Voor schrijvers, door schrijvers
Cursiefje

Cursiefje

Aantal gepubliceerde inzendingen: 342

Carrefour

Mensen achter de kassa verdienen een medaille.

Bij Carrefour zochten ze een rekkenvuller / kassier.
Niet meteen iets waar ik voor gestudeerd had, maar bon, een mens moet zijn ballekes in tomatensaus, een beetje confituur voor op de boterham, en een goeie warme soep op tijd en stond kunnen betalen.
Twee dagen later stond ik mijn uren te kloppen tussen de rekken.
Ladder op, ladder af.

"Mijnheer, waar staan de koffiefilters?"
Wist ik veel. Ik werkte daar letterlijk drie minuten.
Bij de koffie zeker.
Af en toe heb ik van die inzichten waar heel wat mensen mij om benijden.
Omdat ik de koffie nog niet wist staan, vroeg ik aan die mens waar de koffie stond en liep ik rustig pratend mee.
Geen filters.

Bij de melk dan?

Geen koffiefilters.

Wij heel de Carrefour door en geen filters te vinden.
Tja, in de scouts deden we dat ook zonder filters – dat ging ook.
We zijn er in alle geval niet van gestorven.

Bleek dat bij het water te staan.

Logisch ergens. Dat ik daar niet direct aan gedacht had.

Als je de rekken niet vult, moet je levellen.
Niets anders dan zorgen dat alle producten vooraan staan zodat het lijkt alsof de rekken vol zijn, ook al is alles weg.
Telkens twee op mekaar.
Het deed me steeds denken aan Andy Warhol, die kende ik na twintig jaar kunst.
Als foorapen liepen we achter klanten om direct het zout, de pampers, het katteneten, de erwten en worteltjes weer naar voor te schuiven.
Teveel personeel, te weinig klanten.
Een zielige bedoening.
Voorts speelde ik met scanners cowboy en indiaantje en schoot ik op klanten waarna ik tussen de rekken dood neerviel.

Ik was blij aan de kassa te kunnen zitten.
Toch in zekere mate.
Je bent uiteindelijk ‘maar’ kassier.
Een domme kloot – en heel wat klanten laten u dat voelen.
De vooroordelen ten aanzien van een kassier(ster) gelden nog steeds.
Je mag dan hooggeschoold zijn, als je daar zit, zal uw IQ er ook wel naar zijn.
Klant is koning, ook al heeft deze ongelijk.
Zatte klanten zonder geld, een product dat is uitverkocht, iets dat over datum is.
Alles is uw persoonlijke fout.
Alle zonden van Israël komen op uw schouders.
Je begint spontaan te bleiten.
Zo gevoelig ben je wel.
Je bent de enige die daar werkt en jij en jij alleen bent verantwoordelijk voor aankoop, verkoop, administratie, technische problemen, netheid, personeelsbeleid, de persoonlijke problemen van elke klant en neem er de wereldproblemen ook maar bij.
Voor nog geen negen euro per uur hou je de wereld draaiend.
Wat later vertel je aan burgemeester Bart De Wever wat de actuele problemen zijn die in Antwerpen leven en hoe ze op te lossen.
Tegelijk denk je bij jezelf “Miljaar, eet die echt zoveel koeken?”
Dat de steden nog draaien is enkel en alleen te danken aan de kassier(sters).
De undercovers van de politiek.

Veel kopen ze er niet voor.

Dit artikel delen?
Auteur van dit artikel:
© Dieter Ohler
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 280
Publicatie op .
Tags: Cursiefje

Geef een waardering voor: "Carrefour"

Geschreven door Dieter Ohler . Geplaatst in Cursiefje.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
16.02.20
Feedback:
Correctie i.v.m. oude waarderingen.
  • Lezenswaardig:
    80%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!