SCHRIJFACTIVITEIT: CURSIEFJE

Bij een cursiefje verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon. Maximaal 750 woorden.

Klik voor meer schrijfactiviteiten in het menu op SCHRIJFACTIVITEITEN.

Bar

Publicatie: 22.01.2022 | Martin Reekers

‘Mag ik van u een…’

‘Een ogenblikje meneer, ik kom zo bij u.’

De bartender goochelt met flessen een cocktail in elkaar en topt die af met een citroenschijfje aan de rand van het glas. Net op tijd om twee koppen espresso onder het apparaat vandaan te halen. Met een zwierige beweging presenteert hij de drankjes op de tapkast voor de neuzen van zijn klanten.

‘Zou ik misschien een droge witte….’ Begin ik.

‘Even geduld meneer, ik ben zo bij u!’

Hij gaat door met de drukke bewegingen die horen bij een bartender die een overdaad aan klanten moet bedienen. Hij schiet van hort naar haar. Hij grijpt flessen en zet die weer weg, beroert de hendels van verschillende soorten tapbier, rukt frisdrankjes uit de koeling, bereidt espresso’s en presenteert en passant een pinautomaatje op een sierlijke, bijna sacrale, manier alsof hij virtuoos op de met verschillende klavieren van een kerkorgel en razend complex muziekstuk aan het spelen is.

Ik volg zijn bewegingen op zoek naar dat ene moment van rust dat ik kan aanwenden om er snel mijn bestelling in te schuiven.

‘Barman, mag ik…’, probeer ik als zo’n moment zich lijkt te hebben aangediend.

Hij kijkt me aan met de prangend geërgerde blik van een artiest die zojuist door een niet begrijpende onverlaat is gestoord in zijn creatieproces.

‘Barténder, meneer! Ik ben een bartender. Iemand die van de hoed en de rand weet als het gaat om het bereiden van drankjes, ook de meest complexe coacktails!’

‘Oh, pardon barma.. eh tender, ik wil heel graag een droge wi…’

‘Meneer, ik doe mijn uiterste best. U ziet dat het druk is en dat ik me de tandjes werk om iedereen te bedienen. Ik ben bang dat u echt eventjes geduld moet hebben’.

Hij hervat zijn drukke werkzaamheden en ik wacht dus maar een nieuw moment af waarop hij de mogelijkheid heeft om zijn complexe cocktailtaken en moment te besteden aan het inschenken van een glaasje wijn. Ik wil gewoon heel graag een simpel glaasje droge witte wijn. Niks speciaals, geen polonaise, gewoon een enkel glaasje droge witte wijn. Ik volg aandachtig zijn bewegingen en na een minuut of tien meen ik het moment waar te nemen voor het plaatsen van mijn bestelling.

‘Meneer de bartender, mag ik van u alstublieft een glaasje droge witte wijn?’

‘Bent u daar nu alweer? Mag ik u er op wijzen dat u hier in een nette hotelbar bevindt en niet in een ordinair café waar men er maar op los hijst? Ik adviseer u om even rustig aan te doen’.

‘Maar ik heb nog helemaal geen….’

‘Meneer, gaat u rustig even zitten en dan schenk ik u straks nog een laatste drankje in voor het slapen gaan’.

‘Maar….’, probeer ik onzeker.

‘Meneer, luister alstublieft. Wij hebben er allebei niets aan als ik u vanwege dronkenschap uit de bar moet laten verwijderen’.

Dronkenschap? Verbluft ga ik zitten. Het is verdorie fraai. Ik heb nog geen drankje kunnen bestellen en dat barfiguur denkt kennelijk dat ik al de hele avond zit te hijsen. Okay, hij heeft het druk en nee, hij kan niet alles in de gaten houden, maar dit is absurd. In de minuten groeit mijn verontwaardiging. Ik wil niet over me heen laten lopen, verdorie.

‘Barman!’, roep ik, ‘En nú wil ik een glaasje droge witte wijn van u en wel direct!’

Vernietigend kijkt hij mij aan en pakt zijn telefoon.

‘Beveiliging? Ja, ik heb hier een alcoholist die zich niet gedraagt!’

‘Wel verdomme!’, protesteer ik. ‘Ik heb helemaal…’

Maar veel tijd voor mijn protest krijg ik niet. Een aangesnelde beveiliger grijpt mij vast. Alle ogen in de bar zijn nu op mij gericht en in een aantal blikken lees ik de onverholen minachting voor een dronkenlap als ik.

‘Wacht even, hij moet nog betalen! Wat is je kamernummer?’ snauwt de barman.

‘136…’, antwoord ik braaf.

‘136? Er staat niets op dat kamernummer. Hij liegt dat hij barst!’ roept de barman.

‘OK’, zegt de beveiliger. ‘Dat wordt politiewerk. Kom jij maar mee vader!’

Enthousiast over deze inzending? Deel je enthousiasme op sociale media m.b.v. onderstaande buttons.

Reacties:

Iedere bezoeker (lid zijn is niet noodzakelijk) kan een reactie geven! Schrijvers stellen vooral je tips en opmerkingen op prijs.
24.01.22
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Mooi stukje. Eens herlezen, Martin, er staan enkele foutjes in. :)
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
24.01.22
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Mooi stukje. Eens herlezen, Martin, er staan enkele foutjes in. :)
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
23.01.22
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Met plezier gelezen!
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
23.01.22
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Met plezier gelezen!
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Ook gratis meedoen aan een schrijfactiviteit? We publiceren je inzending voor minimaal 12 maanden. Meedoen is mogelijk door in te loggen en dan bovenin de pagina op de rode balk te klikken. Nog geen lid? Aanmelden is gratis.