Voor schrijvers, door schrijvers

Cursiefje

Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon en  relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 
Aantal gepubliceerde inzendingen: 211
Klik op de profielnaam of -afbeelding van de schrijver voor meer informatie en een overzicht van zijn/haar schrijfactiviteiten.

Dat kleine ondergoedje van me

| Christiene M. de Vries

Daar sta ik, met twee benen gespreid, de armen in de lucht, te wachten tot iemand me wil helpen om die veel te strakke jurk over mijn schouders en hoofd te trekken.
Ik heb hem al halverwege omhoog gehesen.
Dat weet ik, omdat het ding halverwege mijn borsten klem zit, ik niets anders meer zie dan jurk om mij heen en niets anders meer ruik dan het zweet dat zich gedurende de dag in de naden en vezels heeft genesteld.
Niet de meest aangename postie, besef ik mij en mijn benen beginnen wat koud aan te voelen.
'Het is best fris wanneer je vanaf je borsten tot je tenen in je piepkleine verschoning staat te wachten', leg ik aan mijzelf uit.
'Hey!' roep ik luid 'Je zou me toch helpen?'
'Jahaaaa ik kom zo.' klinkt het geïrriteerd vanuit de gang.
'Pffff' hijg ik in de jurk en besluit zelf nog eens te worstelen.
'Alle beetjes helpen, zei mijn moeder altijd', mompel ik in mijzelf, onderwijl kronkelend, trekkend en wriemelend aan de jurk.
Terwijl mijn onderkant kouder wordt, loopt de temperatuur van mijn smoel in die onwillige laag stof, steeds verder op.
Maar bij het krakend geluid van enkele naden, besluit ik mijn worsteling te staken en sta weer met mijn armen in de lucht lijdzaam te wachten.
De tijd tikt door.
Om de tijd te doden, besluit ik een liedje te neurieën en een klein dansje op de plaats uit te voeren.
Ik doe de twist, ik doe de duck, ik wiggel naar beneden en weer omhoog.
'Nou heb ik er toch echt genoeg van. Mijn armen worden moe, hoor! Help!' doe ik nog een poging.
Het blijft stil op enkele kleine klikjes en tikjes na.
'Computer zeker' denk ik.
'Hey, kom van die PC af en help mij nou even!' snauw ik nu ongeduldig.
'Pffff' hijg ik weer en wordt wat onrustig.
Straks val ik nog flauw.
Ik wl ergens gaan zitten, maar ja, ik zie helemaal niks.
Dus blijf ik braaf staan waar ik sta, heen en weer wiebelend van de ene voet naar de andere, met mijn armen in de lucht.
Dan, vrij plotseling, precies op het moment dat ik wil gaan gillen, voel ik dat er aan mijn jurk wordt getrokken en schuift het lastige stuk stof langzaam maar zeker over mijn schouders en hoofd naar mijn bevrijding.
'JAAAAAA.' roep ik genotzalig bij het zien van de omgeving en de ervaring van de koelte op mijn verhitte gezicht.
Dan hoor ik gejuich van buiten en langzaam dringt het tot mij door dat ik in mijn piekleine ondergoedje voor het open raam sta, waar allerlei mensen zich hebben verzameld om naar mij te kijken. Ze klappen.
Ook zie ik een aantal mensen met hun mobiele telefoon op mij gericht.
'Shit, ik wordt gefilmd!'
Ik duik naar beneden en kruip op mij handen en knieën zo snel als ik kan door de kamer, naar de deur, de gang in.
You Tube explodeerde , mijn zoon had miljoenen hits van over de hele wereld en ik heb mijn kleine ondergoedjes weggegooid, omdat ik het toch niet zo flatterend vond staan, toen ik mijzelf zo zag.
Echt geen reden om mijn jurken in de toekomst een maat groter te kopen, hoor.
Echt niet, nee, geen denken aan!

- © Christiene M. de Vries  -

Dit artikel delen?

Graag je mening (waardering en/of commentaar) over deze inzending.
Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

Je waardering voor een artikel

Hits: 219

(De gemiddelde waardering is 4 door 3 stem(-men)

Login of registreer (gratis) om een reactie te plaatsen

Misschien wil je de volgende inzending ook wel lezen...

De apothekeres.

Geschreven door Hans Van Battel. Geplaatst in Kort verhaal.
Gisteren stapte ik samen met een vriendin-fotografe de apotheekwinkel uit.Zij keek me blij verwonderd aan: "Wat had die verkoopster mooie ogen... Als ik had gedurfd, had ik...
Actuele Top 3 van deze rubriek

ZEN

22, mrt, 2020 Diane Thone

In haar blauwbebloemde kleed

30, apr, 2020 Lieven Vandekerckhove

Eerst even de wereld redden

23, apr, 2020 Vera Bijma
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering (1-5 sterren) te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!