Loading...
Column
Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. FTbannerEen column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.

Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen. We publiceren columns in volgorde van ontvangst en maximaal een per dag. Bij veel inzendingen is het dus mogelijk dat je column pas weken later zichtbaar is.

Columns

Vrienden voor het leven

columnsPrachtig vind ik trouwe vriendschappen. Ik ken een aantal mensen die al meer dan veertig jaar dikke vrienden zijn. Zij kloppen bij elkaar aan als er feest is, maar ook als het leven tegen zit. That’s where friends are for
Lange tijd woonde ik in het buitenland. Ik ging van hot naar her en daar ter plekke deelde ik een klein stuk van mijn leven met tijdelijke lotgenoten, maar ons contact verwaterde of we verloren elkaar uit het oog.

Toen, ver van huis, vloog me de gedachte aan die afgebroken contacten wel eens aan. Vriendschappen die eindigen in het niets. Ik wilde zo graag weten wat het leven die tijdelijke kennissen had gebracht. Waar waren ze nu? Wat deden ze? Vragen waarop ik nooit antwoord kreeg. Jammer want zonder hun verhalen kon ik mijn eigen handel en wandel niet toetsen. Was het hen beter afgegaan of kon ik trots zijn op wat ik had bereikt?
Nu ik geruime tijd op één plek woon begin ook ik hechtere vriendschappen te ontwikkelen. Veertig jaar wel en wee zullen we niet meer halen en het antwoord op mijn vraag hoe scoor ik ten opzichte van mijn leeftijdgenoten vind ik niet meer relevant. Het is simpelweg fijn om dingen te delen met mensen die je ook morgen, en volgend jaar, nog zult zien. En ondertussen is het “zwaan kleef aan” en zo word je vaste kennissenkring steeds groter. Laatst ontmoette ik via mijn wekelijkse ren groep zo’n aankleefster. Ik vond haar meteen leuk. Ouder dan ik, een kind van de generatie feministen en activisten, die alles hebben gedaan wat God nog steeds verbiedt. Meiden met lef en pit en altijd in voor een pot pret. En ja, Marciel, wilde graag eens langskomen. Samen eten en wat met elkaar uitwisselen, dat leek haar leuk. Een week later zat ze aan mijn tafel.

Eten, echter, deed Marciel niet, praten wel.  
Mijn jongste dochter was thuis. Ze had honger en schoof een stoel aan om mee te eten en te luisteren, want Marciel bleef aan het woord. Ze sprak over het bandje waar ze vroeger in speelde, over haar tijd in de kraakbeweging. Ook vertelde ze hoe ze samen met een zekere Armand liters wijn uit Frankrijk Amsterdam had binnengereden.
Mijn kind was gestopt met eten. Ze keek me aan met haar “is this woman for real” blik.
Ondertussen was Marciel overgeschakeld naar de universele overgangsproblematiek. Die van de vrouw. “Sinds ik in de overgang ben heb ik totaal geen zin meer in seks”, verklaarde ze openhartig.

Mijn kind bloosde. Ze stond op en ging weer zitten. Ik zag lichte paniek in haar ogen. “Natuurlijk vinger ik mezelf, een beetje mechanisch dat vind ik wel oké” zei Marciel.
Dit werd mijn dochter te gortig. Ze mompelde iets van ik word gebeld en verdween linea recta naar boven, naar haar kamer.  Niet lang daarna stapte Marciel op. “Ik ben uitgeput”, zei ze. “Vraag me niet waarom”. Een retorische vraag leek me waarop ik het antwoord wel wist. “Ik vond het leuk’, zei ze ook nog, en “het was enig om je dochter te ontmoeten”.

Al geeuwend nam Marciel afscheid. Toen ik de deur achter haar dicht deed werd het rustig. Eventjes. Daarna kwam het kabaal van boven. Ik hoorde mijn jongste druk praten, aan de manier van praten begreep ik dat ze met haar beste vriendin sprak. Ze kennen elkaar al bijna hun hele leven, iets van twintig jaar, alweer. Ze gierde van het lachen en het woord mechanisch klonk keer op keer. 

Ik ben benieuwd of die twee nog steeds zo heerlijk met elkaar lachen als ze zestig zijn. En ik vraag me af of mijn dochter ooit aan deze avond zal terugdenken als zij zelf in de overgang is. Ook op die vragen zal een antwoord uitblijven.

Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 1159

Gebruikerswaardering: 4 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter inactief
 

Nomineer deze schrijver!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de blauwe button te klikken.