1 post
  • images/deelname/Cursiefje.jpg
    Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon, relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 
    Maximaal 750 woorden.
    528 gepubliceerde inzendingen
  • Ook jouw artikel is welkom! Inzenden van een verhaal/gedicht is mogelijk door eerst in te loggen. Registreren is gratis! Alleen door eerst in te loggen en op de knop hieronder te klikken kom je op een pagina waar je de schrijfactiviteit kunt selecteren waar je aan mee wilt doen. Op die pagina kun je ook de titel en tekst voor je artikel toevoegen. Lees vooraf de voorwaarden. Let op: Na inzending is wijziging van je tekst niet meer mogelijk (m.u.v. Plusleden)
    Je artikel is, na inzending, vrijwel direct te zien in de betreffende schrijfactiviteit en bij je profiel. We publiceren een artikel minimaal een jaar (plusleden langer!), daarna verwijderen we het artikel en de commentaren, etc. automatisch.
  • De publicatievoorwaarden

    • Inzendingen dienen te voldoen aan de voorwaarden zoals aangegeven bij de betreffende schrijfactiviteit, Nederlandstalig en van voldoende kwaliteit (grammaticaal en inhoudelijk) te zijn. We accepteren geen afbeeldingen van een tekst, maar alleen de daadwerkelijke tekst!
    • Agressieve, onwettelijke, lasterlijke, racistische, misleidende of anderszins ongepaste of irrelevante bijdragen, naar interpretatie van de redactie, zijn niet toegestaan. De redactie behoudt zich het recht voor om inzendingen, zonder opgave van redenen, niet te publiceren, resp. te verwijderen.
    • De auteursrechten van een inzending blijven te allen tijde bij de inzender. Schrijverspunt brengt geen wijzigingen aan in de tekst.
    • Inzenders mogen geen door rechten beschermde teksten of afbeeldingen plaatsen.
    • Het plaatsen van persoonlijke informatie zonder toestemming van de redactie (zoals e-mailadressen, website en/of telefoonnummers) is niet toegestaan evenals teksten, advertenties en links van promotionele dan wel commerciële aard.
    • De redactie is niet aansprakelijk voor de gevolgen, juridisch of in andere zin, van de activiteiten van leden op Schrijverspunt, noch in Nederland, noch daarbuiten. De inzender blijft als enige verantwoordelijk en aansprakelijk voor de inhoud van zijn/haar bericht(en).
    • Bij inzending hanteert Schrijverspunt de actuele privacyregels. Onze privacyverklaring is onderaan op elke pagina te vinden.
    • We publiceren een inzending in principe een jaar lang op onze website. Voor plusleden is die periode langer.
    • Door het insturen van je schrijfactiviteit stem je in met deze voorwaarden.

     

De verleiding was te groot

Publicatie op: 11-01-21

Jan Boxem

Profiel bekijken?

Klik hier!

Als een auteur geen behoefte heeft aan feedback verschijnt er geen mogelijkheid voor reacties.

De verleiding was te groot

221 Hits.
Uit: waargebeurde verhalen
De verleiding was te groot
“Volgens mij is hij doorgereden,” zei Menno Valentijn. Maar hij vergiste zich behoorlijk.
Het was op een mooie woensdagmiddag dat we in de Trompstraat te Meppel heerlijk aan het voetballen waren. Ik was even Abe Lenstra. Snel en behendig passeerde ik de tegenstanders. De reserves hadden de opdracht om uit te kijken naar politieagent Boef, want dan was je de bal kwijt. Voetballen op straat was namelijk verboden. We hadden nog geen vijf minuten gespeeld of Ronnie van de Berg gilde “Boef!!” We stoven alle kanten op. Zelf wist ik, samen met Menno, Nico en de bal, richting de Wold Aa te ontkomen. Achter de struiken probeerden we Boef te ontwaren. “Volgens mij is hij doorgereden,” fluisterde Menno. Maar hij vergiste zich behoorlijk. “Komen jullie onmiddellijk hier” bulderde de zware stem van agent Boef achter ons. Verstijft van schrik zagen we de politieagent op zijn fiets op ons afstuiven. “Lever die bal maar in. Jullie leren het blijkbaar ook nooit” Er zat niets anders op. Terwijl hij triomfantelijk wegreed, met de bal in zijn fietstas, riep hij ons nog achterna:
”Morgen mag je de bal op het bureau weer komen ophalen.” Uit het veld geslagen, bleven we hem nakijken.
De volgende dag stonden Menno, Nico en ik in de Hagenstraat op de stoep van het politiebureau. “Waarmee kan ik de heren van dienst zijn vroeg een vriendelijke agent achter de balie. “We,” stotterde ik, “we komen onze bal weer ophalen. Agent Boef heeft die gisteren mee genomen.” “Komen jullie dan maar even achter de balie.” Daar zagen we een bak vol ballen. Die van ons lag vooraan, maar ernaast lag wel een heel mooie leren bal. Nico en ik keken elkaar even aan en Nico gaf een knipoog. “Die mooie bruine leren is van ons,” zei ik voordat ik er erg in had. Stil reden we, met de mooie leren bal onder de arm, terug naar huis.
Maar met de nieuwe leren bal heb ik nooit goed kunnen voetballen.Trompstraat
Ook jouw mening is hier welkom!

Reacties:

12.01.21
Feedback:
Aardig verhaaltje, maar ook niet meer. Ik heb een iets ander beeld bij een cursiefje.
  • Waardering
    60%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Meer van deze auteur:

Titel:Hits:Waardering:Link:
“Zal die jongen op de foto nu ook een kale kop hebben?
561
Lezen?
Billenkoek
552
Lezen?
“Meneer, wat doet u hier?”
547
Lezen?