water, droogte, donder, bliksem, drukte, bijna alle diersoorten, halfvolle bierglazen, halflege bierglazen, elektriciteit, braken, armoede, rectale aandoeningen, telefoontoestellen, drilboren en vele andere pak ik nu even niet aan. Behandel ik later misschien, als jij mij heel zacht behandelt. Afgehandeld.

 

 

Ook jouw mening is hier welkom!

Reacties:

27.02.21
Feedback:
Misschien eens een cursus yoga volgen, Danny?
Show more
  • Danny Vandenberk 27.02.21
    De tekst is een weergave van wat er zich in het hoofd van iemand met autisme afspeelt, Lieven. Zowel van mensen die dit dagelijks ervaren of er zijdelings mee te maken hebben, alsook van neurotypers, krijg ik hiervoor erkenning. Smalend suggereren dat een cursus yoga de oplossing is voor iemand met autisme valt bij mij allerminst in goede aarde.
    • Danny Vandenberk 12.03.21
      @lieven vandekerckhove Excuses aanvaard, Lieven. Het kwam inderdaad verkeerd over. Ik "vecht" al vrij lang voor meer begrip omtrent autisme en heb in die strijd al meermaals moeten opboksen tegen onbegrip en vooroordelen.
    • lieven vandekerckhove 11.03.21
      Ik schrik van je reactie, Danny. Wat ik schreef, is helemáál niet smalend bedoeld! Integendeel, ik suggereerde om een cursus yoga te volgen omdat ik ervan overtuigd ben dat yoga precies datgene brengt wat je zoekt: rust in je hoofd. Mocht die boodschap verkeerd zijn overgekomen, dan verontschuldig ik me daarvoor heel oprecht. De bedoeling was juist het tegenovergestelde.
    • Danny Vandenberk 27.02.21
      @Ingrid Dank je wel, Ingrid. :-)
    • Ingrid Karsten 27.02.21
      nee dat is ook geen oplossing! Ik bewonder je tekst Danny en vind dat je het duidelijk neerzet. Ik heb ook paniekaanvallen op straat en heb het er al verschillende keren over gehad. Ik vind het knap dat jij dat ook doet al weet ik niet wie het betreft. Sterkte!

Meer van deze auteur:

Titel:Hits:Waardering:Link:
OVER VALLEN, OPSTAAN EN EEN UITGEREKT BESTAAN
574
Lezen?
Ei
546
Lezen?
BLIJVEN DRIJVEN
422
Lezen?