1 post
  • images/deelname/Column.jpg
    Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.
    Maximaal 750 woorden.
    Klik op SCHRIJFACTIVITEITEN (tabs hieronder) voor alle mogelijkheden!
    416 gepubliceerde inzendingen
  • Tekst opsturen:
    Ook jouw artikel is welkom! Inzenden van een verhaal/gedicht is mogelijk door eerst in te loggen. Registreren is gratis! Alleen door eerst in te loggen en op de knop hieronder te klikken kom je op een pagina waar je de schrijfactiviteit kunt selecteren waar je aan mee wilt doen. Op die pagina kun je ook de titel en tekst voor je artikel toevoegen. Lees vooraf de voorwaarden. Let op: Na inzending is wijziging van je tekst niet meer mogelijk (m.u.v. Plusleden)
    Je artikel is, na inzending, vrijwel direct te zien in de betreffende schrijfactiviteit en bij je profiel. We publiceren een artikel minimaal een jaar (plusleden langer!), daarna verwijderen we het artikel en de commentaren, etc. automatisch.
  • De publicatievoorwaarden
    • Inzendingen dienen te voldoen aan de voorwaarden zoals aangegeven bij de betreffende schrijfactiviteit, Nederlandstalig en van voldoende kwaliteit (grammaticaal en inhoudelijk) te zijn. We accepteren geen afbeeldingen van een tekst, maar alleen de daadwerkelijke tekst!
    • Agressieve, onwettelijke, lasterlijke, racistische, misleidende of anderszins ongepaste of irrelevante bijdragen, naar interpretatie van de redactie, zijn niet toegestaan. De redactie behoudt zich het recht voor om inzendingen, zonder opgave van redenen, niet te publiceren, resp. te verwijderen.
    • De auteursrechten van een inzending blijven te allen tijde bij de inzender. Schrijverspunt brengt geen wijzigingen aan in de tekst.
    • Inzenders mogen geen door rechten beschermde teksten of afbeeldingen plaatsen.
    • Het plaatsen van persoonlijke informatie zonder toestemming van de redactie (zoals e-mailadressen, website en/of telefoonnummers) is niet toegestaan evenals teksten, advertenties en links van promotionele dan wel commerciële aard.
    • De redactie is niet aansprakelijk voor de gevolgen, juridisch of in andere zin, van de activiteiten van leden op Schrijverspunt, noch in Nederland, noch daarbuiten. De inzender blijft als enige verantwoordelijk en aansprakelijk voor de inhoud van zijn/haar bericht(en).
    • Bij inzending hanteert Schrijverspunt de actuele privacyregels. Onze privacyverklaring is onderaan op elke pagina te vinden.
    • We publiceren een inzending in principe een jaar lang op onze website. Voor plusleden is die periode langer.
    • Door het insturen van je schrijfactiviteit stem je in met deze voorwaarden.

     

Publicatie: 15-11-2019

Hits: 734

Als een auteur geen behoefte heeft aan feedback verschijnt er geen mogelijkheid voor reacties.

Vertrouwen

Aangepast: 12-12-2019

Heel wat ontwikkelingen binnen onze samenleving steunen op vertrouwen.

Vertrouwen in geld en waardepapieren, in krediet(waardigheid), in “Het staat gedrukt en geschreven”, in de waarachtigheid van aloude verhalen, in allerlei hiërarchieën, in een zorgstaat, in algemeen aanvaarde authoriteit, in wetenschap, in religieuse teksten, in de bestendiging van hoe het vroeger was, in familiebanden, in het recht…

Nu ben ik wel helemaal akkoord dat het recht lang niet altijd zegeviert, maar het simpele feit dat die uitdrukking bestaat geeft al aan dat de basis van het recht rust in vertrouwen over gezamenlijke ethische normen. ‘Vader’ of ‘moeder’ is niet simpelweg een zaad/ei-donor, maar is beladen met enorm veel vertrouwensbegrippen. Traditie grijpt vol vertrouwen terug naar wat ooit uit vertrouwen is gegroeid om het vol vertrouwen te bestendigen. Het is haast een uitdrukking geworden dat “het wetenschappelijk bewezen is”, waarmee vol vertrouwen gerefereerd wordt naar –op z’n best– een opeenstapeling van waarschijnlijkheden waar men dikwijls vol onbenul heilig van overtuigd is. Wie kan vertrouwensvol de wereld inkijken zonder het vertrouwen in één of andere gezaghebbende stem, zonder te geloven in de omringende samenleving, zonder wetten die afdwingbaar zijn,  zonder overkoepelende staatstructuren waar je (gelukkig) maar een radertje in bent, zonder het vertrouwen wat onze politici ons trachten in te boezemen, of het vertrouwen in onze “eigen heerd”, onze eigenheid, en van daaruit ons vertrouwen in “eigen volk eerst” of onze zorgstaat of onze imam/pastoor/BV’ers, Facebook… of het ongelooflijk haast bizarre vertrouwen in een democratische rechtsstaat? Gans onze ekonomie steunt op vertrouwen. Als de jeugd haar vertrouwen in de toekomst kwijt raakt, staat heel onze samenleving onder druk.  

Misschien zijn we met z’n allen wel aan het twijfelen geslagen over de ziel die huist in Uluri, maar het enthousiasme waarmee dit ‘droomspoor’ werd bestegen (door die dappere heiligdom-onteerders of vanuit onze sympathie ervoor) zit verankerd in het oeroude vertrouwen dat we met z’n allen één zijn.
Jaja: binnen onze groep dan hé! Want die anderen zijn niet te vertrouwen, zelfs als de feiten hier volledig mee in tegenspraak zijn. Waarom? Tja, dat is een kwestie van vertrouwen zeker? 

Het gaat om dat vertrouwen wat ons letterlijk met de paplepel is ingegoten, het vertrouwen in de moederborst en in de zorg waar elk kind mee wordt ingebed. Die ‘anderen’ komen pas later prominent naar voren, samen met de angst. Dat heet opgroeien. Die ander, daar gaan we eerst van lopen en wordt dan verstandelijk ingeblikt waardoor die z’n klauwen verliest, ingekapseld in een vertrouwenswaardig label, weg gezet in één of ander containerbegrip. We kunnen alleen maar omspringen met wantrouwen als we vertrouwen hebben in het benoemen ervan. We drijven in vertrouwen. Een kind dat wantrouwig begint rond te kijken, heeft kennis gemaakt met dat andere, datgene wat de eigen identiteit bedreigde of als iets wat in de weg zat van 'de eigen verwachtingen, behoeftigheden, aannames, gewoonten of eisen' (zie "Moeilijke mensen bestaan niet" van Christiene M. de Vries), kortom: een problematisch gegeven wat opgelost moet worden. 

Eerst door het op een veilige afstand te houden tot je er vertrouwd genoeg mee bent om er een etiket op te plakken. Zolang het probleem hier dan mee koest wordt gehouden, kunnen de psychologische inblikkertjes groeien tot we genoeg vertrouwen hebben om het probleem niet langer te omvatten, te duiden en te ontleden. Pas dan…

Pas dan kan er iets wonderlijks gebeuren: we zien naar de Ander en kijken in onszelf. 

Dit is uiteraard overdrachtelijk bedoeld! Ik heb uiteraard dan nog steeds geen benul van hoe die ander psychologisch in elkaar zit of wat zijn drijfveren en doelstellingen zijn. Maar als m’n eigen oogkleppen eindelijk afvallen en m’n zelfbeschikkingsmuren rondom me verdwijnen, dan wordt dat eilandje van wantrouwen verzwolgen in die oceaan van vertrouwen en verstrengeling waarmee we allemaal tot stand zijn gekomen. Niet omdat liefde overdraagbaar zou zijn tijdens de conceptie (gelukkig maar: anders zouden er nogal wat creaturen rondlopen),  maar gewoon omdat het leven zich symbiotisch ontwikkelt. Vertrouwen onvoorwaardelijk inbegrepen, zoniet: einde verhaal.

En dat wonder is het waard om verteld te worden, steeds opnieuw, in alle mogelijke vormen en intenties. En dit is de geëigende plek ervoor.

 
 
Ook jouw mening is hier welkom!

Reacties:

Meer van deze auteur:

Titel:Hits:Waardering:Link:
Lotje
775
Lezen?
Stil!
764
Lezen?
Column
De olifant in onze bovenkamer
682
Lezen?