Bij een cursiefje verwachten wij een korte tekst, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon. Maximaal 750 woorden.

Klik voor alle schrijfactiviteiten in het menu op SCHRIJFACTIVITEITEN.

Beentjes

Als fervent toerfietser weet ik inmiddels dat je allerlei soorten beentjes kunt hebben. Stramme en stijve beentjes bijvoorbeeld, maar ook moeilijke beentjes, soepele beentjes en slappe beentjes. Of goeie beentjes, al praat je dan eerder over ‘goeie benen’ want dat klinkt een stuk flinker.
 
Uit ervaring weet ik dat verzuurde benen het je heel erg moeilijk maken. Hetzelfde gebeurt ook als je pap in de benen hebt. Of kramp… ook dát is echt heel erg.
 
Naast de beentjes kunnen ook de heupen behoorlijk opspelen. Zo heb ik het bij de start van een fietstocht vaak op of rond mijn heupen. Dan zit het gewoon niet goed, doet het zeer en kan ik niet lekker fietsen. Inmiddels weet ik dat ik dan gewoon even moet afstappen en mijn ‘benen goed moet zetten’. Zo noem ik dat maar. Ik zwaai dan de benen even flink alle kanten op. Ziet er niet uit, maar het werkt wel. Het is dé manier om moeilijke benen en weerbarstige heupen uiteindelijk goed aan het werk te krijgen.
 
Maar recent heb ik echt iets heel bijzonders meegemaakt. Ik was op bezoek bij een podotherapeut om de zooltjes van mijn wandelschoenen te laten vernieuwen. Nou kijkt zo’n ‘peut’ altijd graag even verder dan sec de vraag waarmee je komt. Dus bestudeerde de man uitgebreid de stand van mijn bekken, benen, knieën en enkels. Waarna hij mij verzocht om op de behandelbank te gaan zitten en mijn rechter been in een hoek van 45° te zetten. Zonder verdere aankondiging ging de podo op mijn voet zitten, pakte mijn been stevig beet en drukte een paar keer flink hard onder mijn knieschuif. Om na enkele minuten het hele ritueel op links te herhalen. Ik volgde de behandeling vol verbazing: ‘Wat was deze man allemaal aan het doen?’
 
“Zo”, zei de podo toen links en rechts onder handen waren genomen, “jouw onderbenen staan weer recht, dat zal een stuk makkelijker lopen.” Ik kon bijna niet geloven wat ik hoorde. Al 60 jaar lang staan mijn voeten een beetje naar buiten. En nu is dat zomaar – in één onbewaakt ogenblik – zonder nadere aankondiging – ongedaan gemaakt. Sinds deze opmerkelijke behandeling kan ik verder door mijn knieën zakken en loop ik voortaan… gewoon: recht zo die gaat!
 
Pfff… Het kan raar verkeren met die beentjes…
© Sylvia Schalken op .

Enthousiast over deze inzending? Deel je enthousiasme op sociale media m.b.v. onderstaande buttons.

Reacties:

Iedere bezoeker kan een reactie geven! Schrijvers stellen je tips en opmerkingen op prijs. Wil je automatisch een bericht ontvangen bij een reactie? Klik op de + boven de reacties.
18.06.21
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Erg grappig slot. En idd herkenbaar, al die soorten beentjes ;)
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
13.06.21
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Geweldig!
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
11.06.21
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Wat een mazzel! Leuk geschreven, Sylvia.
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig