Loading...
Column
Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. FTbannerEen column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.

Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen. We publiceren columns in volgorde van ontvangst en maximaal een per dag. Bij veel inzendingen is het dus mogelijk dat je column pas weken later zichtbaar is.

Columns

Vooraf betalen, a.u.b.!

Ze hebben het meest ondergewaardeerde beroep ter wereld. Dag in, dag uit werken ze in een kleine, meestal niet zo fris (of weer juist té bloemetjesfris) ruikende ruimte. Ze ruimen andermans shit op en maken de hele dag door alles blinkend schoon. Gelukkig maar. Ze zijn nergens vies van en weten van aanpakken. Het wordt hoog tijd dat we ze eens in het (hoogte)zonnetje zetten, want dat verdienen ze wel. De toiletjuffrouwen laten namelijk iedereen een poepie ruiken. Maar nooit te lang, want de bussen bloemetjesspray verwerken elk naar luchtje tot een fris ruikende lentebries.

“Goedemiddag, vijfendertig cent alstublieft, graag vooraf betalen.” Met haar donkerbruin doorrookte stem verwijst de toiletjuffrouw naar het bordje dat op haar keurig gedekte tafel bij de ingang van de dames- en herentoiletten staat. Boven haar hangt een tegeltje met daarop: “Hier betaal je geen belasting, over je ontlasting”. Grappig. Met een soepele armbeweging gooit ze haar volle bos bruine haarextensions over haar schouders. Haar zongebruinde huid kleurt mooi bij haar gekrulde nephaar. Ze is nog niet zo oud. Begin veertig, schat ik. Ze staat haar mannetje. Laat niet over zich lopen. Ze is streng, maar rechtvaardig voor haar gasten. Dat moet ook. Anders maken ze er een (vies) potje van. En dat verdient ze niet.

Wanneer mijn vriendin en ik in de stad zijn, weten we minimaal één keer de weg te vinden naar onze gedreven toiletmeesteres. Voorheen probeerde ik geregeld voorbij haar te sneaken zonder te betalen. Ik had, bot gezegd, schijt aan haar en het bakje met kleingeld. Dat is een enkele keer gelukt. Maar ik begon te beseffen wat ze voor me doet. Tegenwoordig betaal ik dus netjes mijn vijfendertig cent aan de toiletjuffrouw. Vooraf. Daarnaast heeft ook zij te maken met de recessie en de inflatie op de producten die ze nodig heeft om ons een toilet voor te schotelen waar je van de vloer kunt eten (al heb ik dat nog nooit geprobeerd).

Totaal ongegeneerd en routinematig, ondertussen een deuntje fluitend van een bekende Nederlandse volkszanger, maakt ze de potten, urinoirs, vloeren en muren schoon terwijl jij je behoefte staat of zit te doen. Zij zorgt voor een huiselijk gevoel. Een sfeer van: je bent welkom hier en ik zorg ervoor dat het je aan niets ontbreekt. Ik zal haar nooit meer stank voor dank geven. Misschien wel nog eens een nieuw tegeltje voor aan de muur, met daarop: “Beste toiletjuffrouw, hoe harder ik stink, hoe meer ik van je hou”.

© Pascal Cuijpers

Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 1246

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 

Nomineer deze schrijver!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de blauwe button te klikken.