Voor schrijvers, door schrijvers

Cursiefje

Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon en  relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 
Aantal gepubliceerde inzendingen: 211
Klik op de profielnaam of -afbeelding van de schrijver voor meer informatie en een overzicht van zijn/haar schrijfactiviteiten.

De brieven van mijn ouders

| Ingrid Bruggink

De brieven van mijn ouders.

Ik denk dat ik de briefwisseling tussen mijn ouders voor het eerst heb gelezen toen ik een jaar of 19 was. Ik had ze al eerder gevonden maar kreeg pas toestemming ze te lezen zo rond die tijd. De brieven lagen niet op volgorde maar gelukkig was het toen nog de gewoonte alles te dateren. Het waren brieven uit hun verkeringstijd. Later hun verlovingstijd. Vier jaar van brieven over en weer, gebundeld door een simpel elastiekje. Die van mijn vader lagen in mijn moeders nachtkastje. Die van mijn moeder in mijn vaders. Ik heb ze toen gelezen met verdacht rode ogen. Een geweldige ervaring om de liefde tussen je ouders letterlijk op papier te zien groeien. De teksten waren voor mij leesbaar al was de taal waarin ze schreven voor mij een vreemd soort antiek Nederlands.

Mijn vader zat ‘bij de Marine’ zoals dat genoemd werd en was dus regelmatig een aantal maanden weg. In die maanden schreven ze naar elkaar. Liefdesbetuigingen, maar ook een zaak als een uitblijvende menstruatie werden per post besproken. De tegenstand die mijn moeders ouders hadden tegen mijn vader. Dat hij niet goed genoeg was voor hun dochter. De blijdschap van mijn ouders over het uitblijven van een conflict op zee.

Vier jaar van hun leven heb ik mogen lezen. Hun toch intieme momenten mogen delen. Hun liefde mogen zien opbloeien. De moeilijkheden die ze samen hebben moeten overwinnen.

Voor hun 25ste trouwdag heb ik de brieven, wederom met toestemming, meegenomen en ze door middel van fotokopieën laten bundelen in een leren album. Eenzelfde album als hun trouwalbum.

Ook toen heb ik ze nogmaals gelezen en weer kon ik het niet nalaten hier en daar te lachen of een traan weg te pinken. Zo persoonlijk. Ik ben dankbaar dat ik deze brieven mocht lezen.

Helaas is mijn vader vier jaar geleden weer begonnen om brieven aan mijn moeder te schrijven. Ze zal hem nooit meer terugschrijven. Maar hij heeft geen andere manier om zijn verdriet over het verlies van zijn vrouw een plaats te geven. De eerste drie brieven heb ik gelezen. De pijn! Na die drie brieven ben ik gestopt met lezen. Ik kan het niet opbrengen. Hij schrijft haar nog steeds.

Ooit, als mijn vader is gestopt met schrijven, zal ik ook de rest van deze brieven lezen en misschien ooit bundelen. Misschien kan het me uiteindelijk toch weer die lach en die traan bezorgen zonder een gevoel van gemis. Want dan hebben ze elkaar weer gevonden of de rust die ze nodig hadden.

Dit artikel delen?

Graag je mening (waardering en/of commentaar) over deze inzending.
Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

Je waardering voor een artikel

Hits: 67

(De gemiddelde waardering is 3 door 2 stem(-men)

Reacties   

# RE: De brieven van mijn oudersEdith E 09-04-2020 22:27
Je verhaal begon zo aardig en eindigt zo somber. Realistisch wel, want ja, zo is het leven. Die twee hadden elkaar duidelijk gevonden en -belangrijker- niet in de loop der tijd verloren. Misschien wel sinds de afgelopen 4 jaar, maar de band is er nog steeds. Dat is toch heel bijzonder.

(één puntje: kijk even naar je zin :Helaas is mijn vader vier jaar geleden weer begonnen om naar mijn moeder aan het schrijven).

Login of registreer (gratis) om een reactie te plaatsen

Tags: Cursiefje
Misschien wil je de volgende inzending ook wel lezen...

De leraar Nederlands en de gebarentolk

Geschreven door Han Maas. Geplaatst in Kort verhaal.
‘Ach, je moet ervan maken wat ervan te maken valt. Het woord ‘quarantaine’ gebruik ik niet. Mijn vrouw en ik spreken liefdevol van ‘langdurig samenzijn’. Waarbij ik me geli...
Actuele Top 3 van deze rubriek

ZEN

22, mrt, 2020 Diane Thone

In haar blauwbebloemde kleed

30, apr, 2020 Lieven Vandekerckhove

Eerst even de wereld redden

23, apr, 2020 Vera Bijma
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering (1-5 sterren) te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!