Voor schrijvers, door schrijvers
De steenmarter is een opportunistisch roofdier

Cursiefje

Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon en  relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 
Aantal gepubliceerde inzendingen: 378

De steenmarter is een opportunistisch roofdier

Soms kom je wel eens een vrouw tegen waarvan je denkt: tjonge, die zou ik wel eens willen verkrachten, zij het niet tegen haar wil. Zelfs onder mannen komt het nogal vreemd over als je zoiets ook daadwerkelijk zou zeggen. Persoonlijk zou ik ook nooit overgaan tot fysieke verkrachting, omdat ik tegen elke vorm van geweld ben, ook seksueel, maar in een geile bui zou ik het in mijn hoofd wel durven denken. Luidop zou ik eerder iets zeggen in de trant van: ‘Tjonge, op haar zou ik wel eens heimelijk het Heimlichmanoeuvre willen toepassen, liefst op onstuimige wijze.’ In feite zeg je dan hetzelfde, namelijk dat je de dame in kwestie best wel eens achterwaarts of desnoods op een andere manier zou willen penetreren of toch minstens stevig en uitvoerig betasten of bezwaffelen, maar je zegt het op een omfloerste, zelfs ludieke wijze. Dat is een kunst.

Zo zeg ik de meest gruwelijke dingen in mezelf. Ons klein geheimpje. Ik kan me niet voorstellen dat andere mannen daar nooit eens last van zouden hebben. Het is geen fabeltje dat wij mannetjesdieren bijvoorbeeld iets meer mentaal beschäftigt zijn met seks. Anderzijds kan ik het me ook niet inbeelden dat er geen vrouwen bestaan die nooit eens in zichzelf zeggen: ‘Man, ik voel me topfit en zo wellustig als de wilde zeug van boer Teun. Ik zou me graag zo vlug mogelijk eens brutaal laten nemen door minstens zes fors geschapen bosnegers.’ Slecht voorbeeld misschien, omdat vrouwen zichzelf doorgaans niet vergelijken met een varken, maar je begrijpt het principe.

Een synoniem van verkrachten is overigens violeren. Dat klinkt ineens veel minder erg. Alhoewel, het doet me denken aan het machtsmisbruik van een muziekleraar die vioollessen geeft aan een onschuldig meisje met vlechtjes (niet toevallig ‘pigtails’ in het Engels) en haar langs achter betast terwijl ze blijft doorspelen op haar viool omdat haar dat zo opgedragen werd, volgzaam en vooral onderdanig als ze is. Bang ook, want ze speelt plots helemaal niet meer zo zuiver. Misschien ook gewoon wat afgeleid of in het beste geval zelfs opgewonden. Misschien is het niet eens tegen haar zin. Misschien heeft ze de muziekleraar wel uitgedaagd, met haar korte geruite rokje en haar diep uitgesneden bloesje en haar kanten behaatje dat af en toe zichtbaar wordt als je vanuit een hogere positie over haar hangt om haar de juiste houding aan te leren. De muziekleraar wilde haar gewoon helpen om een prima violiste te worden, maar zij vond het blijkbaar belangrijker om de brave man het hoofd op hol te brengen. De slet.

Ziezo. Nu heb ik tenminste jullie aandacht, want dat heb ik wel al gemerkt: als je seksueel getinte, pikante of vunzige dingen zegt of schrijft, ben je een vieze vuile vetzak, maar tegelijkertijd wordt er vrolijk verder gelezen of geluisterd. Als ik al een gave heb, dan is het dat ik soms dingen zeg of schrijf die anderen vaak alleen durven te denken of zelfs dat niet. Niks om fier op te zijn uiteindelijk, al spreek ik wel van een gave, maar dat komt enkel en alleen omdat ik van mezelf niet direct echte talenten kan opsommen. Als je klein wil beginnen, moet je een poesje een poesje durven noemen. Later kan je dan doorgroeien naar een kat een kat.

Bij mij gebeurt zulks dus over het algemeen automatisch. Op papier vooral, omdat mijn vingers vlugger zijn dan mijn verstand. We spreken dan niet over een klein verschil, maar eerder een straatlengte. Geen binnenwegje of een pietepeuterig steegje, maar een ellendig lange boulevard. Sporadisch vertoon ik grensoverschrijvend gedrag. Het is sterker dan mezelf. Ik geef gewoon gedachten weer. Open en eerlijk. Als je de term ‘verkrachting’ heel letterlijk gaat nemen en dus iemand tegen haar of zijn wil penetreert, ben je een crimineel en pleeg je een zwaar seksueel misdrijf, laat dat duidelijk zijn. Eventueel had ik huichelachtig kunnen schrijven: ‘Soms kom je wel eens een vrouw tegen waarvan je denkt: tjonge, misschien zou ik haar eens kunnen vragen om samen iets te gaan drinken. Bij een volgende date zouden we dan naar een gezellig restaurantje kunnen gaan. Uitvinden of we leuk kunnen babbelen, mekaar steeds beter leren kennen en daarna nog fijn allerlei leuke dingen doen. Als de vriendschap dan gestaag evolueert richting liefde, wel dan kunnen we eventueel op een vrouwvriendelijke manier seks gaan hebben met elkaar, waarbij ik een allesbehalve zelfzuchtige minnaar zal zijn.’  daar gaat het mij dus in de verste verte niet om! Ik denk gewoon dat de vrouw in kwestie een lekker wijf is, zonder meer. Soms zeg ik dat ook gewoon letterlijk tegen mijn vrouw, omdat ze het wel interessant vindt om te weten welke vrouwen ik als fysiek aantrekkelijk klasseer. Ze kan veel beter hebben dat ik zeg dat ik dat lekker wijf wel eens zou willen verkrachten of over de zetel zou willen sleuren dan dat ik de huichelachtig versie vertel (die niet eens waar is), want ik hou alleen van mijn vrouw. Heel veel zelfs. Dat weet ze en dat mag ze weten. Hopelijk leest ze mee.

Mogelijkerwijs ben ik een slecht mens en een goede schrijver of een goed mens en een slechte schrijver. Misschien wel helemaal goed of slecht. Feit is wel dat ik lezers telkens door mijn gedachtegangen wil gidsen, maar dat velen willens nillens moeten afhaken onderweg. Vaak probeer ik dan wat langzamer te stappen. Lang te blijven stilstaan om toch maar iedereen mee te hebben, maar dat mag ik niet doen, want dan wordt het langdradig voor degenen die wél direct mee zijn en word ik veel te uitleggerig. Zoals nu. Laatst las ik iets over het spel van aantrekken en afstoten in de datingfase of bij een beginnende relatie. Nog voor ik dat helemaal gelezen had, maakte ik daar in mijn hoofd het spel van aftrekken en aanstoten van. Tijdens het liefdesspel zou ik ook gerust durven zeggen: ‘Nu ga ik je keihard neuken. Hopelijk neem je daar geen aanstoot aan.’ Dit leidt weer tot niets. Een road to nowhere, zoals zo vaak met mijn talking head en writing fingers.

Trouwens, een liedje verkracht ik soms wel eens. Meestal onder de douche. Vooral omdat ik niet erg toonvast zing, maar ook omdat ik doorgaans slechts flarden van de songtekst ken. Bijkomend probleem is dat ik in hygiënisch actieve omstandigheden vaak euforisch word, waardoor ik elk lied zing zoals een uitgelaten dronken Ier of Schot, ik wil ervan af zijn. Als ze gezopen hebben zijn sommige Angelsaksen betrekkelijk moeilijk van mekaar te onderscheiden. Spontaan denk ik nu aan Groundskeeper Willie van The Simpsons. Een Schot overigens, terwijl ik initieel aan Ierse uitbundigheid dacht. Zo zie je maar.

Het was zeker niet de bedoeling, maar ik hoop dat ik mijn steentje heb bijgedragen aan een beter begrip tussen mannen en vrouwen en dat ik niet gestenigd zal worden en een natuurlijke dood mag sterven. Liefst pas over een jaartje of veertig.

Dit artikel delen?
Auteur van dit artikel:
© Danny Vandenberk
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 40
Publicatie op .
Tags: Cursiefje

Geef een waardering voor: "De steenmarter is een opportunistisch roofdier"

Geschreven door Danny Vandenberk . Geplaatst in Cursiefje.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Grammatica & Spelling:
Passend in deze rubriek:
16.10.20
Feedback:
Wederom weer heerlijk van je verhaal genoten, seksueel getint of niet.
Grammatica & Spelling:
Goed
Passend in deze rubriek:
Ja
  • Lezenswaardig:
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Danny Vandenberk 17.10.20
    Dank je wel, Annemarie. Zeker aangezien het toch een gedurfd en niet evident te pruimen schrijfsel is (ik spreek uit ervaring), doch zeker niet plat of vulgair bedoeld.

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!