Voor schrijvers, door schrijvers
Corona

Coronavirus

Eind 2019 vond in de Chinese miljoenenstad Wuhan een uitbraak plaats van een tot dan toe onbekende variant van het coronavirus. Het kreeg de tijdelijke naam 2019-nCoV.

Ondertussen hebben we er allemaal mee te maken en is het helaas (tijdelijk) een belangrijk thema geworden in ons leven van alle dag.
Aantal gepubliceerde inzendingen: 72

Corona: de besmetting

© Harmen Sneer op .
[Klik op de profielnaam of -afbeelding voor een overzicht van zijn/haar schrijfactiviteiten.]

Door Harmen Sneer, 22 maart 2020.

Het coronavirus grijpt verder om zich heen, de samenleving is ontwricht en dagelijks sterven er mensen aan het virus, zo wordt ons verteld. De aantallen lopen op. Keer op keer wordt benadrukt hoe verschrikkelijk dit virus is en dat we er serieuzer mee moeten omgaan. Kennelijk doen we dat nog niet genoeg, maar hoe kan dat? Hebben we ergens diep in het lijf het gevoel dat er iets niet klopt?

Het zou zomaar kunnen.

We kennen al de maatregelen wel. Het handen schudden en wassen, en vooral ook: afstand houden, want er kunnen mensen ziek raken en sterven. Duizenden mensen zijn doodsbenauwd om de straat op te gaan, bang om dood te gaan aan het virus. Zoals we al jaren gewend zijn wordt de berichtgeving in superlatieven verkondigd: het is erg, nog erger en veel erger kan het niet. Zelfs de presentators op TV staan te schudden in hun tuigje, al kan dat ook van de troostdrankjes komen die we niet meer gezamenlijk mogen nuttigen nu alle horeca op slot zit. Er wordt gesproken over “lockdown” als ultieme maatregel het virus onder controle te krijgen, een maatregel die ik niet eerder in de geschiedenis terug kan vinden, terwijl we genoeg virussen over ons heen hebben gehad. Neem de Aziatische griep, die in 1957 – 1958 tot wel één miljoen mensenlevens heeft gekost, maar over een “lockdown” wordt niet gesproken. Of de Hongkonggriep, 1968 – 1969, ook met een miljoen doden, zonder “lockdown”. Zijn we dan nu zoveel slimmer geworden, dat we een “lockdown” kunnen uitvoeren en dan het virus te slim af kunnen zijn, of juist niet? Er zijn veel mensen die dat wél geloven, zich compleet onbewust hoeveel leed zoiets ons gaat kosten. De beschaving kan decennia worden teruggeworpen – hoe fragiel is dit alles toch.

Zoals gewoonlijk is hier mondiaal ook weer veel fake-news gefabriceerd en wordt de boel opgezweept met bangmakerij in de hoogste versnelling via “social media”, waarin veel mensen diep geloven bij gebrek aan eigen kennis en daarom trillend als een rietje naar het journaal kijken. Maar veel feiten zijn ons onbekend, of worden bewust achtergehouden. Welke feiten dan?

Hoewel EOS Wetenschap schrijft dat bijna 90% van de besmettingen onopgemerkt blijft kan zeker gezegd worden, met behulp van de vrijgegeven cijfers, dat het overgrote deel van de mensheid niet is besmet, of in lijn met EOS, immuun is geworden. Tenminste, zolang het virus niet muteert.
Nergens is terug te vinden in welke leeftijdsgroepen de geregistreerde besmettingen vallen. Wel zegt men dat jongeren minder last ondervinden dan ouderen en zeggen dan direct ook dat er ook tieners op de Intensive Care liggen, ofwel: pas op, iedereen kan het krijgen en er zwaar ziek van worden en zelfs sterven. Feit is dat het overgrote deel gewoon niet ziek is, misschien ongemerkt ziek is geweest, of ziek is (geworden) met verwaarloosbare klachten of ziek is (geworden) en na een dag of drie weer beter is.

Het praten over doden maakt mensen bang, maar op de keeper beschouwd zijn de doden vooral mensen van 80 jaar of ouder, met hier en daar een jongere, die allemaal al een andere gezondheidsklacht hadden die hen in de categorie “kwetsbaar” deden plaatsen. Welke? Daarover wijdt niemand uit. Feit is dat het overgrote deel van de wereldbevolking niet in die categorie “kwetsbaar” kan worden geplaatst en ook niet doodgaat aan het coronavirus.
Nog een feit is dat het overgrote deel van de bevolking bang is geworden door de berichtgeving vanuit de onderbuik die er vooral op gericht is om alle mensen bang te maken voor een virus die normale gezonde mensen niet of nauwelijks enige beperking geeft, “omdat er zoveel doden vallen”. En daarom heeft een slimme regeerder uitgevonden dat we met z’n allen in “lockdown” zouden moeten, want dán krijgen we minder doden en hebben we meer capaciteit op de IC. Dit alles gebaseerd op angst en fake news, in ieder geval onvolledig nieuws.

Hoe had dan wel opgetreden moeten worden? En kunnen we dat nog steeds doen?

Het is mijn overtuiging dat de angst voor het virus vooral wordt aangewakkerd door de dagelijkse vermelding van het aantal doden, samen met de totaalcijfers om het indrukwekkender te maken. In verreweg de allermeeste gevallen zijn het zwakkere ouderen die te betreuren zijn, zoals in Italië waar alle doden ook iets anders mankeerden, en daarom verdienen juist die mensen extra bescherming, wat ze niet steeds is gegund. Vanaf het moment dat duidelijk werd dat de kwetsbaren onder ons vooral het loodje gingen leggen had de regering moeten besluiten de plaatsen waar kwetsbaren samenkomen af te schermen van de rest van de bevolking en dus van besmetting. Verzorgings- en ziekenhuizen hadden direct afgesloten moeten worden, met strenge toegangseisen en –testen voor nieuwe patiënten, maar ook voor artsen en verpleegkundigen. Daarmee hadden veel doden voorkomen kunnen worden en zou de capaciteit wellicht voldoende zijn gebleken. Deze lokale “lockdown” voor dit soort instellingen moet dan duren totdat het virus onder controle is met een medicijn of vaccin. De rest van de bevolking had gewoon kunnen doorgaan met wat men deed, wat een enorme voorsprong had gegeven op de rest van de wereld waar men enorme kosten maakt om een belemmering voor het virus te creëren die niet te creëren is, zonder de kwetsbaren extra bescherming te geven. Men zou niet kunnen ontkomen aan een besmetting, maar de gevolgen daarvan zouden zeer beperkt zijn en in de uitzonderlijke gevallen van verborgen zwakke gezondheid zou er voldoende ruimte zijn in een ziekenhuis. De gewenste groepsimmuniteit zou spoedig zijn bereikt voor het merendeel van de bevolking die tenslotte gezond was vóór een besmetting en binnen enkele dagen immuniteit zou hebben bewerkstelligd.

Ik denk dat we dit nog steeds kunnen uitvoeren, en dan direct stappen kunnen ondernemen om de overbesmettelijke groepsangst onder de mensen weg te nemen door de samenleving te normaliseren.

We moeten ons niet laten leiden door oliedomme groepsmeningen die vooral op onderbuikgevoelens zijn gebaseerd: zo vreselijk besmettelijk als dát is!

Dit artikel delen?
Waardering voor je inzending op Schrijverspunt

Graag je waardering voor : Corona: de besmetting

Aantal hits voor dit artikel: 285
 
KLIK OP HET GEWENSTE AANTAL STERREN (1-5)  OM EEN WAARDERING TE GEVEN EN/OF SCHRIJF SVP EEN KORTE REVIEW
5 sterren = zeer de moeite waard, 4 sterren = de moeite waard, 3 sterren = lezenswaardig, etc..
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!
De waardering voor dit artikel:

Gebruikerswaardering: 2 / 5

Ster actiefSter actiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

A Taste of Talent ?

Elke keer, bij een nieuw bezoek aan deze pagina, een ander en actueel leespakket!
Wist je?

Random:

Bezieling
| Barbara Charlotte Akkerman | Blog