Voor schrijvers, door schrijvers

Cursiefje

Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon en  relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 
Aantal gepubliceerde inzendingen: 210
Klik op de profielnaam of -afbeelding van de schrijver voor meer informatie en een overzicht van zijn/haar schrijfactiviteiten.

Dorst

| Frans Goossens

Een ochtendwandeling door Haarlem heeft mij dorstig gemaakt. Aan de bar van het café is nog één kruk vrij. Voor het middaguur gebruik ik in principe geen alcohol en bestel een frisdrankje. Naast mij staart een man naar een leeg kelkje. Op mijn “goedemorgen”, werpt hij een blik op mijn glaasje prik en schudt zijn hoofd.
“Heb ik ook een tijdje geprobeerd, maar mijn maag kan er niet tegen,” bekent de man.
Ter ondersteuning van deze ontboezeming boert hij binnensmonds om vervolgens de oprisping met een zucht vrij te laten.
“Mijn vrouw vindt dat ik te veel drink. Om haar ter wille te zijn en ons huwelijk wat op te krikken, ben ik een tijdje gestopt en gewacht op ontwenningsverschijnselen. Hartkloppingen, zweten, bevende handen. En, wat denkt u? Niets, helemaal niets! Ik heb al jaren last van een onregelmatige hartslag, zweten doe ik altijd en van beven is geen sprake.”
Demonstratief strekt hij de armen en kijkt triomfantelijk naar twee bewegingloze handen.
“Wat is dan het nut van droog staan?”
Ik haal de schouders op.
“Maar om thuis de vrede te bewaren heb ik uitwegen gevonden. Als ik de boodschappen doe en twee keer per week stofzuig, mag ik ‘s avonds één borreltje drinken. Van het statiegeld, dat ik apart incasseer bij een andere kassa, laat ik hier iedere dag een pikketanissie naar binnen glijden. In de schuur heb ik een fles klare verborgen en ook op zolder staat er eentje verdekt opgesteld.”
Na zijn biecht vraag ik of hij nog dorst heeft, wijzend naar het lege kelkje. Hij knikt, kijkt op zijn horloge en slaat het jonkie in één teug achterover.
“Maar ik moet nu gaan, anders wordt de vrouw achterdochtig. Ik ga straks nog wat knutselen in de schuur en daarna de zolder opruimen.”
Met een knipoog en een klopje op mijn schouder neemt hij afscheid. In de verte slaat een kerkklok 12 uur. Gelukkig maar.

Dit artikel delen?

Graag je mening (waardering en/of commentaar) over deze inzending.
Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

Je waardering voor een artikel

Hits: 936

4.65

(De gemiddelde waardering is 4.6 door 5 stem(-men)

Reacties   

# RE: DorstLieven Vandekerckhove 18-08-2019 09:48
Zeer mooi!

Login of registreer (gratis) om een reactie te plaatsen

Tags: Cursiefje
Misschien wil je de volgende inzending ook wel lezen...

Corona: 1,5m.

Geschreven door Eelco Visser. Geplaatst in Coronavirus.
7.25 u. Ik hoef vandaag niet te werken en draai mij nog even lekker om. Nog even bijkomen en genieten van deze prettige bijkomstigheid van de coronaperikelen. Mijn vrouw is...
Actuele Top 3 van deze rubriek

ZEN

22, mrt, 2020 Diane Thone

In haar blauwbebloemde kleed

30, apr, 2020 Lieven Vandekerckhove

Eerst even de wereld redden

23, apr, 2020 Vera Bijma
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering (1-5 sterren) te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!