SCHRIJFACTIVITEIT: CURSIEFJE

Bij een cursiefje verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon. Maximaal 750 woorden.

Klik voor alle schrijfactiviteiten in het menu op SCHRIJFACTIVITEITEN.

De foute keuken

Publicatie: | Adriana Vermeire

Ik woon al jaren in een krot. Hoewel,en krot ? Niet helemaal... Ik woon in een stuk huis waarin geen echte keuken is, daar waar oorspronkelijk nooit werd gegeten. Koken en eten deed je op het gelijkvloers. Tot op een winterse dag, twaalf jaar geleden, waarbij ik ‘manu militari’ werd uitgezet. Nooit mag ik nog de moderne grote keuken, het leuke tuinterras en de fijne leefruimtes beneden, betreden.

Koken doe ik nog steeds, maar met de beperkte middelen die ik heb. Koken doe je tenslotte op een vuur. Een gasfornuis op butaan lukt altijd. En aldus geschiedde. Het fornuis komt van de kringwinkel, net zoals de koelkast en de wasmachine...

Gelukkig heb ik wel een ruime, totaal verouderde badkamer waarin ik noodgedwongen het gasfornuis kon installeren. Technisch gezien is mijn badkamer dus de keuken geworden. De potten en pannen liggen in een Ikea-keukenkastje naast het ligbad. De vaat doe ik deels in een stenen afwasbak mét warm water, deels met een vaatwasser. Dat vind ik een hele grote luxe. De vaatwasmachine staat daar waar vroeger een urinoir tegen de muur stond. Dat is handig voor de waterafvoer en leuker om naar te kijken...

Het rooster in de muur dient als ventilatie want er is geen dampkap. Er is wel steeds verluchting omdat het raam al lang niet goed meer sluit. Nu heeft de gasoven het begeven en gebruik ik een elektrisch exemplaar dat ik tijdens de wintersolden heb gekocht. Het is een erg handig ding, zo’n elektrisch oventje. Hij staat keurig op de vaatwasser te pronken en doet vaak ‘ping’.

Grillen, bakken, roosteren en stoven gebeurt zo bijna dagelijks. Ontelbare heerlijke witloofschotels met kaassaus, pizza’s, bananenkoekjes met gehakte peccannoten, gemarineerd wildgebraad, gekruide kippeboutjes en Thaïse zeebaarsschotels sierden mijn tafel tot groot genoegen van mijn 2 inwonende studenten en hun vriendinnen. Koken heb ik van mijn oma geleerd en dat doe ik heel graag.

‘In der Beschränkung, zeigt sich der Meister’, is mijn lijfspreuk. Maar deze hopeloze situatie kan zo niet langer meer blijven duren. Er komt misschien wel spoedig verandering en dat is fijn.

Die hoop duurt al meer dan 2 jaar met de start van een dossier bij Stad Gent. Het is een financieringsproject voor eigenaars met weinig middelen. Zoiets vraagt heel veel onderzoek, overleg, administratie, ontelbare vergaderingen, gecompliceerde analyses en talrijke offertes. Na enige tijd werden toch mijn ramen vernieuwd. Enkel glas werd vervangen door hoogrendmentsglas. Ik betaalde het allemaal zelf en ontving een subsidie van de stad. Hoopgevende ingrepen ter verbetering van mijn woonst !

Ondertussen kook ik nog steeds in de afstandse badkamer op een versleten gasfornuis. De kookpotten zijn steeds meer zwartgeblakerd door het roet van de slechte verbranding van het butaangas. Uiteindelijk heb ik het gasfornuis dichtgeklapt en kook ik op een elektrisch campingapparaat van de Aldi.

De kurkvloer is helemaal verkleurd, gevlekt, uitgesleten en aan vervanging toe. De plannen bestaan al, er zijn reeds 2 offertes van aannemers van renovatiewerken die morgen op tafel komen. De coördinator zal alles deskundig komen toelichten. Het plan is om in februari met de werken te starten. Probleem is wel dat ik hier met mijn 2 zonen woon. Waar moeten wij ondertussen naartoe? Hoe zal ik eten maken, waar kan ik mijn lesvoorbereidingen maken?

Ik zal wellicht met mijn strikt noodzakelijke spullen in de slaapkamer moeten hokken. Het lijkt op papier te moeten kunnen lukken allemaal. Mits het huren van een opslagplaats. Toch geloof ik er zelf helemaal niets van. Hoe zal ik die tijd van de renovatiewerken overbruggen? Zal ik dan maar in het sociaal restaurant in de buurt gaan eten? En douchen, dat kan ik toch in de fitness. Hopelijk komt er dan toch uiteindelijk iets comfortabels, praktisch en gerieflijk in de plaats. Een plek die je gewoonweg thuis kan noemen. Gezellig, veilig, warm en welkom vooral !

Enthousiast over deze inzending? Deel je enthousiasme op sociale media m.b.v. onderstaande buttons.

Reacties:

Iedere bezoeker kan een reactie geven! Schrijvers stellen je tips en opmerkingen op prijs. Wil je automatisch een bericht ontvangen bij een reactie? Klik op de + boven de reacties.

Ook gratis meedoen aan een schrijfactiviteit? We publiceren je inzending voor minimaal 12 maanden. Meedoen is mogelijk door in te loggen en dan bovenin de pagina op de rode balk te klikken. Nog geen lid? Aanmelden is gratis.