SCHRIJFACTIVITEIT: CURSIEFJE

Bij een cursiefje verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon. Maximaal 750 woorden.

Klik voor alle schrijfactiviteiten in het menu op SCHRIJFACTIVITEITEN.

Gedoodverfd

Publicatie: | Danny Vandenberk

Het gebeurde in de tijd dat werklieden plots werklui werden genoemd. Soms denk ik dat ik daar persoonlijk voor gezorgd heb. Op een zomerse maandag begon ik aan mijn allereerste vakantiejob. Ten gevolge van nachtelijke pesterijen door muggen was ik niet helemaal uitgeslapen, maar zoals altijd wel uitgerust met twee linkerhanden en een totaal gebrek aan technisch inzicht. De omstandigheden zaten voor het overige nochtans mee. Mijn oudere broer was mijn enige collega en mijn nonkel de werkgever. In zijn loods stond een grote marktwagen die herschilderd moest worden. Terwijl ik wat dagdromend rondkeek en aan mijn muggenbeten stond te krabben, legde mijn nonkel, soms ongewild rijmend zoals ik, in geuren, doch vooral in kleuren uit wat er diende te gebeuren. Mijn broer was een en al oor en ik de oorzaak van de eerste patronale vloek van de dag, omdat ik per ongeluk tegen een halfvolle pot verf liep die even later eerder halfleeg bleek. ‘Verdomme, mijn grondverf!’ riep onze baas terwijl hij naar de gutsende pot spurtte. ‘Oh,’ zei ik rustig, ‘het is grondverf. Een geluk bij een ongeluk.’ Mijn nonkel zuchtte diep, fluisterde iets sarcastisch over succes in de richting van mijn broer en zei daarna dat hij een uurtje of anderhalf ging winkelen.

‘Ik stel voor dat jij vooral niet in de weg loopt en alleen doet wat ik je vraag,’ snauwde mijn broer terwijl hij met wat materiaal op de ladder klom die ik vrijblijvend vasthield. Verder voelde ik me het veiligst bij wat ik het best deed: weinig werken en veel babbelen. ‘Historisch wordt dit!’ riep ik samenvattend na een tijdje. ‘Als we later oud zijn, zullen we stilstaan bij het feit dat we in een ver verleden het leven van een verver leden!’ Ik lachte luid en stak beide vuisten in de lucht. Wat een woordspeling! Mijn broer, die ondertussen de bovenkant aan het schilderen was, antwoordde: ‘Historisch? Hysterisch word ik nog ooit van jou, lullende luiwammes! En zwijg nu even, anders kom ik eens naar beneden om je gezicht paars te schilderen en je daarna persoonlijk de nek om te draaien.’ Ik draaide me desondanks naar hem toe en zei: ‘Doe maar, dan ben ik de gedoodverfde kandidaat om postuum verkozen te worden tot werknemer van het jaar.’

Mijn nonkel, die al enkele minuten vanop een klein afstandje stond mee te volgen, grinnikte luid. ‘De kans dat jij je ooit doodwerkt of een prijs wint, lijkt me alvast onbestaande. Zie je die radio daar in de hoek? Hij is net zoals jij. Hij werkt niet en hij heeft ook nooit gewerkt. Hij staat daar zomaar wat te staan.’

Een uur geklieder en gepalaver later was het middagpauze en etenstijd. Mijn tante had lekker gekookt en na het dessert, een paar knipoogjes en andere tekens met hoofd en handen (en zelfs een klein schopje onder tafel, als ik mij goed herinner), stelde ze spontaan voor dat ik beter kon helpen met de afwas en met poetsen dan opnieuw naar de loods te gaan. De plaat poetsen mocht ook, hoorde ik mijn nonkel denken.

Uiteindelijk werd het nog een fijne en gemoedelijke middag, met een gezellig koffiekransje en overheerlijke kersenvlaai. Af en toe kwam de poetsvrouw even meebabbelen. Op de achtergrond hoorde ik het rustgevende gezoem van de vaatwasser en de radio speelde zachtjes een bekend liedje van Juul Kabas, al ontsnapt de titel me nu even.

Enthousiast over deze inzending? Deel je enthousiasme op sociale media m.b.v. onderstaande buttons.

Reacties:

Iedere bezoeker kan een reactie geven! Schrijvers stellen je tips en opmerkingen op prijs. Wil je automatisch een bericht ontvangen bij een reactie? Klik op de + boven de reacties.
02.08.22
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Goede vertelling, Danny, maar - met alle respect - hetzelfde verhaal heb je afgelopen zaterdag toch al geplaatst, onder de titel werklui? Alleen in de eerste alinea bespeur ik een piepkleine verandering; hier en daar een zin verplaatst.
Show more
1 van de 1 lezers vond deze review nuttig
  • Danny Vandenberk 02.08.22
    Ja, klopt, Ewald. Ik was een beetje in de war. Ik dacht dat ik het verhaal al eens op een andere site geplaatst had, maar nog niet hier. In de tussentijd wel een paar aanpassingen gedaan, ook dat klopt... Komt misschien ook omdat ik mijn originele titel hier niet kan gebruiken, wegens een limiet qua aantal karakters. Noch "werklui", noch "Gedoodverfd" is de echte titel. Dat wordt "Als arbeidsongeschikt afgeschilderd"... :)
    • Danny Vandenberk 02.08.22
      @Ewald Ja, misschien wel. Op de website waar ik publiceer moet de titel sowieso minimaal 10 letters lang zijn, da's dan weer een belemmering van een andere soort ... :)
    • Ewald Hagedorn 02.08.22
      @Danny Vandenberk Tjonge Danny, jij hebt het niet gemakkelijk. Dan zou ik voor 'Arbeidsongeschikt' gaan. Meer dan tien karakters en het dekt de lading volledig.
    • Danny Vandenberk 02.08.22
      @Ewald Ja, daar heb je een punt. Ik ga "Werklui" nemen in mijn notities, maar op de website waar ik publiceer zit ik weer met een ander euvel. Daar MOET de titel langer zijn dan tien karakters... :-)
    • Ewald Hagedorn 02.08.22
      Werklui vond ik al een goede titel, beter dan je (te) lange titel, waarmee je al te nadrukkelijk op zoek bent naar een grappige woordspeling. Die maak je in het verhaal zelf al voldoende.

Ook gratis meedoen aan een schrijfactiviteit? We publiceren je inzending voor minimaal 12 maanden. Meedoen is mogelijk door in te loggen en dan bovenin de pagina op de rode balk te klikken. Nog geen lid? Aanmelden is gratis.