Voor schrijvers, door schrijvers

Column

Aantal gepubliceerde inzendingen: 670

Zwemles

Zaterdagochtend om ongeveer acht uur zie ik ze vertrekken. De buurman en zijn dochtertje. Nu ben ik niet iemand die constant uit het raam kijkt om de buren te bespieden, maar mijn aanrecht bevindt zich voor het keukenraam en het toeval wil dat ik net koffie en thee aan het zetten ben, als zij de auto instappen.

Zaterdagochtend acht uur. Dat moet zwemles zijn! Mijn gedachten gaan terug in de tijd en ik zie een hele warme kleedkamer voor me, afgeladen met zwoegende vaders en moeders, die hun uiterste best doen om hun kind op tijd het water in te krijgen. Kledinghaken vol met kleding. De ruimte is gevuld met een kakofonie van aanmoedigende en mopperende woorden.

Ondanks het geworstel, lukt het iedere keer weer om de kinderen op tijd in hun badkleding te krijgen. Opgelucht zien we de kinderen achter de zwemjuf aanlopen. Het is koffietijd.

Achter het welverdiende plastic bekertje koffie worden de vorderingen van de kinderen nauwlettend in de gaten gehouden en het gesprek gaat dan ook het merendeel van de tijd over het proefzwemmen.

Ik herinner mij ook de teleurstelling op de gezichtjes van de niet geselecteerde proefzwemmers en de opbeurende woorden van hun ouders. Maar ik herinner mij ook de blijdschap als er proef gezwommen mocht worden en de spanning op die kleine snoetjes als ze proef moesten zwemmen en dan.... Dan was het eindelijk zover! Er mocht worden afgezwommen!

De afzwemmers, in een verzameling bonte oude kleding. De sprong in het water en dan na een baan gezwommen te hebben, druipend er weer uit. En de duik door het gat! Hoewel je wist dat ze het eigenlijk al hadden gehaald, hield je bij iedere duik je adem even in en dan, dan eindelijk waar we het allemaal voor hadden gedaan. De parade met het felbegeerde zwemdiploma. Nu moest alleen nog het B-diploma, maar dat ging gelukkig een stuk sneller.

Zwemles. Ik glimlach. Voorlopig ben je nog wel even aan de beurt buurman, want het stopt niet na het zwemmen en ik kan het weten, want ik sta niet voor niets iedere zaterdagochtend om acht uur in de keuken. Mijn inmiddels grote dochter moet namelijk ook op tijd de deur uit. Erg? Welnee. Het hoort er bij en later, als het heden het verleden is geworden denken we er met plezier aan terug. Zelfs aan zwemles!
Dit artikel delen?
Auteur van dit artikel:
© Grazia Hattem
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 922
Publicatie op .
Tags: Columns

Geef een waardering voor: "Zwemles"

Geschreven door Grazia Hattem . Geplaatst in Column.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!