1 post
  • images/deelname/Cursiefje.jpg
    Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon, relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 
    Maximaal 750 woorden.
    530 gepubliceerde inzendingen
  • Ook jouw artikel is welkom! Inzenden van een verhaal/gedicht is mogelijk door eerst in te loggen. Registreren is gratis! Alleen door eerst in te loggen en op de knop hieronder te klikken kom je op een pagina waar je de schrijfactiviteit kunt selecteren waar je aan mee wilt doen. Op die pagina kun je ook de titel en tekst voor je artikel toevoegen. Lees vooraf de voorwaarden. Let op: Na inzending is wijziging van je tekst niet meer mogelijk (m.u.v. Plusleden)
    Je artikel is, na inzending, vrijwel direct te zien in de betreffende schrijfactiviteit en bij je profiel. We publiceren een artikel minimaal een jaar (plusleden langer!), daarna verwijderen we het artikel en de commentaren, etc. automatisch.
  • De publicatievoorwaarden

    • Inzendingen dienen te voldoen aan de voorwaarden zoals aangegeven bij de betreffende schrijfactiviteit, Nederlandstalig en van voldoende kwaliteit (grammaticaal en inhoudelijk) te zijn. We accepteren geen afbeeldingen van een tekst, maar alleen de daadwerkelijke tekst!
    • Agressieve, onwettelijke, lasterlijke, racistische, misleidende of anderszins ongepaste of irrelevante bijdragen, naar interpretatie van de redactie, zijn niet toegestaan. De redactie behoudt zich het recht voor om inzendingen, zonder opgave van redenen, niet te publiceren, resp. te verwijderen.
    • De auteursrechten van een inzending blijven te allen tijde bij de inzender. Schrijverspunt brengt geen wijzigingen aan in de tekst.
    • Inzenders mogen geen door rechten beschermde teksten of afbeeldingen plaatsen.
    • Het plaatsen van persoonlijke informatie zonder toestemming van de redactie (zoals e-mailadressen, website en/of telefoonnummers) is niet toegestaan evenals teksten, advertenties en links van promotionele dan wel commerciële aard.
    • De redactie is niet aansprakelijk voor de gevolgen, juridisch of in andere zin, van de activiteiten van leden op Schrijverspunt, noch in Nederland, noch daarbuiten. De inzender blijft als enige verantwoordelijk en aansprakelijk voor de inhoud van zijn/haar bericht(en).
    • Bij inzending hanteert Schrijverspunt de actuele privacyregels. Onze privacyverklaring is onderaan op elke pagina te vinden.
    • We publiceren een inzending in principe een jaar lang op onze website. Voor plusleden is die periode langer.
    • Door het insturen van je schrijfactiviteit stem je in met deze voorwaarden.

     

Publicatie: 24-01-2021

Hits: 227

Als een auteur geen behoefte heeft aan feedback verschijnt er geen mogelijkheid voor reacties.

De wet

Aangepast: 24-01-2021

‚Je buurman is ook niet bepaald de vriendelijkste mens uit de straat‘, klaagde Lien, terwijl ze geërgerd met de ogen rolde. Ze legde het materiaal dat ze had meegebracht om mij de dagelijkse postoperatieve zorg toe te dienen op tafel, en keek me een beetje onzeker aan, peilend hoe ik zelf mijn buurman inschatte. Ik vermoedde meteen wel wat haar op de lever lag, maar liet dat vooralsnog niet merken.

            Het was zondag, en met een succesrijke zondagsmarkt op een kattensprong van mijn woning is het bijzonder moeilijk om dichtbij een parkeerplaats te vinden. Dus had de thuisverpleegster haar wagentje maar op de stoep geplaatst, waar die wat breder was aangelegd voor het reglementair stallen van fietsen.  Dat was wel niet vlak vóór de garagepoort van mijn buurman, maar wel nog vóór diens huis, waartegen de garage aansluit. En daar moest herrie van komen. Reeds jaren verkettert de man de bezoekers van het nabijgelegen jongerencafé, die bij gebrek aan voldoende vaste stalplaatsen steevast de fietsenrij breed over de stoep laten uitdijen. Zelden wordt al eens een fiets tegen de gevel geplaatst, de stoep is er breed genoeg, zodat voetgangers nog altijd ongehinderd hun weg kunnen vervolgen. Maar ook al staan de fietsen op afstand van de muur  netjes naast elkaar geplaatst, het beeld van die resem jaagt mijn buurman iedere keer weer de gordijnen in. Soms sleept hij enkele fietsen meters verder, soms gaat hij er zelfs een aantal aan de overkant van de straat plaatsen tegenover een leegstaand gebouw. Ooit heeft hij eens met een aantal willekeurig afgenomen snelbinders meerdere fietsen tussen de spaken aan elkaar vastgebonden.  ‘Ze zijn godverdomme te lui om de straat over te steken. Daar woont niemand, daar stoort het toch geen mens?!’

                ‘Ik had wel gezien dat hij mij op zijn dorpel gadesloeg terwijl ik parkeerde,’ zei Lien, ‘maar aan zo een tirade had ik mij nu toch niet verwacht’. Ze hoefde niet verder te vertellen, ik wist hoe driftig  het er kan aan toegaan als mijn buurman wegens de ‘hinder’ vóór zijn deur uit zijn sloffen schiet.

                ‘Hoe onverdraagzaam sommige mensen toch zijn,’ ging Lien misnoegd verder, ‘hij ziet toch dat ik hier voor een verzorging moet zijn! Je maakt soms wat mee vóór je kan aanbellen bij je patiënten.’ Ze vertelde dat ze kort geleden voor de vierde maal op dezelfde dag was langsgegaan bij een patiënt die stervende was. Omdat ze telkens maar voor eventjes binnenwipte om poolshoogte te nemen, had ze verzuimd een parkeerticket te nemen. Toen ze na het korte bezoek weer buitenkwam, vond ze achter de ruitenwisser het bekende papiertje. Enkele wagens verder zag ze de ijverige parkeerwachter die haar op de bon gezet had. Gegriefd liep ze achter hem aan, en expliqueerde ter verontschuldiging dat ze zich voor de vierde maal de moeite getroost had om daar een stervende patiënt te bezoeken. Daar had de man evenwel geen oren naar. Zonder haar aan te kijken had hij geantwoord: ‘Dat is míjn probleem niet.’

                ‘Wel,’ had Lien toen geantwoord, ‘dan hoop ik maar dat u ooit op de thuisverpleging beroep zal moeten doen, en er dan toevallig vóór uw woning geen parkeerplaats vrij zal zijn.‘ Maar hij zoemde al in op de nummerplaat van de volgende foutparkeerder. De wet is de wet, toch?   

Ook jouw mening is hier welkom!

Reacties:

26.01.21
Feedback:
Erg goed geschreven. Ik heb genoten ,Lieven
  • Waardering
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
24.01.21
Feedback:
Iets meer aandacht en medeleven voor de ander zou velen niet misstaan. Goed geschreven, Lieven.
  • Waardering
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
24.01.21
Feedback:
Tja, de wet... Mooi verhaal.
  • Waardering
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Meer van deze auteur:

Titel:Hits:Waardering:Link:
Column
Cursiefjes
1560
Lezen?
'Dag van...'
1350
Lezen?
Harris Mopulu
1042
Lezen?