Voor schrijvers, door schrijvers

Cursiefje

Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon, relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 

189 Hits

Publicatie op:
FILOSOFISCH GELUL

Gister, toen ik mijn straat inliep, passeerde mij een vrouw van een jaar of dertig. Ik kende haar niet.

“Hee hallo,” riep ze uitbundig.

Het eerste waaraan ik dacht was; zou ze een beetje koekie zijn? Doorlopend besefte ik dat er met mij wel iets heel erg mis moet zijn gegaan in mijn leven, als iemand mij groet en ik dan denk dat dat gestoord is.

En nu, een dag later, kom ik haar weer tegen in de wijk waar ik woon. Ze blijkt een nieuwe buurvrouw te zijn die hier is komen wonen. Ik maak een praatje met haar.
“Natuurlijk was het spannend om naar een wat volkse wijk te verhuizen,” antwoordt ze op mijn vraag of ze een beetje kan wennen. “Ik vroeg mij af; ga ik hier wel aansluiting vinden in de buurt, zeg maar.” Ze wijst: “Om wat sneller aansluiting te vinden, heb ik een Scandinavisch bankje voor mijn deur gezet.”
Ik zie een soort van half gelukte IKEA-constructie, waar je met veel fantasie en een fles drank in je mik, misschien een bankje in zou herkennen.

Ze legt verder uit: “Als conversation starter dacht ik: dit is een signaal aan de buurt. Een soort van, dat je ook met jonge academici best een praatje kunt maken, in de tuin, op een bankje. Ik denk dat ik daarmee de totale social dynamic hier op zijn kop heb gezet, zeg maar. Zo had ik bijvoorbeeld een gesprek met een mede wijkbewoner hier verderop. Een soort van volkse man met een licht arrogante uitstraling, die voor zijn deur een sigaretje stond te roken. Wij hadden een fascinerende en tegelijkertijd filosofische conversatie over de tabaksindustrie en de daarmee samenhangende diverse doodsoorzaken. En nu is hij gestopt… Denk ik, zeg maar. Ik heb hem al een soort van tijdje niet meer gezien.”

De vrouw lacht een beetje om haar eigen verhaal. En vertelt dan dat zij manager is bij een gigantische multinational, die voorziet in macro-biologische producten.

Diezelfde avond zie ik haar weer. Op een buurtfeest waar veel wordt gegeten en gedronken. Maar manager bij macro-chaotische producten of niet, ze deinst er niet voor terug om zich volledig te buiten te gaan aan grote stukken halfgaar vlees die ze met gulzige handen in haar mond propt.

Ik bespreek dat later met mijn hoogbegaafde buurman ‘Oom Jort’: “O ja, ik ken die mevrouw. Ik sprak haar een paar dagen geleden toen ik buiten een sigaretje rookte. Ze begon over allerlei enge ziektes, dus nu mijd ik haar maar. Maar om op je verhaal terug te komen; vrouwen zijn multifunctioneel. Dat is evident. Die kunnen dingen die wij mannen niet kunnen. Zoals vlees eten en tegelijkertijd vegetarisch te werk gaan met Scandinavische IKEA-bankjes en dergelijke.”

Hij zei hier nog meer over, maar na een half uur was ik hem kwijt. Meer dan één filosofische lulmomentje per dag kan ik net niet aan. Dus haak ik af. Waarbij ik niet wil zeggen dat ik iets tegen filosofisch gelul heb, want filosofisch gelul is oké zolang er maar een systeem in zit.

Ik vraag mij af of ik ook niet zo’n Scandinavisch bankje voor mijn deur moet zetten… Of zou dat de social dynamic in onze buurt te veel op z’n kop zetten?


Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "FILOSOFISCH GELUL"

13.11.20
Feedback:
Geweldig verhaal, met plezier gelezen!
  • Schrijfkwaliteit
    5.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig