Voor schrijvers, door schrijvers
  • Cursiefjes

    Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon en  relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 
  • Ook meedoen?

    Wil je ook een cursiefje publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen (lid worden is gratis).
  • Beoordelen?

    Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!
    Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering (1-5 sterren) te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

Cursiefje

Jouw cursiefje hier toevoegen?

“Dag menneke, de tuiltjes staan klaar”

weduwe

Onze grootouders noemden wij Bomma en Bompa. Bompa was te vroeg weduwnaar geworden.  Zo vroeg, dat ik mijn Bomma nooit gekend heb, ik was amper twee. Maar zij had een zus, die op haar beurt vroeg weduwe was geworden.

Mijn Bomma moet een schat geweest zijn als ik de familiefoto’s zie of de verhalen hoor die over haar de ronde doen.

Haar zus had veel kleinkinderen die hun grootmoeder Moeke noemde, maar wij noemden haar Peet. Dat kwam omdat ze de meter was van mijn vader. Waar het woord Peet vandaan komt kan worden opgezocht maar laten wij het hier bij Peettante houden.

Vermits ik mijn Bomma nooit gekend had werd ik des te meer aangetrokken door haar zus. Mijn aller vroegste herinnering aan haar gaat terug naar mijn vijfde levensjaar.

Mijn oudste broer, die al op zijn zeventiende naar het leger trok en weinig thuis was, nam mij op een zonnige namiddag mee op de fiets. Wat een feest! Het was een herenfiets met een kinderzadeltje op  de horizontale stang van de fiets.  Ik zat dus vooraan en genoot van het zomerbriesje in mijn haren en van elk grassprietje, bloempje of boom langs de weg.  Voor mij duurde het een  gelukzalige eeuwigheid, maar amper twee dorpen verder kwamen wij bij onze bestemming.

Ergens aan de rand van het dorp lag een hoevetje waarvan een deel bestond uit een snoepwinkeltje dat uitgebaat werd door niemand minder dan Peet.  Haar huisje deed mij denken aan het peperkoekenhuisje uit het sprookje, maar Peet was voorwaar niet de heks. Aan alles voelde men haar peperkoekenhart. Ze was in de wolken met ons bezoek en straalde als ze ons iets te drinken kon aanbieden. Ik mocht ook zo maar een zakje met snoepjes vullen en moest er vooral ook voor mijn zusjes en broertjes meenemen.

Vele decennia later vraag ik mij af of ik ooit nog iemand heb ontmoet met een zachtere en lievere oogopslag dan de hare.

Een aantal jaren later gaf  Peet haar winkeltje op en kwam in ons dorp wonen. Daar leerde ik een ander facet van haar kennen. Ze bezat namelijk een grote collectie  chique jurken uit haar jeugdjaren en ontwierp nog zelf grote hoeden met pluimen. Ieder jaar maakte ze grote sier, wanneer ze,  fantastisch uitgedost, als lustige weduwe  samen met een vriendin opstapte in de plaatselijke carnavalstoet.


Als puber zag ik haar sporadisch op straat of in de winkel bij mijn Bompa, haar zwager. Telkens weer, viel mij de zo spontane hartelijkheid op waarmee ze mij begroette.

Op mijn achttiende ontmoette ik haar voor het laatst. Ter gelegenheid van een familiegebeurtenis werd een podiumvoorstelling georganiseerd in het dorp.  Met een groep meisjes en jongens hadden wij op het laatste nippertje besloten een stukje op te voeren als verrasing. Het zou een korte choreografie worden, gebaseerd op  muziek van de negende symfonie van Beethoven.  Dit naar analogie met  Maurice Béjart, die toen met zijn ballet van de XXe eeuw furore maakte in Brussel. Voor de slotscène zochten wij tien kleurrijke bloementuilen die in het publiek zouden gegooid worden.  Maar wij zaten in geldnood en vooral in tijdnood.


Toen dacht ik aan haar. Ik spong op de fiets en na de warme verwelkoming, het heerlijke kopje koffie met het nog heerlijker zelfgebakken koekje, deed ik mijn uitleg. Natuurlijk was ze bereid mij te helpen en neen, dat moest niets kosten, ik moest haar alleen het crêpepapier bezorgen waarvan ze de tuilen zou maken. De rest had ze in huis.

Twee dagen later haalde ik de doos met de kunstwerkjes af…: “Dag menneke, de tuiltjes staan klaar.”  Ik omhelsde haar innig en verdronk voor de laatste keer in de liefste ogen van de wereld. Dag Peet, dag schat.  

Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 61
(De gemiddelde waardering is 4 door 3 stem(-men)

Reacties   

# NostalgieVera Bijma 06-02-2020 13:43
Er spreekt inderdaad veel warmte uit je cursiefje, Guido. Fijn!
Melden aan beheerder
# RE: “Dag menneke, de tuiltjes staan klaar”E E (©Inspiratiewater) 02-02-2020 22:25
Ik vind dat je prachtig vertellend en beeldend schrijft, Guido. De warmte en genegenheid is gewoon voelbaar in je woordkeuze.
Je moet wel heel prettige herinneringen hebben aan ten -het nog leuk was.
Hoever zou jij wel in de tijd terug willen gaan, vroeg ik mij al lezend af...
Melden aan beheerder
# RE: “Dag menneke, de tuiltjes staan klaar”Lieven Vandekerckhove 02-02-2020 19:08
Ja, Guido,het moet zalig geweest zijn in dat Limburgse dorp van jou (hoe heette het?).

Notabene: het woord peter komt van het latijnse woord 'patrinus' (degene die borg staat), dat op zijn beurt verwant is met het latijnse woord 'pater' (vader).
Melden aan beheerder

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Inzendingen in deze rubriek:

Hoogste beoordeling

Top 3 : De laatste 3 maanden

  • dec 11, 2019

    Lucifer

    Lieven Vandekerckhove
  • dec 16, 2019

    Fuif

    Lieven Vandekerckhove
  • jan 23, 2020

    Huiskamer

    Robert Beernink

Top 3 : Totaal

Meeste hits

Top 3 : De laatste 3 maanden

Top 3 : Totaal

Meer schrijfactiviteiten

Blog: Jouw persoonlijk platform

Een blog is een online plek waar je onder eigen controle content kunt publiceren en waar je een bepaalde groep mensen mee aanspreekt. Het is een is een persoonlijk dagboek op een website dat…

Jouw quote te lezen voor anderen?

Een quote is een aanhaling of een citaat, ofwel een weergave van wat iemand gezegd heeft. Wij en anderen zijn erg benieuwd naar jouw quote. De quote mag van jezelf zijn of een leuke door jou gevonden…