1 post
  • images/deelname/Cursiefje.jpg
    Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon, relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 
    Maximaal 750 woorden.
    528 gepubliceerde inzendingen
  • Ook jouw artikel is welkom! Inzenden van een verhaal/gedicht is mogelijk door eerst in te loggen. Registreren is gratis! Alleen door eerst in te loggen en op de knop hieronder te klikken kom je op een pagina waar je de schrijfactiviteit kunt selecteren waar je aan mee wilt doen. Op die pagina kun je ook de titel en tekst voor je artikel toevoegen. Lees vooraf de voorwaarden. Let op: Na inzending is wijziging van je tekst niet meer mogelijk (m.u.v. Plusleden)
    Je artikel is, na inzending, vrijwel direct te zien in de betreffende schrijfactiviteit en bij je profiel. We publiceren een artikel minimaal een jaar (plusleden langer!), daarna verwijderen we het artikel en de commentaren, etc. automatisch.
  • De publicatievoorwaarden

    • Inzendingen dienen te voldoen aan de voorwaarden zoals aangegeven bij de betreffende schrijfactiviteit, Nederlandstalig en van voldoende kwaliteit (grammaticaal en inhoudelijk) te zijn. We accepteren geen afbeeldingen van een tekst, maar alleen de daadwerkelijke tekst!
    • Agressieve, onwettelijke, lasterlijke, racistische, misleidende of anderszins ongepaste of irrelevante bijdragen, naar interpretatie van de redactie, zijn niet toegestaan. De redactie behoudt zich het recht voor om inzendingen, zonder opgave van redenen, niet te publiceren, resp. te verwijderen.
    • De auteursrechten van een inzending blijven te allen tijde bij de inzender. Schrijverspunt brengt geen wijzigingen aan in de tekst.
    • Inzenders mogen geen door rechten beschermde teksten of afbeeldingen plaatsen.
    • Het plaatsen van persoonlijke informatie zonder toestemming van de redactie (zoals e-mailadressen, website en/of telefoonnummers) is niet toegestaan evenals teksten, advertenties en links van promotionele dan wel commerciële aard.
    • De redactie is niet aansprakelijk voor de gevolgen, juridisch of in andere zin, van de activiteiten van leden op Schrijverspunt, noch in Nederland, noch daarbuiten. De inzender blijft als enige verantwoordelijk en aansprakelijk voor de inhoud van zijn/haar bericht(en).
    • Bij inzending hanteert Schrijverspunt de actuele privacyregels. Onze privacyverklaring is onderaan op elke pagina te vinden.
    • We publiceren een inzending in principe een jaar lang op onze website. Voor plusleden is die periode langer.
    • Door het insturen van je schrijfactiviteit stem je in met deze voorwaarden.

     

ENGEL

Publicatie op: 17-08-20

Danny Vandenberk

Profiel bekijken?

Klik hier!

Als een auteur geen behoefte heeft aan feedback verschijnt er geen mogelijkheid voor reacties.

ENGEL

269 Hits.

Als ik ga slapen, ga ik naar boven natuurlijk. Vergis je niet. Ik lig niet wakker van het paranormale of het bovennatuurlijke. Te zweverig, niet tastbaar genoeg. Mijn vrouw ondervindt, naar eigen zeggen, met mij het tegenovergestelde: te handtastelijk, te hangerig, op het plakkerig-hangerige af, te druk en te scherp. Al noemt ze mij ook wel eens te bot. Tegenstrijdige informatie maakt het leven er niet makkelijker op. Niemand heeft ook ooit gezegd dat het makkelijk zou zijn.

Dat ondervond ik in het verleden vooral op grote samenkomsten, zoals feesten, markten, kermissen, begrafenissen, beurzen, concerten en dat soort toestanden die ik doorgaans met alle mogelijke middelen, uitvluchten en excuses mijd en waaraan ik liever ontsnap, zodat ik weer ontspan. Zo nu en dan is er echter geen ontkomen aan. Sociale verplichtingen. Ze doen iets met me. In de buitenlucht valt het nog enigszins mee. Als het me overkomt, als het gebeurt, dan is het in een zaal. Het begint met concentratiestoornisjes. Door de pluraliteit van geluiden, de kakofonie van geuren en kleuren, het scala aan gesprekken, vooral de lichtjes storende sisklanken, knarsende geluiden van bestek op borden, geklingel, geklangel en geschuif met glazen en tassen bouwt het op. Langzaam. Heel langzaam.

Het begon ooit op een of ander feest tijdens mijn jonge puberteit, lang geleden. Het was winter. In de feestzaal was het lekker warm, buiten bitterkoud. Er zat een zat iemand naast me. Hij lalde en lulde er zomaar op los, terwijl ik hem niet eens kende. Ik herinner me nog vaag en vertroebeld dat hij een stuk ouder was dan ik. Misschien zelfs de ouder van een van mijn leeftijdsgenoten op dat moment. Zelf genoot ik niet, integendeel. Ik moest me overconcentreren op wat hij zei, doorheen alle randgeluiden en terzelfder tijd rekening houdend met de onwillekeurige, zwierderige zwengelingen van zijn ladderzatte, lenige en vooral onvermoeibare tong. Hij matte me zo af, dat ik door het venster naar het sneeuwtapijt tuurde. Even later begonnen de engeltjes buiten opnieuw hun kussentjes uit te schudden. De neerdwarrelende sneeuw had iets kalmerends, iets hypnotiserends misschien zelfs.

Ik kan het met de beste wil van de wereld niet verklaren, maar plots leek het alsof ik zachtjes naar boven werd gezogen. Mijn geest verliet mijn lichaam. Ik steeg naar het plafond. Van daaruit zag ik mezelf ja knikken, gespeeld luisteren en geforceerd lachen met de dronkaard. Ik werd een toeschouwer van mezelf. Van iedereen. Mijn lichaam functioneerde op automatische piloot, terwijl het mijn geest was die wegvloog. Een uiterst bevreemdende ervaring. Zelf zou ik het nooit geloven, mocht iemand mij zoiets toevertrouwen. Ik zou denken dat hij te diep in het glas had gekeken of mij voor het lapje wilde houden, weet ik veel. Ik zou denken dat hij net een fles wijn soldaat had gemaakt, zo snel dat ze bijna paracommando gemaakt was, zodat hij paranormale zaken zou fantaseren of ongewild wilde, roze olifantjes zou zien. In ijltempo leeggetutterd, zodat hij begrijpelijkerwijs begon te ijlen en te kwijlen als een klein kind. Maar dit was echt. Ik kan het alleen maar zo precies mogelijk omschrijven.

In mijn verdere leven overkwam het mij wel vaker tijdens groepsgebeurens en sinds een paar jaar ondervind ik regelmatig min of meer hetzelfde, zij het in een veel zachtere vorm, vlak voor ik in slaap val en vlak nadat ik wakker word.

Als schrijver leveren die momenten mij vooral inspiratie op. Af en toe heb ik de indruk dat ik niet echt leef, maar dat ik als een soort engel vanop een afstandje toekijk en beschrijf. Als een toeschouwer, een commentator, hoog in de tribune. Alsof het mijn missie is, al zou het best kunnen dat ik dat mis zie.

Ook jouw mening is hier welkom!

Reacties:

19.08.20
Feedback:
Mooi beschreven!
  • Waardering
    80%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Meer van deze auteur:

Titel:Hits:Waardering:Link:
OVER VALLEN, OPSTAAN EN EEN UITGEREKT BESTAAN
547
Lezen?
Ei
464
Lezen?
DE BOEIENDE BIB VAN RONKEND REUTELGEM
372
Lezen?