Voor schrijvers, door schrijvers
Cursiefje

Cursiefje

Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon en  relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 
Aantal gepubliceerde inzendingen: 242

Boos

© Lieven Vandekerckhove op .
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Tags: Cursiefje
Hits: 167

Als een minuscuul dopje pletste in de klaarte van mijn bureaulamp een lieveheersbeestje op de kunstlederen overtrek van de zetel vlak naast mij. Waar komt dit vandaan, dacht ik, terwijl ik nutteloos in het donker omhoog keek. Lieske, die tegenover mij met potlood en papier een zandmannetje te voorschijn toverde, was door het ongewone bezoek niet gestoord. Ze keek niet eens op als ik uit mijn leunstoel rechtstond en naar de zetel ging, waarop dat kleine onding op zijn rug lag te spartelen. Ik gleed mijn vingers over de zwarte pootjes, en als ik mijn hand terugtrok, kwam het beestje mee naar boven, als was het vastgekleefd aan mijn huid. Een rood koffieboontje met zwarte stipjes op. En als ik het iets te snel naar mijn schrijftafel bracht, schoven de twee schildjes lichtjes uiteen. Het effen fineer bood echter vlug houvast. Het niemendalletje hees zich zonder moeite tot op pagina 32 van het magazine, dat ik aan het lezen was. Daar paradeerde het over een advertentie voor intieme spray, die zedig werd aangeprezen als een zegen voor de "derde oksel". Of het lieveheersbeestje daarvan zo bloosde?

"Beesje", zei Lieske, die naast me was komen staan.

"BeesTje", verbeterde ik.

"Beesje", volhardde ze.

Ik tilde ze op mijn schoot, en liet haar kleine vingertje het diertje achterna glijden. Het beestje verroerde geen vin. Ik trok haar handje opzij. De zes haarfijne pootjes zetten zich snel in beweging, zo snel dat ze nog nauwelijks van elkaar te onderscheiden waren. Vóór de lichtjes gekrulde hoek van bladzijde 32 remde het diertje zijn vaart, gleed de twee voorste pootjes over zijn neerhangend kopje, merkte dan allicht duidelijker de helling, en maakte dan vastberaden rechtsomkeer. Ik rolde er een potlood naartoe, en sneed het kevertje langzaam naderend de pas af. Het stopte even, en gleed dan onder de glooiing langs het obstakel heen. Nog sneller dan de pootjes trippelden, tastten twee korte sprietjes, die als een gespleten tongetje uit het kopje staken, het terrein af. Achter zich sleepte het twee lichtjes naar buiten gespreide vleugeltjes met zich mee, dunner en doorzichtiger dan het fijnste missaalpapier. Ze waren tegen elkaar gedrukt tot een puntige sliert, die onder de rode schildjes uitstak. Pas als ik het potlood verwijderde, geraakten de missaalblaadjes weer in het gelid. Dan kon het beestje over het open oppervlak weer ongehinderd zijn vrijheid botvieren. Het schelpje danste in alle richtingen. Plots sloeg het zijn vleugeltjes open. Doch nog vóór het kon ontsnappen, lag mijn handpalm erover. Over de binnenkant van de middelvinger voelde ik de pootjes omhoog kriebelen. Ik opende de hand, en duwde het beestje naar beneden. Het stond pas veilig op vaste bodem, of daar sloegen opnieuw de vleugeltjes open. Ongecontroleerd plofte mijn hand terug neer, en kwam het vege lijfje daarbij tussen mijn knoken en het bureaublad terecht. Ik schrok en vloekte binnensmonds terwijl ik het diertje tot beweging probeerde aan te zetten. Doch het was tot géén beweging nog in staat, zoveel was duidelijk. Het lag roerloos in een streepje vocht. Lieske had het voorval sprakeloos gevolgd. Ze keek me vragend aan, en beschuldigend tegelijk. Twee zachte, verwijtende oogjes, die alles nog eens in close-up zagen gebeuren, en zegden dat zoiets niet kon. Twee oogjes, verstomd en boos.

En dat uitgerekend het nietige lieveheersbeestje symbool staat voor elke vorm van protest tegen zinloos geweld.

Dit artikel delen?

De waardering voor: "Boos"

Geschreven door Lieven Vandekerckhove .

3.755

Gebruikerswaardering: 4 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter inactief
 

Login of registreer (gratis) om een reactie te plaatsen

Ook jouw waardering hier?

Klik op het gewenste aantal sterren om een waardering te geven. Daarbij: 5 sterren = zeer de moeite waard, 4 sterren = de moeite waard, 3 sterren = lezenswaardig, etc..
In het tekstblok kun je een korte review toevoegen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

A Taste of Talent ?

Elke keer, bij een nieuw bezoek aan deze pagina, een ander en actueel leespakket!
Wist je?

Random:

Donderdag 19 maart
| Luc Verschuren | Blog