Voor schrijvers, door schrijvers
Corona

Coronavirus

Eind 2019 vond in de Chinese miljoenenstad Wuhan een uitbraak plaats van een tot dan toe onbekende variant van het coronavirus. Het kreeg de tijdelijke naam 2019-nCoV.

Ondertussen hebben we er allemaal mee te maken en is het helaas (tijdelijk) een belangrijk thema geworden in ons leven van alle dag.
Aantal gepubliceerde inzendingen: 72

melig

© Ingrid Bruggink op .
[Klik op de profielnaam of -afbeelding voor een overzicht van zijn/haar schrijfactiviteiten.]

 

Langzaam start de dag op. Rustig aan, geen haast. Tenslotte hebben we de hele dag de tijd. Hoeven en mogen nergens heen. Op mijn gemak met de hond naar buiten. Het beestje is oud en niet zo goed meer ter been. Of is het in dit geval, niet meer zo goed ter poot? Ach, maakt niet uit. Ze komt nog vooruit en kwispelt net zo langzaam als ze loopt.

De dag is begonnen. De start van de dag is traag en het verloop is daaraan verbonden. Geen echte verveling maar de meligheid van het binnen zitten begint al aardig in opkomst te raken. Domme discussies ontstaan over wel of niet bestaande woorden die in ons dialect voorkomen en uiteindelijk worden opgezocht in ‘de Dikke van Dalen’. Verbazingwekkend zijn er meerdere woorden wel degelijk gewoon goed Nederlands. Welke, ga ik nu niet verklappen, komt de volgende keer wel weer. Tijd zat tenslotte.

Tegen de tijd dat we ’s avonds aan de burritos zitten worden we stiller en zijn we meer bezig met wat het nieuws nu weer gaat brengen. De maaltijd smaakt goed maar door de beperkte hoeveelheid verspilde energie die een lamme dag met zich meebrengt wordt de eetlust er niet beter op. Één zielige burrito blijft achter in het cellofaan. Één. Niet de moeite waard om te bewaren. Helaas, ben geen voorstander van goed eten weggooien, doch één burrito. Het moet dan maar. De groenbak in.

Terwijl mijn zoon de burrito naar de groenbak brengt buiten, ruimen mijn dochter en ik vast de tafel af.

Plots buiten gelach. Mijn zoon is simpelweg buiten hardop aan het lachen. Samen met mijn dochter storm ik naar buiten om te kijken wat er zo grappig is. Op dit moment is er weinig leuks op de wereld dus dit willen we niet missen. De deksel van de groene kliko staat open. Mijn zoon staat op 5 meter afstand de burrito richting de bak te frisbëen. Hij ziet ons komen en gooit direct naar zijn zus. Natuurlijk mist ze. Ze raapt hem op en probeert de ‘frisbee’ mijn kant op te werpen. Het ding valt als een dood vogeltje neer op de grond. Poging twee. Ze draait het ding de lucht in en geeft hem een zwier mee. De ‘frisbee’ zweeft in de lucht, ik spring nog om hem te vangen maar mis en zie de platte schijf over de heg bij de buren belanden. Oh chips. Terwijl we nog beduusd staan te kijken horen we plots twee stemmen. De buren. “fijn, dat jullie ons uitnodigen voor een spelletje frisbeën, we verveelden ons al”. De frisbee komt terug de tuin in vliegen.

Deze zielige burrito, die zou moeten gaan rotten in de groenbak heeft de avond goed gemaakt.

Onder de beschermende afstand van een mooie, inmiddels weer groene heg, lekker simpel gefrisbeed met de buren. Morgen gaan we badmintonnen. Samen met de buren!

Nu eerst handen wassen!

Dit artikel delen?
Waardering voor je inzending op Schrijverspunt

Graag je waardering voor : melig

Aantal hits voor dit artikel: 215
 
KLIK OP HET GEWENSTE AANTAL STERREN (1-5)  OM EEN WAARDERING TE GEVEN EN/OF SCHRIJF SVP EEN KORTE REVIEW
5 sterren = zeer de moeite waard, 4 sterren = de moeite waard, 3 sterren = lezenswaardig, etc..
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!
De waardering voor dit artikel:

Gebruikerswaardering: 4 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter inactief
 

A Taste of Talent ?

Elke keer, bij een nieuw bezoek aan deze pagina, een ander en actueel leespakket!
Wist je?

Random:

iCloud
| Monique Teeling | Column