Cursiefje

Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon, relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 

Ga s.v.p. naar het overzicht van deze schrijfactiviteit om ook jouw verhaal/gedicht toe te voegen.

119 Hits

Publicatie op:

Op zoek naar schrijfwedstrijden?

Chocotoffs

Na de dood van zijn vrouw moest Gerrit het alleen rooien op de boerderij. Die klus klaarde hij behoorlijk goed zolang Aatje naar school ging. Maar tijdens het oogstseizoen lukte de combinatie van landarbeid en zorg voor Aatje maar moeilijk. Daarom besloot hij om zijn zoontje bij het begin van de zomervakantie naar de kolonie te brengen, een klooster annex school, waar de zustergemeenschap  gedurende enkele weken, soms zelfs gedurende de hele vakantie, wezen en kinderen van druk benomen ouders opving. Het kostte Gerrit moeite om de kleine jongen weg te brengen, maar een andere oplossing zag hij niet. De oogst vorderde hem op, van zonsopgang tot zonsondergang, terwijl Aatje thuis aan zijn lot zou worden overgelaten. De kolonie bracht redding.

                Onderweg daarheen probeerde Gerrit wat in te praten op Aatje. Dat de tijd wel snel voorbij zou gaan, dat hij Aatje op een zondag zou bezoeken, dat de septemberkermis er zou staan als hij weer naar huis zou komen, enzovoort. Het jochie beet op de tanden, en stapte moedig aan de hand van vader naar zijn vakantieoord. Daar wachtte één van de kloosterzusters hen op. Ervaring had haar geleerd om de ontvangst kort te houden. Toen Gerrit in de ontvangsthall afscheid nam, perste Aatje de lippen op elkaar. Hij kon geen woord uitbrengen, schraapte zijn keel. Gerrit stapte naar buiten, zoog de longen vol frisse lucht, en trok met bezwaard gemoed naar het station. De zuster nam Aatje bij de hand, en ging met de jongen zijn gerief uitpakken

                In het klooster verliepen de dagen traag. Als het speeltijd was, spoedde Aatje zich altijd naar de rand van de speelplaats, vanwaar hij de openstaande poort van de kloosterboerderij aan de andere kant van de dreef in de gaten hield. Hij tuurde naar de grote mesthoop in het midden van de binnenkoer, en naar de lege stal daarachter, waaruit de koeien al enkele maanden naar de weiden verplaatst waren. Maar de mestvaalt en de lege stal volstonden om hem te laten wegdromen. Steeds ook wachtte hij hoopvol tot de kloosterboer zijn tractor naar buiten zou rijden. Meestal tevergeefs,  boeren hebben nu eenmaal een andere agenda dan die van een klooster. Toch gebeurde het wel eens dat hij de tractor zag voorbijrijden, en dan keek hij die na zo ver hij het tuig in de dreef kon volgen. Het was wel niet Gerrit, zijn vader, die hij zag, en het was niet ‘onze’ tractor, maar de scène bracht hem in gedachten onverkort naar huis, en dat is wat hij zocht.

                De dag waarop de landarbeid wegens weersellende moest worden opgeschort, kwam onverwacht snel. Gerrit talmde niet lang. Hij mekkerde niet om de verloren tijd, verzamelde wat reservekleren voor Aatje, kleedde zich zelf ook om, en trok blijgezind naar het station. Onderweg liep hij één van de dorpswinkels binnen, en kocht voor zijn oogappel een ijzeren emmertje, rijkelijk gevuld met chocotoffs. Het emmertje oogde mooi, tegen een citroengele achtergrond paradeerde langs weerszijden het bruine, gestileerde olifantje van Côte d´Or. Bezoek en chocotoffs: het moest een dubbele verrassing worden voor Aatje. Zeker, de jongen genoot intens van beide. De hele namiddag konden ze staan en gaan waar ze wilden. Ze wandelden over het grote kloosterdomein, Aatje toonde Gerrit de boerderij ook. Hij dacht aan de tractor van de kloosterboer, die hij vaak dromend nakeek, maar daarover zei hij maar liever niets.

                Het afscheid van vader was weer niet eenvoudig, maar het emmertje chocotoffs hielp een beetje. Er bleef iets tastbaars van vader bij hem. Hij nam zich voor om er zuinig mee om te springen en er elke avond niet méér dan één van te proeven. Zo zou vader elke dag een beetje bij hem zijn, en wie weet, zou de voorraad misschien wel reiken tot wanneer paps hem kwam halen om terug naar huis te gaan.

                Als Gerrit vertrokken was, ging de zuster met Aatje opnieuw naar zijn kamer. De jongen zette zijn emmertje chocotoffs op het nachtkastje, verlangend naar de avond om er een eerste keer van te proeven. Terwijl de zuster zijn kleren uitpakte en ze in de kast naast zijn bed ordende, vroeg ze hem een en ander over zijn thuis, over zijn school, over dit en over dat. Méér om de jongen wat af te leiden dan uit warme belangstelling. Als ze ermee klaar was, nam ze het emmertje van het nachtkastje en zei tegen Aatje: ‘Alle snoepjes die binnenkomen, gaan in de grote pot, waaruit alle kindjes na het avondmaal één stukje mogen kiezen. Dat begrijp je toch? Kom, we gaan naar de speelzaal.’ Dat begreep Aatje helemáál niet. De zuster nam hem bij de hand, en troonde hem mee door het gebouwencomplex. Er werd geen woord meer gesproken. Een knobbel kwam pijnlijk opzetten in Aatjes keel terwijl hij, overdonderd, in de schaduw van zijn engelbewaarder stapte.

                ‘En dat ik het niet eens aan paps kan zeggen,’ verkropte hij.


Auteur: Ik ontvang graag feedback

Als een auteur geen behoefte heeft aan feedback verschijnt er geen review mogelijkheid.

Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Chocotoffs"

© Lieven Vandekerckhove
23.05.21
Feedback:
Een prachtig verhaal Lieven. De domme volwassene en het kwetsbare kind zijn heel mooi beschreven.
  • Schrijfkwaliteit
    5.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Lieven Vandekerckhove 23.05.21
    Dank je, Janneke. Het is een waar gebeurd verhaal, dat ik zelf beleefd heb. Helaas.
23.05.21
Feedback:
Wat een verdriet voor de kleine jongen die zo blij was met zijn vaders chocotoffs. Mooi en ontroerend verhaal.
  • Schrijfkwaliteit
    5.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
22.05.21
Feedback:
De liefde tussen een vader en zijn zoontje sober maar toch ontroerend beschreven. En dan regels waarbij de wensen van een individu ondergeschikt worden aan deze van het grote geheel, verklaarbaar maar niet altijd te begrijpen zeker niet voor een kinderhart.
Het eerste woordje van je 6de alinea: zou het daar niet beter 'Toen' zijn ipv 'Als'?
  • Schrijfkwaliteit
    5.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Lieven Vandekerckhove 22.05.21
    Dank voor je appreciatie, Maryse. Je opmerking over de keuze tussen 'toen' en 'als' heeft me doen twijfelen. Maar ik denk dat 'als' hier op zijn plaats is. De (bij-)zin verwijst namelijk niet naar een gebeuren, maar naar een toestand, een situatie. 'Toen' zou juist geweest zijn als verwezen werd naar een concrete act (bijvoorbeeld: Toen Gerrit vertrok,...''). Maar ik verwijs naar de situatie na het vertrek van Gerrit, niet naar de act van het vertrekken. Dan kan ik naar mijn aanvoelen niet schrijven: 'Toen Gerrit vertrokken was...'. Tenminste, zo voel ik dat aan. :)
    • Hans Van Battel 31.05.21
      @MaryseVanHal In deze context lijkt me dat 'Nadat' beter bekt: 'Nadat Gerrit vertrokken was'. Het woordje 'als' doet inderdaad vermoeden dat het om een mogelijkheid of een (mogelijke) herhaling gaat. Als (lees 'indien', want het is mogelijk) dit de bedoeling zou zijn, zou je kunnen schrijven: 'Telkens als Gerrit vertrokken was...', maar niet: 'Indien Gerrit vertrokken was', want dit doet vermoeden dat Gerrit mogelijk niet vertrokken was: zijn vertrek wordt hiermee immers impliciet voorwaardelijk gemaakt, wat niet uit de context blijkt. Héhé...



    • Maryse Van Hal 24.05.21
      @lievenaugust Vanuit die diepere bedoeling (en suggestie) bekeken (een situatie die zichzelf herhaalde) lijkt het idd juist.
    • Lieven Vandekerckhove 24.05.21
      @MaryseVanHal In elk geval wordt de verwijzing naar een eenmalige gebeurtenis uit het verleden ingeleid door 'toen', zoals in het voorbeeld dat ik gaf: 'Toen Gerrit vertrok...' Misschien kan een situatie, een toestand (die zichzelf gelijk blijft en dus
      een zekere duurzaamheid inhoudt, zichzelf dus herhaalt) gelijkgesteld worden met een herhaald gebeuren, waardoor 'als' op zijn plaats is?
    • Maryse Van Hal 23.05.21
      Ik ben nog niet helemaal overtuigd, maar ook niet 100% zeker. Ik heb wat gegrasduind op internet en ben hier terechtgekomen https://taaladvies.net/taal/advies/vraag/1308/toen_als_wanneer_verleden_tijd/ : 'Vraag
      Welke zin is correct: Toen hij ziek werd, ging hij naar huis, Als hij ziek werd, ging hij naar huis of Wanneer hij ziek werd, ging hij naar huis?

      Antwoord
      De drie zinnen zijn correct, maar er is een betekenisverschil. Toen gecombineerd met een werkwoord in de verleden tijd verwijst naar een eenmalige gebeurtenis in het verleden. Voor een herhaalde handeling of gebeurtenis in het verleden gebruiken we als of wanneer plus een verledentijdvorm. Wanneer behoort tot het formele taalgebruik.'
      Hierna volgt nog een uitgebreidere toelichting.
21.05.21
Feedback:
Je voelt gewoon de onmacht van de vader en het verdriet van de jongen. Prachtig geschreven.
  • Schrijfkwaliteit
    5.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

In elke boekenwinkel: