Loading...
Column
Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. FTbannerEen column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.

Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen. We publiceren columns in volgorde van ontvangst en maximaal een per dag. Bij veel inzendingen is het dus mogelijk dat je column pas weken later zichtbaar is.

Columns

Vluchtauto

De dagelijkse ellende van ziekten, conflicten, ruzies, roddel, oorlogen, rampen, kwaadsprekerij, nepnieuws, haat en nijd, wordt me soms teveel. Ik heb dan de neiging om overal op te reageren in niet mis te verstane woorden. Het leven heeft me geleerd dat ik er niets mee op schiet en dat ik daarmee, in de hypergevoelige wereld om me heen, geen vrienden maak. Maar IK zit er wel mee. Van binnen ben ik razend, gebelgd, verontwaardigd, pissig, vertoornd, kortom BOOS!  

Raak ik aan de kook, komt het stoom me uit de oren, dan ga ik ga op de vlucht met mijn auto. Die brengt me op rustige landelijke wegen, waar slechts zestig gereden mag worden. De brommende motor en het totaal afgesloten zijn van de omringende wereld, heerlijk! Genieten van de omgeving is er echter niet bij, want ik ga los en niet een klein beetje ook. Alles, dat niet gezegd of gedacht mag worden, knal ik er, ongenuanceerd, ondoordacht, onfatsoenlijk, discriminerend, seksistisch, beledigend, grievend, schaamteloos, oneerbiedig, lomp en onbeschaafd uit.                  

Met een grijns op mijn gezicht beledig ik mijn collega’s, nagel alle politici aan de schandpaal, zing een schunnig lied, vertel een vieze mop, steek de draak met vrouwen, scheld op de ‘bekende Nederlanders’, laat me verbaal totaal gaan. De auto biedt me de veiligheid, die ik anders nergens kan vinden. Geen buren, collega’s, familie, toevallige passanten of wie dan ook kunnen je horen en daardoor bestempelen of zelfs aanklagen.

Na een tirade van gemiddeld een half uur is het vat leeg. In de eerste de beste horecagelegenheid trakteer ik mezelf op koffie met gebak. De bediening krijgt een compliment en een fooi. De uitbater een hartelijke groet en ik verlaat het gebouw met de wens van een fijne dag voor iedereen. Ik ben een en al vriendelijkheid, mijn ergernis kwijt, maar voor hoe lang? Mijn hoofd is net een regenton. Soms staat die maanden droog en dan loopt het in een week over. Gelukkig heb ik mijn auto, veilige haven, redmiddel en beschermengel voor mezelf en de mensen om me heen.
Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 323

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 

Nomineer deze schrijver!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de blauwe button te klikken.